DIH-II-17/2026

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 20 kwietnia 2026 r. DIH - 2.707.14.2026.CS DECYZJA DIH - 2 Nr 17.2026 Informacje prawnie chronione oznaczono [XXX] Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz.1691) dalej: „kpa”, art. 9ca ust. 1, art. 35a pkt 11, art. 35c ust. 1, ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz.U. z 2025 r. poz. 1529 ), dalej: „ustawa o systemie monitorowania i kontrol owania jakości paliw”, w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229, poz. 1862) – dalej: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania z 10 marca 2026 r. złożonego przez pełnomocnika Radomszczańskiej Spółdzielni Usług Rolniczych w Radomsku (dalej: „przedsiębiorca” lub „strona”), od decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 23 lutego 2026 r. nr TNP.KPOD.1.2026, wymierz ającej ww. przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 5 000,00 zł (słownie: pięć tysięcy złotych 00/100), z tytułu niedopełnienia obowiązku oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutora rodzajem wydawanych paliw ciekłych, tj. nieprzestrzegania obowiązków określonych w art. 9ca ust. 1 i ust. 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, postanawia utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE 30 października 2025 r. inspektorzy reprezentujący Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspe kcji Handlowej (dalej jako: „Łódzki WIIH”, „organ pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia nr TNP.8361.343.2025 z 30 października 2025 r., przeprowadzili kontrolę na stacji paliw należącej do przedsiębiorcy . Zgodnie z upoważnieniem, zakre s przedmiotowy kontroli obejmował m.in. kontrolę wykonania obowiązków, o których mowa w art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz sprawdzenie przestrzegania przepisów rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 31 sierpnia 2021r. w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego oraz oznakowania miejsc tankowania pojazdu samochodowego takim paliwem (Dz.U. z 2021 r. poz. 1738) dalej: „rozporządzenie w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego”. Kontrola odbywała się w obecności pracownika stacji paliw – osoby czynnej w lokalu, nieupoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy. Inspektorzy okazali legitymacje służbowe, wręczyli upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz zapoznali osobę czynną w lokalu z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego. W toku kontroli inspektorzy ustalili, że na kontrolowanej stacji paliw, oferowano w sprzedaży następujące rodzaje paliw: - benzyna siln ikowa RON 95 E10 – 1 dystrybutor; - olej napędowy ON B7 – 1 dystrybutor; - gaz LPG – 1 dystrybutor. W wyniku dokonanych oględzin dystrybutorów i należących do nich pistoletów wydawczych, ustalono że przedsiębiorca wprowadzając do obrotu paliwa ciekłe, nie oznakował - 1 dystrybutora dla oleju napędowego ON B7 i 2 pistoletów wydawczych dla benzyny silnikowej RON 95 E10 oraz oleju napędowego ON B7 - identyfikatorami wydawanego paliwa, zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie sposobu informowania o rodzaj u paliwa ciekłego. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli TNP.8361.343.2025 z 30 października 2025 r., do którego dołączono dokumentację zdjęciową stwierdzonych nieprawidłowości, stanowiącą załącznik nr 1 do ww. protokołu. Przy piśmie z 31 października 2025 r. Łódzki WIIH przekazał stronie upoważnienie nr TNP.8361.343.2025 z 30 października 2025 r. wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego, a także dokumenty kontroli, w tym protokół kontroli TNP.8361.343.2025 z 30 paździer nika 2025 r. W treści protokołu kontroli, zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, pouczono przedsiębiorcę o możliwości wniesienia uwag bezpośrednio do protokołu lub wniesienia ich na piśmie do wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej w t erminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu. Przedsiębiorca nie skorzystał z tych uprawnień. Pismem z 27 stycznia b r. zawiadomiono stronę o wszczęciu przez Łódzkiego WIIH postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia w drodze decyzji kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolow ania jakości paliw oraz pouczono ją o prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania administracyjnego, tj. m. in. składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. Strona skorzystała z przysługującego jej prawa i w piśmie z 4 lutego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 2026 r. wniosła o umorzenie niniejszego postępowania, podkreślając, że stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości, zostały niezwłocznie usunięte. Decyzją Łódzkiego WIIH z 23 lutego br. nr TNP.KPOD.1.2026 , wymierzono przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 5 000,00 zł (słownie: pięć tysięcy złotych 00/100), z tytułu niedopełnienia obowiązku oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutora rodzajem wydawanych paliw ciekłych, tj. nieprzestrzegania obowiązk ów określonych w art. 9ca ust. 1 i ust. 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Pismem z 10 marca br. strona złożyła odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz odstąpienie od nałożenia adm inistracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu na podstawie art. 189f §1 pkt 1 kpa, ewentualnie 2) uchylenie decyzji i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Przedsiębiorca zaskarżonej decyzji zarzucił: 1) nar uszenie art. 189f §1 pkt 1 kpa, poprzez jego niezastosowanie, pomimo, że w niniejszej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, w szczególności znikoma waga naruszenia prawa oraz zaprzestanie n aruszania prawa przez stronę; 2) naruszenie art. 189f §2 i §3 kpa, poprzez ich niezastosowanie, polegające na pominięciu przez organ możliwości odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej w sytuacji, gdy cel regulacji został osiągnięty poprzez niezwłoczne us unięcie naruszenia przez stronę jeszcze przed wydaniem decyzji; 3) naruszenie art. 8 §1 kpa (zasady proporcjonalności i pogłębiania zaufania do organów państwa) poprzez nałożenie administracyjnej kary pieniężnej pomimo incydentalnego i formalnego charakte ru naruszenia oraz pomimo niezwłocznego usunięcia uchybienia przez stronę; 4) naruszenie art. 7 kpa oraz art. 77 §1 kpa poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego, polegające na pominięciu istotnych okoliczności sprawy, w szczególności: spo sobu funkcjonowania stacji paliw (oddzielne dystrybutory dla każdego rodzaju paliwa), faktu braku samoobsługi i tankowania wyłącznie przez pracowników stacji, niezwłocznego usunięcia uchybienia jeszcze przed wydaniem decyzji; 5) naruszenie art. 80 kpa pop rzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego, polegającą na przyjęciu, że waga naruszenia nie była znikoma, mimo, że w realiach sprawy nie wystąpiło rzeczywiste zagrożenie dla dobra chronionego przepisami ustawy o systemie monitorowania i kontro lowania jakości paliw. Ponadto na podstawie art. 75 §1 oraz art. 78 §1 kpa, strona wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci umów o pracę z pracownikami Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 zatrudnionymi na kontrolowanej stacji paliw, na okoliczność ustalenia spo sobu funkcjonowania tej stacji, w szczególności faktu, że tankowanie pojazdów odbywa się wyłącznie przez pracowników stacji paliw w ramach wykonywania obowiązków służbowych, a klienci nie dokonują samodzielnego tankowania pojazdów. W ocenie przedsiębiorcy, dowód ten ma istotne znaczenie dla oceny rzeczywistego stopnia zagrożenia dla dobra chronionego przepisami dotyczącymi oznakowania dystrybutorów i pistoletów wydawczych oraz dla oceny wagi naruszenia w rozumieniu art. 189f § 1 pkt 1 kpa . Przy piśmie z 18 marca br. Łódzki WIIH przekazał Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako: „Prezes Urzędu”, „organ drugiej instancji”) odwołanie złożone przez przedsiębiorcę, wraz z aktami sprawy. Pismem z 19 marca br. Prezes Urzędu, zgodnie z art. 1 0 § 1 kpa , poinformował stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochro ny Konkurencji i Konsumentów. Strona odebrała pismo 19 marca br. i nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozp oznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione or az sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze spr awą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Odnosząc się do zarzutów strony sformułowanych w odwołaniu, na wstępie należy zauważ yć, iż zgodnie z art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw ciekłych na stacjach paliwowych oraz stacjach zakładowych są obowiązan i do Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów w sposób określający rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. Jednocześnie ust. 3 tego przepisu wskazuje, że i nformacje, o których mowa w ust. 1, umieszcza się w widocznym i dostępnym miejscu. Cytowany prze pis nie pozostawia wątpliwości, co do obowiązków nałożonych na przedsiębiorców, a dotyczących oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów w sposób określający rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. W przypadku niedopełnienia tych obowiązków zastosowani e znajduje przepis art. 35a pkt 11 ww. ustawy. Stanowi on, że karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, który nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 9ca ust. 1 - 3. Z kolei o wysokości wymierzanej kary rozstrzyga przepis art. 35c ust. 1 ustawy o sy stemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, wskazując, że jej wysokość w przypadku określonym w art. 35a pkt 11 wynosi 5000,00 zł. Dodatkowo należy wyjaśnić, iż rozporządzenie w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego określa szczeg ółowy sposób oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów, wskazujący na rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. Rozporządzenie to zostało opublikowane 31 sierpnia 2021 r. i weszło w życie 1 stycznia 2022 r., a więc przedsiębiorca miał ponad cztery lata n a zapoznanie się z przepisami. Rozporządzenie w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego przewiduje określony sposób oznakowania, który ma obowiązywać na terenie całego kraju i ma na celu wprowadzenie do polskiego porządku prawnego jednolity ch zasad dotyczących sposobu oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów wskazujący na rodzaj wydawanego paliwa ciekłego oraz formułowania i udostępniania informacji o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego. Przed we jściem w życie ww. przepisów podmioty zajmujące się wprowadzaniem do obrotu paliw ciekłych na stacji paliw w Polsce oznaczały dystrybutory paliw ciekłych oraz pistolety wydawcze w sposób przez siebie przyjęty. Zawarte w tym rozporządzeniu rozwiązania są z godne z zasadami oznakowania stosowanymi w Unii Europejskiej. Ponadto, państwa członkowskie Unii Europejskiej są zobowiązane do zastosowania w zakresie oznakowania miejsc tankowania pojazdów samochodowych paliwem ciekłym oraz rodzaju paliwa ciekłego wykorz ystywanego do napędu pojazdu samochodowego wg normy PN - EN 16942:2016 - 11 Paliwa -- Identyfikacja zgodności pojazdu -- Graficzna forma informacji dla konsumenta. Zastosowanie w przedmiotowym rozporządzeniu rozwiązań przewidzianych w normie PN - EN 16942:2016 - 11 dostosowuje oznakowanie stosowane w Polsce do oznakowania stosowanego na terenie całej Unii Europejskiej. Podsumowując, z powołanych wyżej przepisów wynika, iż przedsiębiorcy są obowiązani do oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów w sposób o kreślony Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 w rozporządzeniu w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego, określający rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. Jeżeli obowiązku tego nie dopełniają, podlegają karze pieniężnej, której wysokość wynosi 5 000,00 zł. Należy stwierdzić, iż sankcja wskazana w art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jest administracyjną karą pieniężną wymierzaną w przypadku popełnienia tzw. deliktu administracyjnego, czyli jest wymierzana na skutek z aistnienia stanu niezgodnego z prawem. Organ drugiej instancji wskazuje, że z materiału dowodowego rozpatrywanej sprawy wynika, że zaistniał stan niezgodny z przepisem art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Je dnocześnie niewątpliwym jest, że w ustalonym stanie faktycznym ziściła się przesłanka zastosowania sankcji z art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Niedopełnienie powyższego obowiązku skutkuje nałożeniem kary pienięż nej w wysokości 5 000,00 zł. Wysokość kary wynika wprost z dyspozycji art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw i nie podlega miarkowaniu (np. zmniejszeniu) według uznania organu, czy to pierwszej, czy też drugiej instan cji. Zarówno Łódzki WIIH, jak i Prezes Urzędu, prowadząc niniejsze postępowanie są związani treścią cytowanych powyżej przepisów. Prezes Urzędu odnosząc się do zarzutów strony sformułowanych w odwołaniu, przeanalizował zgromadzony w sprawie materiał dowodo wy pod kątem możliwości zastosowania art. 189f § 1 kpa. Przepis ten wskazuje wprost, jakie podstawowe przesłanki muszą zostać spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: − waga naruszeni a prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub − za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Z treści przepisu art. 3 ust. 1 ustawy o sys temie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wynika, że wymagania jakościowe dla paliw ciekłych wprowadzono ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz prawidłową pracę silników zamontowanych w pojazdach, w tym ciągnikach rolniczych, maszynach nieporuszających się po drogach, a także rekreacyjnych jednostkach pływających. Z kolei określenie szczegółowego sposobu oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów, a także sposobu formułowania i udostępniania informacji, umotywowano ko niecznością udzielania użytkownikom pojazdów samochodowych informacji na temat paliwa ciekłego dostępnego na stacji paliwowej lub Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 stacji zakładowej oraz kompatybilności pojazdu samochodowego z infrastrukturą do tankowania, o czym stanowi art. 9ca ust. 4 ww . ustawy. Użytkownik pojazdu powinien uzyskać jednoznaczną i niebudzącą wątpliwości informację o paliwie dostępnym na danej stacji paliw w celu zminimalizowania ryzyka uszkodzenia pojazdu, w sytuacji zatankowania niewłaściwego paliwa. W związku z powyższym dobrem chronionym normą zawartą w art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jest prawo konsumenta, do rzetelnej informacji o rodzaju paliwa jaki będzie tankował, niezależnie od tego, czy tankowanie będzie miało miejsce na stacji paliw, gdzie konsument sam tankuje swój pojazd, czy też stacji z obsługą, gdzie pojazd jest tankowany przez zatrudnione tam osoby. Z materiału dowodowego wynika, że strona nie realizowała ciążącego na niej obowiązku na 1 dystrybutorze dla oleju napędowego ON B7 i 2 pistoletach wydawczych dla benzyny silnikowej RON 95 E10 oraz oleju napędowego ON B7 . Prezes Urzędu ponownie wyjaśnia, że rozporządzenie w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego, weszło w życie 1 stycznia 2022 r. Stron a, 30 października 2025 r., nie realizowała obowiązku oznakowania 1 dystrybutora dla oleju napędowego ON B7 i 2 pistoletów wydawczych dla benzyny silnikowej RON95 E10 oraz oleju napędowego ON B7. Art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolow ania jakości paliw stanowi obowiązek dla przedsiębiorcy. W przypadku niedopełnienia tego obowiązku , nie można mówić zatem, o znikomej wadze naruszenia. Na gruncie rozpatrywanej sprawy oznacza to, że nie spełniła się przesłanka znikomej wagi naruszenia pr awa. Dodatkowo wypada zauważyć, iż strona wprawdzie zaprzestała naruszenia prawa, tj. przedsiębiorca oznaczył prawidłowymi identyfikatorami dystrybutor i pistolety wydawcze, ale czynności w tym celu zostały podjęte w następstwie kontroli, która ujawniła na ruszenie stanowiące podstawę nałożenia administracyjnej kary pieniężnej przez Łódzkiego WIIH. A rt. 189f § 1 pkt 1 kpa stanowi, że organ w drodze decyzji odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu jeżeli łącznie ziszc zą się wskazane w nim przesłanki, tj.: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa. Jak wykazano powyżej, nie zostały one spełnione łącznie . Dalsza analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, że Łódzki WIIH nie stwierdził, że na stronę za to samo zachowanie tj. nieoznaczenie dystrybutora i pistoletów wydawczych oleju napędowego i benzyny bezołowiowej, została uprzednio nałożona przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocną decyzją, admini stracyjna kara pieniężną lub że została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara p ieniężna. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 Prezes Urzędu rozpatrując odwołanie strony uznał, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek uzasadniających zastosowanie art. 189f § 1 kpa , czyli do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i zastosowania pouczeni a. Prezes Urzędu odnosząc się do zarzutów strony sformułowanych w odwołaniu przeanalizował również możliwość zastosowania art. 189f § 2 kpa. W przypadku decyzji związanych, gdzie w przepisach prawa wskazany jest termin wykonania konkretnego obowiązku, usu nięcie naruszenia prawa po wskazanym w ustawie terminie nie może być kwalifikowane jako zaprzestanie naruszenia prawa, o którym mowa w art. 189f § 2 kpa . Na podstawie art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, strona był a zobowiązana do oznaczania dystrybutorów i pistoletów wydawczych i jak wynika z materiału dowodowego obowiązkowi temu uchybiła. Przywołany przepis jasno określa, że wykonanie obowiązku powinno nastąpić w momencie rozpoczęcia wprowadzania paliwa ciekłego d o obrotu. W konsekwencji, w niniejszym postępowaniu, zastosowania nie będzie miał też art. 189f § 3 kpa. W związku z powyższym pomimo, iż strona zaprzestała naruszenia prawa nie jest możliwe usunięcie skutków naruszenia prawa poprzez następcze oznakowanie pistoletów wydawczych. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Kontrolowany nie dopełnił bowiem obowiązków nałożonych na niego w art. 9ca ust. 1 ww. usta wy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw . W konsekwencji przepis art. 189f § 2 kpa, nie ma zastosowania w niniejszym postępowaniu. Prezes Urzędu podziela w pełni pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyrażony w innej sprawie z zakresu przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw dotyczącej przestrzegania obowiązku informacyjnego zawartego w art. 9ca ww . ustawy. Wyrok ten dotyczy umieszczania informacji o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego na terenie placówki handlowej przez przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w tym zakresie, niemniej jednak zasada in formacji konsumenta jest tożsama. Wyrok: V SA/Wa 2156/24 z 11 grudnia 2024 r. : „Zgodnie z art. 189f § 2 kpa - w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna , organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Sąd uznaje ten zarzut za chybiony, ponieważ obowiązek informacyjny wynikający z art. 9ca ust. 2 pkt 3 ustawy o monitorowaniu paliw polegający na umieszczeniu informacji o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu wym aga Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 umieszczenia tej informacji na terenie placówki handlowej prowadzącej sprzedaż pojazdów silnikowych - przez przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w tym zakresie. Jest to obowiązek informacyjny przed umowny. Charakter przed umowny tego obo wiązku polega na tym, że jest on skuteczny przed zawarciem umowy z konsumentem. Nie ulega wątpliwości, że w salonie sprzedaży pojazdów silnikowych prowadzona jest sprzedaż tych pojazdów. Obowiązek ten jest ograniczony w czasie do momentu zawarcia umowy z konsumentem. Strona tego obowiązku przed zawarciem umowy z konsumentami nie realizowała, dlatego też nie jest możliwe spełnienie celów dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna czyli celów odnoszących się do ochrony konsumentów po zaw arciu umowy sprzedaży z konsumentami.”. Prezes Urzędu wyjaśnia także, że sankcja wskazana w art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jest administracyjną karą pieniężną wymierzaną w przypadku popełnienia tzw. deliktu ad ministracyjnego, czyli jest wymierzana na skutek zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Prezes Urzędu wskazuje, że z materiału dowodowego rozpatrywanej sprawy wynika, że zaistniał stan niezgodny z przepisem art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Jednocześnie niewątpliwym jest, że w ustalonym stanie faktycznym ziściła się przesłanka zastosowania sankcji z art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Niedopełnienie powyższego obowiązku skutkuje nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 5 000,00 zł. Ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jak już wspomniano nie przewiduje żadnych okoliczności znoszących obowiązek nałożenia przez właściwy organ kary, o której wyżej mow a, czy też jej miarkowania. W tej kwestii wypowiedział się również Wojewódzki Sąd Administracyjny w innej sprawie z zakresu przestrzegania przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw w wyroku: V SA/Wa 2156/24 z 11 grudnia 2024 r. wskazując, że: „Zgodnie z art. 35c ust. 1 ustawy o monitorowaniu paliw - wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach, o których mowa w art, 35a pkt 1 - 3, 6, 8 i 11 - 14, wynosi 5000 zł. Zgodnie z art. 35a pkt 11 tej ustawy karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, który nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 9ca ust. 1 - 3. Na spółkę została nałożona kara pieniężna za naruszenie art. 9ca ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, co skutkowało nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 5.000 zł. Zatem na Skarżą cego została nałożona kara pieniężna, której wysokość nie podlega miarkowaniu, kara ta została określona przez ustawodawcę w sposób sztywny i nie przewiduje swobody organu administracji publicznej co do wymiaru administracyjnej kary pieniężnej. Dlatego też art. 189d kpa, który określa przesłanki wymiaru kary, gdy nie zostały one określone w ustawie szczególnej, nie będzie miał w tym przypadku zastosowania. Sąd podkreśla, że jest to stanowisko podzielane w orzecznictwie (p. np. wyrok NSA z 24 marca Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 2023 r., sygn. akt ii GSK 82/21; dostępny na stronie; www.orzeczenia.nsa.gov.pi). Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 189f § 1 kpa poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy w sprawie waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała narusze nia prawa. Organy nie kwestionowały, że Skarżący zaprzestał naruszenia prawa, choć zrobił to dopiero po wskazaniu naruszenia w trakcie kontroli, lecz poza tym w ocenie organów nie doszło do znikomości wagi naruszenia prawa. Sąd podziela tutaj ocenę organów w tym zakresie prawidłowo umotywowaną w zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim trafnie wskazano, że Skarżący jest przedsiębiorcą zajmującym się od wielu lat sprzedażą pojazdów silnikowych a w związku z tym powinien znać i realizować nałożone na niego obowi ązki prawne (naruszenie dotyczy obowiązku informacyjnego mającego wpływ na wybór oraz prawidłowe i bezpieczne użytkowanie pojazdów). W tym zakresie twierdzenie o należytym informowaniu klientów, nie ma znaczenia dla sprawy. Udostępnienie wymaganej informac ji określonej w art. 9ca ust. 2 pkt 3 ustawy o monitorowaniu paliw jest całkowicie zależne od podjęcia działań przez stronę.”. Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 80 kpa oraz art. 8 kpa, Prezes Urzędu wyjaśnia, co następuj e. Organ odwoławczy wskazuje, że wyrażona w art. 7 kpa zasada odnosi się w równym stopniu do zakresu i wnikliwości postępowania wyjaśniającego i dowodowego, jak i do stosowania norm prawa materialnego, to jest do całokształtu przepisów prawnych służących załatwieniu sprawy. W myśl art. 7 kpa w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek strony podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do załat wienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Jak słusznie wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku wydanym w innej sprawie z artykułu 7 kpa wynika, że „organy administracji mają obowiązek podjęcia wszelkich czynnoś ci niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Obowiązek organów administracji polega na przeprowadzaniu czynności, które są niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy nie zaś wszelkich czynności, których przeprowadzenia żąda strona pos tępowania. Oceny materiału dowodowego nie można uznać za ocenę dowolną i wykraczającą poza granicę swobodnej oceny dowodów jeżeli nie narusza ona zasad logiki, jak również nie jest sprzeczna z doświadczeniem życiowym. Możliwość przedstawienia przez stronę odmiennej oceny materiału dowodowego nie oznacza, że ocena, której dokonały organy administracji […], jest oceną błędną” (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 listopada 2021 r. sygn. akt II OSK 3631/18, Legalis nr 2654501). W ocenie Prezesa U rzędu organ pierwszej instancji wypełnił w niniejszym postępowaniu wszystkie ciążące na nim obowiązki niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 Wyrażony w art. 77 § 1 kpa obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego przez organ ad ministracji publicznej należy rozumieć w ten sposób, że organ albo czyni to z własnej inicjatywy, jeżeli uważa za konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, albo gromadzi w aktach sprawy dowody wskazane lub dostarczone przez stronę, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy, co podlega ocenie organu. Z kolei przepis art. 80 kpa obliguje organ do dokonania oceny, czy dana okoliczność została udowodniona na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Zgromadzony w rozpatrywanej sprawie materiał dowodowy, pozwalał na pełną i dogłębną analizę sprawy. Należy podkreślić, iż Łódzki WIIH oparł się na ustaleniach kontroli oraz na dowodach zebranych w toku postępowania. Zgodnie z art. 76 § 1 kpa protokół kontroli i akta kontroli stanowią dokument urzędowy, a więc dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Z treści protokołu kontroli TNP.8361.343.2025 z 30 października 2025 r. , a także dokumentacji zdjęciowej, stanowiącej załącznik nr 1, do tego protokołu, jednoznacznie wynika, że przedsiębiorca wprowadza jąc do obrotu paliwa ciekłe, nie oznakował - 1 dystrybutora dla oleju napędowego ON B7 i 2 pistoletów wydawczych dla benzyny silnikowej RON95 E10 oraz oleju napędowego ON B7 - identyfikatorami wydawanego paliwa, zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawi e sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego. Jak słusznie zauważa Wojewódzki Sąd Administracyjny w jednym z wyroków - o naruszeniu art. 80 kpa można mówić wówczas, gdy uchybiono zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego. Jedynie to, b owiem może być przeciwstawione uprawnieniu do dokonywania swobodnej oceny dowodów. Nie jest natomiast wystarczające przekonanie skarżącej o innej niż przyjęta doniosłości poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie. Dokonana ocena materiału dowodowego mo że być, bowiem skutecznie podważona tylko w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami, lub gdy rozumowanie wykracza poza reguły logiki albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia związku przyczynowo – skutkowe go ( por. wyrok WSA z 09 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1487/24). Zgodnie z art. 8 kpa organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezs tronności i równego traktowania. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 czerwca 2022 r., I GSK 2663/18 jasno wskazał że „ z zasady wyrażonej w art. 8 kpa wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzyg nięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do władzy publi cznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań.”. Biorąc powyższe pod uwagę, należy podkreślić, iż Łódzki WIIH, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 wypełnił znamiona art. 8 kpa. Organ informował stronę o każdym etapie postępowania umożliwiając jej wypowiedzenia się w sprawie, a także wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej ( art. 7 i art. 77 kpa), dokonując przy tym wszechstronnej oceny tego materiału dowodowego, a także uzasadniając decyzję administracyjną w sposób wymagany przez normę prawną. Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będący ch przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Inspektorzy WIIH przek azali stronie pouczenia o prawach i obowiązkach kontrolowanego już na wstępie kontroli, także w protokołach kontroli pouczyli o prawie do zgłoszenia uwag oraz we wszczęciu postępowania wskazywano stronie jej prawa. Ponadto informowano o etapach czynności k ontrolnych oraz postępowania administracyjnego. W kontekście powyższego, zarzuty naruszenia art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 80 kpa oraz art. 8 kpa, należy uznać za niezasadne. Odnosząc się do wniosku strony o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z doku mentów w postaci umów o pracę z pracownikami zatrudnionymi na kontrolowanej stacji paliw, na okoliczność ustalenia sposobu funkcjonowania tej stacji, w szczególności faktu, że tankowanie pojazdów odbywa się wyłącznie przez pracowników stacji paliw w ram ach wykonywania obowiązków służbowych, a klienci nie dokonują samodzielnego tankowania pojazdów, Prezes Urzędu wyjaśnia, co następuje. Na wstępie, należy zauważyć, że Prezes Urzędu opiera się na dowodach zebranych w toku toczącego się postępowania. Dowodem w sprawie jest protokół kontroli TNP.8361.343.2025 z 30 października 2025 r. Niniejszy protokół należy traktować jako dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 § 1 kpa, który korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń (por. wyrok NSA z 23 czerwca 201 6 r., II GSK 140/15). Z treści protokołu kontroli i dokumentacji fotograficznej jednoznacznie wynika, iż przedsiębiorca wprowadzając do obrotu paliwa ciekłe, nie oznakował - 1 dystrybutora dla oleju napędowego ON B7 i 2 pistoletów wydawczych dla benzyny si lnikowej RON95 E10 oraz oleju napędowego ON B7 - identyfikatorami wydawanego paliwa, zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego. Organ drugiej instancji w pełni podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Admini stracyjnego, iż „ c elem regulacji zawartej w art. 78 § 2 kpa jest uniemożliwienie stronie przeciągania postępowania przez zgłaszanie zbędnych wniosków dowodowych, tj. dotyczących takich okoliczności, które już zostały bezspornie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 ustalone. Organ administracj i jest uprawniony do oceny potrzeby przeprowadzenia dowodu i nie naruszy przepisów postępowania administracyjnego, jeżeli odmówi przeprowadzenia dowodu, powołując się na zbędność jego przeprowadzenia w świetle komentowanego przepisu. Organ nie jest też zob owiązany do prowadzenia postępowania wyjaśniającego w sposób nieograniczony, a jedynie do momentu, gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na podjęcie prawidłowego rozstrzygnięcia” ( por. wyrok WSA z 12.10.2022 r., sygn. akt I SA/Bk 215/22). Wskazy wany już powyżej art. 9ca ust. 1 i ust. 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw stanowi, iż przedsiębiorcy są obowiązani do oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów w sposób określający rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. Od powiedzialność administracyjna ma charakter obiektywny i przesłanką jej przyjęcia jest sam fakt stwierdzenia naruszeń prawa. Zatem samo stwierdzenie, udowodnienie faktu niedopełnienia przez stronę obowiązku wynikającego z przepisu, jest przesłanką wystar czającą do nałożenia stosownej kary. Istota sprawy sprowadza się do tego, że przepisy ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw nie wprowadzają jakiegokolwiek podziału na stacje paliw, gdzie konsument sam tankuje swój pojazd i stacje pa liw, gdzie ich pracownicy tankują pojazd konsumenta. Obowiązek oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów obowiązuje w tym samym zakresie na stacjach, gdzie pojazdy tankowane są przez konsumentów, jak i tych gdzie pojazdy są tankowane przez zatrudni onych pracowników. W konsekwencji, stwierdzenie braku omawianego oznakowania, niezależnie od sposobu funkcjonowania danej stacji paliw, skutkuje wymierzeniem kary pieniężnej. Jeszcze raz należy podkreślić, iż dla sprawy nie ma znaczenia, czy paliwo tankuje pracownik stacji, czy konsument. Samo zatem udowodnienie w niniejszym postępowaniu, że 1 dystrybutor dla oleju napędowego ON B7 i 2 pistolety wydawcze dla benzyny silnikowej RON95 E10 oraz oleju napędowego ON B7 nie miały wymaganych, zgodnie z art. 9ca us t. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, oznaczeń zgodnych ze wzorem określonym w rozporządzeniu w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego , powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą admini stracyjną, a jej wysokość jest ściśle określona. Na marginesie - w związku z podniesioną w odwołaniu kwestią kolorystyki pistoletów wydawczych - wypada też dodać, że rozporządzenie w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego nie przewiduje ta kiego sposobu oznakowania. O tym, jak powinny być oznakowane dystrybutory i pistolety wydawcze decydują przepisy ww. rozporządzenia, nie zaś subiektywne przekonanie przedsiębiorcy. Niezależnie od powyższego, wypada dodać, iż strona, do momentu wniesienia o dwołania, nie kwestionowała ustaleń kontroli, choć miała taką możliwość. W treści protokołu kontroli przedsiębiorcę pouczono, iż zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, ma Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 możliwości wniesienia uwag bezpośrednio do protokołu lub wniesienia i ch na piśmie do wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa i nie wniosła zastrzeżeń do protokołu kontroli, a tym bardziej nie wskazywała, iż na kontrolowanej stacji, konsument nie może sam zatankować. Następnie p ismem z 27 stycznia br. zawiadomiono stronę o wszczęciu przez Łódzkiego WIIH postępowania administracyjnego oraz pouczono ją o prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania a dministracyjnego, tj. m. in. składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. Tym razem strona skorzystała z przysługującego jej prawa i w piśmie z 4 lutego br. wniosła o umorzenie postępowani a, nadal nie kwestionując ustaleń kontroli i nie twierdząc, że tankowanie pojazdów odbywa się wyłącznie przez pracowników stacji paliw w ramach wykonywania obowiązków służbowych. Twierdzenie to, pojawiło się dopiero w odwołaniu z 10 marca br. i jak już wsk azano powyżej nie ma znaczenia dla sprawy, gdyż obowiązek oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów obowiązuje w tym samym zakresie na stacjach, gdzie pojazdy tankowane są przez konsumentów, jak i tych gdzie pojazdy są tankowane przez zatrudnionych pracowników. Z powyższych względów, wniosek dowodowy strony, należy uznać za bezprzedmiotowy. Podsumowując, w ocenie Prezesa Urzędu, okoliczności wskazane w treści odwołania strony, nie stanowią przesłanek do uchylenia zaskarżonej decyzji Łódzkiego WIIH z 23 lutego 2026 r. nr TNP.KPOD.1.2026. W związku z powyższym, wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Łodzi w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Pows tańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.0 00 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo – administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomoc y należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy Działu IVa kpa. 5. Zgodnie z art. 189k § 1 kpa, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, organ administracji publicznej, który nałożył administrac yjną karę pieniężną, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 16 poz. 1634, ze zm.) ; § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Z up oważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1) [XXX] 2) Łódzki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej