DIH-II-18/2026

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 25 maja 2026 r. DIH - 2.707.15.2026.CS DECYZJA DIH - 2.18.2026 Informacje prawnie chronione oznaczono [XXX] Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz.1691) dalej: „kpa”, art. 9ca ust. 1, art. 35a pkt 11, art. 35c ust. 1, ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz.U. z 2025 r. poz. 1529 ), dalej: „ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw”, w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229, 1862) – dalej: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, Prezes Urzędu Oc hrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania z 10 kwietnia 2026 r. złożonego przez Pana Tadeusza Nowackiego prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą PPHU „NOTEX” Tadeusz Nowacki w Andrespolu (dalej: „strona” lub „przedsiębiorca”), od de cyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 27 marca 2026 r. nr TNP.KPOD.2.2026, nakładającej na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 5 000,00 zł (słownie: pięć tysięcy złotych 00/100), z tytułu niedopełnienia obowiązku oznakowani a pistoletów wydawczych rodzajem wydawanych paliw ciekłych, na należącej do strony stacji paliw, postanawia utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE 28 listopada 2025 r. inspektorzy reprezentujący Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handl owej (dalej jako: „Łódzki WIIH”, „organ pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia nr TNP.8361.373.2025 z 28 listopada 2025 r., przeprowadzili kontrolę na stacji paliw należącej do przedsiębiorcy . Zgodnie z upoważnieniem, zakres przedmiotow y kontroli obejmował : − ustalenie gatunków paliw znajdujących się w ofercie, − kontrolę jakości paliwa znajdującego się w ofercie, − sprawdzenie dokumentacji dotyczącej pochodzenia, dostawcy i jakości pobranego paliwa, − sprawdzenie posiadania koncesji na obrót paliwami ciekłymi, − sprawdzenie posiadania decyzji o wpisie do rejestru przedsiębiorców przywożących, − sprawdzenie zamieszczania na dystrybutorach informacji o zawartości dodatków metalicznych, − sprawdzanie oznakowania miejsc tankowania paliw ciekłych, tj. ko ntrolę wykonania obowiązków, o których mowa w art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz sprawdzenie przestrzegania przepisów rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 31 sierpnia 2021r. w sprawie sposo bu informowania o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego oraz Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 oznakowania miejsc tankowania pojazdu samochodowego takim paliwem (Dz.U. z 2021 r. poz. 1738) dalej: „rozporządzenie w sprawie sposobu informowania o rodzaju pa liwa ciekłego”. Kontrola odbywała się w obecności osoby czynnej w lokalu, nieupoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy. Inspektorzy okazali legitymacje służbowe, wręczyli upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz zapoznali osobę czynną w lokalu z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego. Kontrola została przeprowadzona na podstawie przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw i zgodnie z art. 48 ust. 11 pkt 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2025 r., poz. 1480, ze zm.), dalej: „ustawa Prawo przedsiębiorców” i w związku z tym, nie wymagała ona zawiadomienia o zamiarze wszczęcia , co odnotowano w protokol e kontroli. W toku kontroli inspektorzy ustalili, że na kontrolowanej stacji paliw, oferowano w sprzedaży następujące rodzaje paliw: - benzyna silnikowa RON 95 E10 – 6 pistoletów wydawczych; - benzyna silnikowa RON 98 E5 – 6 pistoletów wydawczych; - olej napędowy ON B7 – 10 pistoletów wydawczych; - gaz LPG – 1 pistolet wydawczy. W wyniku dokonanych oględzin dystrybutorów i należących do nich pistoletów wydawczych, ustalono że przedsiębiorca wprowadzając do obrotu paliwa ciekłe, oznakował prawidłowo dystryb utory, natomiast nie oznakował 6 pistoletów wydawczych dla benzyny silnikowej RON 95 E10, 6 pistoletów wydawczych dla benzyny silnikowej RON 98 E5 oraz 10 pistoletów wydawczych dla oleju napędowego ON B7 - identyfikatorami wydawanego paliwa, zgodnie z prz episami rozporządzenia w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli TNP.8361.373.2025 z 28 listopada 2025 r., do którego dołączono dokumentację zdjęciową stwierdzonych nieprawidłowości, s tanowiącą załącznik do ww. protokołu. Przy piśmie z 1 grudnia 2025 r. Łódzki WIIH przekazał stronie upoważnienie nr TNP.8361.373.2025 z 28 listopada 2025 r. wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego, a także dokumenty kontroli, w tym protok ół kontroli TNP.8361.373.2025 z 28 listopada 2025 r. oraz dokumentację zdjęciową stwierdzonych nieprawidłowości. Pismo doręczono przedsiębiorcy 4 grudnia 2025 r. W treści protokołu kontroli, zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, pouczono przedsiębiorcę o możliwości wniesienia uwag bezpośrednio do protokołu lub wniesienia ich na piśmie do wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu. Przedsiębiorca nie skorzystał z tych uprawnień. Pismem z 27 lutego br. zawiadomiono stronę o wszczęciu przez Łódzkiego WIIH postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia w drodze decyzji kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie moni torowania i kontrolowania jakości paliw oraz pouczono ją o prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania administracyjnego, tj. m. in. składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów . Strona skorzystała z przysługującego jej prawa i w piśmie z 9 marca br. wniosła o odstąpienie od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w trybie art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Decyzją Łódzkiego WIIH z 27 marca br. nr TNP.KPOD.2.2026, wymierzono przedsi ębiorcy karę pieniężną w wysokości 5 000,00 zł (słownie: pięć tysięcy złotych 00/100), z tytułu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 niedopełnienia obowiązku oznakowania pistoletów wydawczych rodzajem wydawanych paliw ciekłych, na należącej do strony stacji paliw. Pismem z 10 kwietnia br. st rona złożyła odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f §1 pkt 1 kpa. Przedsiębiorca podkreślił, iż 26 listopada 2025 r. doręczono mu za wiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli przez Łódzkiego WIIH, której przedmiotem miało być m.in. oznakowanie dystrybutorów i pistoletów wydawczych, co zdaniem strony oznaczało, że kontrola w powyższym przedmiocie mogłaby się odbyć nie wcześniej niż 4 gru dnia 2025 r., podczas gdy kontrolę przeprowadzono już 28 listopada 2025 r. W ocenie przedsiębiorcy sytuacja ta świadczy o rażącym naruszeniu przez organ pierwszej instancji, zasad postępowania administracyjnego, w szczególności zasady wyrażonej w art. 8 k pa. Zdaniem strony, skoro doszło do skutecznego zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli przez Łódzkiego WIIH, to organ ten nie mógł dokonać kontroli w zbliżonym przedmiocie, bez zawiadomienia. Poprzez doręczenie zawiadomienia o kontroli, przedsiębior ca został wprowadzony w błąd co do terminu kontroli. Ponadto strona podniosła kwestię wadliwej oceny stanu faktycznego w niniejszej sprawie poprzez uznanie, iż nie zaistniały tu przesłanki do zastosowania przepisu art. 189f kpa umożliwiające odstąpienie od wymierzenia kary i poprzestanie na pouczeniu. Przy piśmie z 23 kwietnia br. Łódzki WIIH przekazał Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako: „Prezes Urzędu”, „organ drugiej instancji” lub „Zarządzający”) odwołanie złożone przez przedsiębiorcę, wraz z aktami sprawy. Pismem z 24 kwietnia br. Prezes Urzędu, zgodnie z art. 10 § 1 kpa , poinformował stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Strona odebrała pismo 30 kwietnia br. i nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Rozpoznając odwołanie, Preze s Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywa niem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Po prz eanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronn ej oceny materiału dowodowego. Odnosząc się do zarzutów strony sformułowanych w odwołaniu, na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, przedsiębiorcy wykonujący działalność gospoda rczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw ciekłych na stacjach paliwowych oraz stacjach zakładowych są obowiązani do Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów w sposób określający rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. Jednocześnie ust. 3 tego przep isu wskazuje, że i nformacje, o których mowa w ust. 1, umieszcza się w widocznym i dostępnym miejscu. Cytowany przepis nie pozostawia wątpliwości, co do obowiązków nałożonych na przedsiębiorców, a dotyczących oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybuto rów w sposób określający rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. W przypadku niedopełnienia tych obowiązków zastosowanie znajduje przepis art. 35a pkt 11 ww. ustawy. Stanowi on, że karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, który nie przestrzega obowiązków, o kt órych mowa w art. 9ca ust. 1 - 3. Z kolei o wysokości wymierzanej kary rozstrzyga przepis art. 35c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, wskazując, że jej wysokość w przypadku określonym w art. 35a pkt 11 wynosi 5000,00 zł. D odatkowo należy wyjaśnić, iż rozporządzenie w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego określa szczegółowy sposób oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów, wskazujący na rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. Rozporządzenie to zostało o publikowane 31 sierpnia 2021 r. i weszło w życie 1 stycznia 2022 r., a więc przedsiębiorca miał ponad cztery lata na zapoznanie się z przepisami. Rozporządzenie w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego przewiduje określony sposób oznakowan ia, który ma obowiązywać na terenie całego kraju i ma na celu wprowadzenie do polskiego porządku prawnego jednolitych zasad dotyczących sposobu oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów wskazujący na rodzaj wydawanego paliwa ciekłego oraz formułowa nia i udostępniania informacji o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego. Przed wejściem w życie ww. przepisów podmioty zajmujące się wprowadzaniem do obrotu paliw ciekłych na stacji paliw w Polsce oznaczały dystrybutory p aliw ciekłych oraz pistolety wydawcze w sposób przez siebie przyjęty. Zawarte w tym rozporządzeniu rozwiązania są zgodne z zasadami oznakowania stosowanymi w Unii Europejskiej. Ponadto, państwa członkowskie Unii Europejskiej są zobowiązane do zastosowania w zakresie oznakowania miejsc tankowania pojazdów samochodowych paliwem ciekłym oraz rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego wg normy PN - EN 16942:2016 - 11 Paliwa -- Identyfikacja zgodności pojazdu -- Graficzna forma informa cji dla konsumenta. Zastosowanie w przedmiotowym rozporządzeniu rozwiązań przewidzianych w normie PN - EN 16942:2016 - 11 dostosowuje oznakowanie stosowane w Polsce do oznakowania stosowanego na terenie całej Unii Europejskiej. Jak wynika z powyższego, o tym jak powinny być oznakowane dystrybutory i pistolety wydawcze decydują przepisy rozporządzenia w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego, nie zaś subiektywne przekonanie przedsiębiorcy, iż na jego stacji paliw konsument nie może zatankować ni ewłaściwego paliwa lub stosowane na tej stacji inne sposoby oznakowania dystrybutorów i pistoletów wydawczych, są w pełni wystarczające. Konstrukcja instalacji stacji paliw oraz subiektywna ocena ryzyka pomyłki konsumenta nie mają w tym przypadku żadnego z naczenia, ponieważ ustawodawca nie przewidział w tym zakresie żadnych wyjątków. Należy również podkreślić, że nałożony obowiązek ma nie tylko zapobiegać fizycznym pomyłkom, ale przede wszystkim realizować prawo konsumenta do pełnej i jasnej informacji o na bywanym produkcie oraz zapewniać przejrzystość obrotu paliwami. Podsumowując, z powołanych wyżej przepisów wynika, iż przedsiębiorcy są obowiązani do oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów w sposób określony Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 w rozporządzeniu w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego, określający rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. Jeżeli obowiązku tego nie dopełniają, podlegają karze pieniężnej, której wysokość wynosi 5 000,00 zł. Należy stwierdzić, iż sankcja wskazana w art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jest administracyjną karą pieniężną wymierzaną w przypadku popełnienia tzw. deliktu administracyjnego, czyli jest wymierzana na skutek zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Organ drugiej instancji ws kazuje, że z materiału dowodowego rozpatrywanej sprawy wynika, że zaistniał stan niezgodny z przepisem art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Jednocześnie niewątpliwym jest, że w ustalonym stanie faktycznym ziś ciła się przesłanka zastosowania sankcji z art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Niedopełnienie powyższego obowiązku skutkuje nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 5 000,00 zł. Wysokość kary wynika wprost z dyspozy cji art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw i nie podlega miarkowaniu (np. zmniejszeniu) według uznania organu, czy to pierwszej, czy też drugiej instancji. Zarówno Łódzki WIIH, jak i Prezes Urzędu, prowadząc niniejsze postępowanie są związani treścią cytowanych powyżej przepisów. Prezes Urzędu odnosząc się do zarzutów strony sformułowanych w odwołaniu, przeanalizował zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem możliwości zastosowania art. 189f § 1 kpa. Przepis te n wskazuje wprost, jakie podstawowe przesłanki muszą zostać spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: − waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub − za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Z treści przepisu art. 3 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wynika, że wymag ania jakościowe dla paliw ciekłych wprowadzono ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz prawidłową pracę silników zamontowanych w pojazdach, w tym ciągnikach rolniczych, maszynach nieporuszających się po drogach, a także rekreacyjnych jednostkach pływających. Z kolei określenie szczegółowego sposobu oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów, a także sposobu formułowania i udostępniania informacji, umotywowano koniecznością udzielania użytkownikom pojazdów samochodowych informa cji na temat paliwa ciekłego dostępnego na stacji paliwowej lub stacji zakładowej oraz kompatybilności pojazdu samochodowego z infrastrukturą do tankowania, o czym stanowi art. 9ca ust. 4 ww. ustawy. Użytkownik pojazdu powinien uzyskać jednoznaczną i niebu dzącą wątpliwości informację o paliwie dostępnym na danej stacji paliw w celu zminimalizowania ryzyka uszkodzenia pojazdu, w sytuacji zatankowania niewłaściwego paliwa. W związku z powyższym dobrem chronionym normą zawartą w art. 9ca ust. 1 ustawy o system ie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jest prawo konsumenta, do rzetelnej informacji o rodzaju paliwa jaki będzie tankował. Z materiału dowodowego wynika, że strona nie realizowała ciążącego na niej obowiązku na 6 pistoletach wydawczych dla benzyn y silnikowej RON 95 E10, 6 pistoletach wydawczych dla benzyny silnikowej RON 98 E5 oraz 10 pistoletach wydawczych dla oleju napędowego ON B7 . Prezes Urzędu ponownie wyjaśnia, że rozporządzenie w sprawie sposobu informowania o rodzaju Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 paliwa ciekłego, weszł o w życie 1 stycznia 2022 r. Strona, 28 listopada 2025 r., nie realizowała obowiązku oznakowania łącznie 22 pistoletów wydawczych. Art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw stanowi obowiązek dla przedsiębiorcy. W przypa dku niedopełnienia tego obowiązku , nie można mówić zatem, o znikomej wadze naruszenia. Na gruncie rozpatrywanej sprawy oznacza to, że nie spełniła się przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Dodatkowo wypada zauważyć, iż strona wprawdzie zaprzestała naruszenia prawa, tj. przedsiębiorca oznaczył prawidłowymi identyfikatorami pistolety wydawcze, ale czynności w tym celu zostały podjęte w następstwie kontroli, która ujawniła naruszenie stanowiące podstawę nałożenia administracyjnej kary pieniężnej przez Łódzkiego WIIH. A rt. 189f § 1 pkt 1 kpa stanowi, że organ w drodze decyzji odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu jeżeli łącznie ziszczą się wskazane w nim przesłanki, tj.: waga naruszenia prawa jest znikoma, a s trona zaprzestała naruszania prawa. Jak wykazano powyżej, nie zostały one spełnione łącznie . Dalsza analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, że Łódzki WIIH nie stwierdził, że na stronę za to samo zachowanie tj. nieoznaczenie pistole tów wydawczych oleju napędowego i benzyny bezołowiowej, została uprzednio nałożona przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocną decyzją, administracyjna kara pieniężną lub że została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W tym miejscu wypada dodać, że nieoznakowanie dystrybutorów i pistoletów wydawczych, zagrożone jest administracyjna karą pieniężną, nakładaną przez właściwego WIIH (w tym przypadku Łódzki WIIH) i żaden inny organ nie jest uprawniony do karania przedsiębiorcy w tym zakresie. Prezes Urzędu rozpatrując odwołanie strony uznał, że materiał dow odowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek uzasadniających zastosowanie art. 189f § 1 kpa , czyli do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i zastosowania pouczenia. Prezes Urzędu odnosząc się do zarzutów strony sformułowanych w odwołaniu przeanalizował również możliwość zastosowania art. 189f § 2 kpa. W przypadku decyzji związanych, gdzie w przepisach prawa wskazany jest termin wykonania konkretnego obowiązku, usunięcie naruszenia prawa po wskazanym w ustawie terminie nie może by ć kwalifikowane jako zaprzestanie naruszenia prawa, o którym mowa w art. 189f § 2 kpa . Na podstawie art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, strona była zobowiązana do oznaczania pistoletów wydawczych i jak wynika z ma teriału dowodowego obowiązkowi temu uchybiła. Przywołany przepis jasno określa, że wykonanie obowiązku powinno nastąpić w momencie rozpoczęcia wprowadzania paliwa ciekłego do obrotu. W związku z powyższym pomimo, iż strona zaprzestała naruszenia prawa ni e jest możliwe usunięcie skutków naruszenia prawa poprzez następcze oznakowanie pistoletów wydawczych. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Kontrolowan y nie dopełnił bowiem obowiązków nałożonych na niego w art. 9ca ust. 1 ww. ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw . W konsekwencji przepis art. 189f § 2 kpa, nie ma zastosowania w niniejszym postępowaniu. Prezes Urzędu podziela w pełn i pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyrażony w innej sprawie z zakresu przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw dotyczącej przestrzegania Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 obowiązku informacyjnego zawartego w art. 9ca ww. ustawy. Wyrok ten dotyczy u mieszczania informacji o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego na terenie placówki handlowej przez przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w tym zakresie, niemniej jednak zasada informacji konsumenta jest tożs ama. Wyrok: V SA/Wa 2156/24 z 11 grudnia 2024 r. : „Zgodnie z art. 189f § 2 kpa - w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicz nej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Sąd uz naje ten zarzut za chybiony, ponieważ obowiązek informacyjny wynikający z art. 9ca ust. 2 pkt 3 ustawy o monitorowaniu paliw polegający na umieszczeniu informacji o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu wymaga umieszczenia tej informac ji na terenie placówki handlowej prowadzącej sprzedaż pojazdów silnikowych - przez przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w tym zakresie. Jest to obowiązek informacyjny przed umowny. Charakter przed umowny tego obowiązku polega na tym, że jest on skuteczny przed zawarciem umowy z konsumentem. Nie ulega wątpliwości, że w salonie sprzedaży pojazdów silnikowych prowadzona jest sprzedaż tych pojazdów. Obowiązek ten jest ograniczony w czasie do momentu zawarcia umowy z konsumentem. Strona tego obow iązku przed zawarciem umowy z konsumentami nie realizowała, dlatego też nie jest możliwe spełnienie celów dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna czyli celów odnoszących się do ochrony konsumentów po zawarciu umowy sprzedaży z konsu mentami.”. Prezes Urzędu wyjaśnia także, że sankcja wskazana w art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jest administracyjną karą pieniężną wymierzaną w przypadku popełnienia tzw. deliktu administracyjnego, czyli jest w ymierzana na skutek zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Prezes Urzędu wskazuje, że z materiału dowodowego rozpatrywanej sprawy wynika, że zaistniał stan niezgodny z przepisem art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw . Jednocześnie niewątpliwym jest, że w ustalonym stanie faktycznym ziściła się przesłanka zastosowania sankcji z art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Niedopełnienie powyższego obowiązku skutkuje nałożeniem kary pie niężnej w wysokości 5 000,00 zł. Ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jak już wspomniano nie przewiduje żadnych okoliczności znoszących obowiązek nałożenia przez właściwy organ kary, o której wyżej mowa, czy też jej miarkowania. W tej kwestii wypowiedział się również Wojewódzki Sąd Administracyjny w innej sprawie z zakresu przestrzegania przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw w wyroku: V SA/Wa 2156/24 z 11 grudnia 2024 r. wskazując, że: „Zgodnie z art. 35c ust. 1 ustawy o monitorowaniu paliw - wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach, o których mowa w art, 35a pkt 1 - 3, 6, 8 i 11 - 14, wynosi 5000 zł. Zgodnie z art. 35a pkt 11 tej ustawy karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, który nie pr zestrzega obowiązków, o których mowa w art. 9ca ust. 1 - 3. Na spółkę została nałożona kara pieniężna za naruszenie art. 9ca ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, co skutkowało nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 5.000 zł. Zatem na Skarżącego została nałożona kara pi eniężna, której wysokość nie podlega miarkowaniu, kara ta została określona przez ustawodawcę w sposób sztywny i nie przewiduje swobody organu administracji publicznej co do wymiaru administracyjnej kary pieniężnej. Dlatego też art. 189d kpa, który określa przesłanki wymiaru kary, gdy nie zostały Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 one określone w ustawie szczególnej, nie będzie miał w tym przypadku zastosowania. Sąd podkreśla, że jest to stanowisko podzielane w orzecznictwie (p. np. wyrok NSA z 24 marca 2023 r., sygn. akt ii GSK 82/21; dostę pny na stronie; www.orzeczenia.nsa.gov.pi). Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 189f § 1 kpa poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy w sprawie waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszenia prawa. Organy nie kwestio nowały, że Skarżący zaprzestał naruszenia prawa, choć zrobił to dopiero po wskazaniu naruszenia w trakcie kontroli, lecz poza tym w ocenie organów nie doszło do znikomości wagi naruszenia prawa. Sąd podziela tutaj ocenę organów w tym zakresie prawidłowo um otywowaną w zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim trafnie wskazano, że Skarżący jest przedsiębiorcą zajmującym się od wielu lat sprzedażą pojazdów silnikowych a w związku z tym powinien znać i realizować nałożone na niego obowiązki prawne (naruszenie dotyc zy obowiązku informacyjnego mającego wpływ na wybór oraz prawidłowe i bezpieczne użytkowanie pojazdów). W tym zakresie twierdzenie o należytym informowaniu klientów, nie ma znaczenia dla sprawy. Udostępnienie wymaganej informacji określonej w art. 9ca ust. 2 pkt 3 ustawy o monitorowaniu paliw jest całkowicie zależne od podjęcia działań przez stronę.”. Podsumowując powyższe, Prezes Urzędu w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 23 stycznia 2026 r. (sygn. akt V SA/ Wa 616/25), iż cyt.: „w niniejszej sprawie nie można uznać, że waga naruszenia była znikoma. Ustawodawca wyraźnie przewidział bowiem sankcję za niewykonanie obowiązku określonego w art. 9ca ust. 2 pkt 3 ustawy o systemie monitorowania, wskazując, że narus zenie to podlega administracyjnej karze pieniężnej w określonej wysokości, która w analizowanym przypadku wynosi 5000 zł. Świadczy to o tym, że ustawodawca przypisał temu obowiązkowi istotne znaczenie z punktu widzenia realizacji celów regulacji. Sąd podz iela stanowisko organu, że celem wprowadzenia obowiązku, o którym mowa w art. 9ca ust. 2 pkt 3 ustawy o systemie monitorowania, było ujednolicenie zasad oznakowania oraz sposobu formułowania i udostępniania informacji o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywa nego do napędu pojazdów samochodowych. Zastosowanie w rozporządzeniu rozwiązań przewidzianych w normie PN - EN 16942:2016 - 11 zapewnia dostosowanie oznakowania stosowanego w Polsce do systemu obowiązującego na terenie całej Unii Europejskiej. Rozwiązanie to u możliwia użytkownikom pojazdów uzyskanie jednoznacznej i niebudzącej wątpliwości informacji o rodzaju paliwa właściwego dla danego pojazdu. W tych okolicznościach niedopełnienie wskazanego obowiązku przez przedsiębiorcę nie może być uznane za naruszenie o znikomej wadze.”. Odnosząc się do zarzutów dotyczących doręczenia 26 listopada 2025 r. zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli przez Łódzkiego WIIH, której przedmiotem miało być m.in. oznakowanie dystrybutorów i pistoletów wydawczych i przeprowadzen ia kontroli 28 listopada 2025 r., podczas gdy kontrola taka mogłaby się odbyć nie wcześniej niż 4 grudnia 2025 r., Prezes Urzędu wyjaśnia co następuje. Podstawą kontroli, która miała miejsce u przedsiębiorcy 28 listopada 2025 r. były przepisy ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Ustawa ta t worzy System Monitorowania i Kontrolowania Jakości Paliw, zwany dalej „Systemem”, którego celem jest przeciwdziałanie transportowaniu, magazynowaniu, wprowadzaniu do obrotu paliw oraz paliw s tałych, a także gromadzeniu paliw w stacjach zakładowych, niespełniających wymagań jakościowych określonych w przepisach, wydanych na podstawie tejże ustawy. Do zadań Systemu należy kontrolowanie jakości paliwu przedsiębiorców, paliw stałych u przedsiębi orców, biopaliw ciekłych u właścicieli lub użytkowników wybranej floty, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 biopaliw ciekłych u rolników wytwarzających je na własny użytek, a także rejestrowanie i przetwarzanie informacji w tym zakresie. Systemem zarządza Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej „Zarządzającym”. Do zadań Zarządzającego należy m.in.: prowadzenie wykazów przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw stałych, a także określanie minimalnej liczby przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania i magazynowania paliw, z wyłączeniem wodoru, oraz wprowadzania do obrotu paliw stałych, u których będzie dokonywana kontrola jakości paliw lub paliw stałych oraz sporządzanie planu kontroli jakośc i paliw stałych. Na podstawie prowadzonych wykazów, funkcjonujący w Urzędzie Ochrony Konkurencji i Konsumentów system informatyczny, specjalnie stworzony dla realizacji celów określonych w ww. ustawie, losuje określone podmioty do kontroli. Zarządzający mo że też wyznaczyć do kontroli dodatkowe stacje paliwowe, stacje zakładowe, hurtownie paliw lub przedsiębiorców poza ww. minimalnymi liczbami lub rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny użytek, w przypadku uzyskania informacji o niewłaściwej jakoś ci paliw lub paliw stałych, lub zaistnienia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia niewłaściwej jakości paliw lub paliw stałych. Wykazy, prowadzone są w systemie informatycznym, a następnie udostępniane w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Strona została wyznaczona do kontroli przez Zarządzającego, zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 7 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, z uwagi na uzyskane informacje o niewłaściwej jakości paliwa ofer owanego na należącej do przedsiębiorcy stacji paliw . Swoje zadania Zarządzający realizuje przy pomocy Inspekcji Handlowej, która kontroluje podmioty wskazane w planie kontroli. W niniejszej sprawie, kontrolę przeprowadzili inspektorzy reprezentujący Łódzki ego WIIH, działając w oparciu o przepisy ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, a co z tym związane, zgodnie z art. 48 ust. 11 pkt 3 ustawy Prawo przedsiębiorców - nie wymagała ona zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Podsum owując powyższe, przedsiębiorca został wytypowany do kontroli z uwagi na informację o niewłaściwej jakości paliwa. Kontrola została przeprowadzona przez inspektorów reprezentujących Łódzkiego WIIH i nie wymagała skierowania do przedsiębiorcy zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, co odnotowano w protokole kontroli TNP.8361.373.2025 z 28 listopada 2025 r. Wskazać również należy, iż strona nie skorzystała z przysługującego jej środka prawnego w postaci sprzeciwu wobec podjęcia i wykonywania czynności ko ntrolnych z naruszeniem przepisów prawa, o którym mowa w art. 59 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców. Zgodnie z powołanym przepisem, przedsiębiorca może wnieść sprzeciw, jeżeli organ podejmuje czynności z naruszeniem m.in. przepisów dotyczących zawiadamian ia o zamiarze wszczęcia kontroli. Sprzeciw wnosi się w terminie 3 dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli. W niniejszej sprawie strona, w ustawowym terminie nie zakwestionowała jej legalności w trybie przewidzianym przez ustawodawcę. Ponadto, w treści pro tokołu kontroli TNP.8361.373.2025 z 28 listopada 2025 r. , doręczonego stronie 4 grudnia 2025 r. , zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, pouczono przedsiębiorcę o możliwości wniesienia uwag bezpośrednio do protokołu lub wniesienia ich na piś mie do wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu. Przedsiębiorca nie skorzystał z tych uprawnień. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 Kwestionowanie podstaw prawnych przeprowadzonej kontroli, nastąpiło dopiero w odpowiedzi z 9 marca br. na wszczęcie przez Łódzkiego WIIH postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia w drodze decyzji kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości p aliw. Sprowadza się ono do stanowiska, że skoro 26 listopada 2025 r. stronie doręczono zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli przez Łódzkiego WIIH, której przedmiotem miało być m.in. oznakowanie dystrybutorów i pistoletów wydawczych, to kontrola w po wyższym przedmiocie mogłaby się odbyć nie wcześniej niż 4 grudnia 2025 r., podczas gdy przeprowadzono ją już 28 listopada 2025 r. W ocenie Prezesa Urzędu, powyższe stanowisko należy uznać za chybione. Doręczone przedsiębiorcy 26 listopada 2025 r. zawiadomi enie o zamiarze wszczęcia kontroli z 24 listopada 2025 r. zostało wydane przez Łódzkiego WIIH w oparciu art. 48 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców. Zakres przedmiotowy tejże planowanej kontroli, zgodnie z treścią zawiadomienia, obejmował: − kontrolę oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów oraz − kontrolę posiadania koncesji na obrót paliwami ciekłymi. Zważywszy na 7 dniowy termin na wszczęcie kontroli, faktycznie gdyby doszła ona do skutku, mogła by mieć miejsce nie wcześniej niż 4 grudnia 202 5 r. Do kontroli tej jednak nie doszło, a to za sprawą kontroli wyznaczonej przez Zarządzającego zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 7 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, z uwagi na uzyskane informacje o niewłaściwej jakości paliwa ofer owanego na należącej do przedsiębiorcy stacji paliw , która odbyła się 28 listopada 2025 r. i jak już wskazano powyżej nie wymagała zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Zakres przedmiotowy przeprowadzonej kontroli, zgodnie z upoważnieniem nr TNP.836 1.373.2025 z 28 listopada 2025 r., obejmował : − ustalenie gatunków paliw znajdujących się w ofercie, − kontrolę jakości paliwa znajdującego się w ofercie, − sprawdzenie dokumentacji dotyczącej pochodzenia, dostawcy i jakości pobranego paliwa, − sprawdzenie posiadania koncesji na obrót paliwami ciekłymi, − sprawdzenie posiadania decyzji o wpisie do rejestru przedsiębiorców przywożących, − sprawdzenie zamieszczania na dystrybutorach informacji o zawartości dodatków metalicznych, − sprawdzanie oznakowania miejsc tank owania paliw ciekłych, tj. kontrolę wykonania obowiązków, o których mowa w art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz sprawdzenie przestrzegania przepisów rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 31 si erpnia 2021r. w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego oraz oznakowania miejsc tankowania pojazdu samochodowego takim paliwem . Biorąc powyższe pod uwagę, wypada stwierdzić, że mamy tu do czyn ienia z dwiema sytuacjami. Pierwszą, gdzie stronę zawiadomiono o zamiarze wszczęcia kontroli, jednakże kontroli tej nie przeprowadzono. Drugą, gdzie kontrolę przeprowadzono, ale zgodnie z art. 48 ust. 11 pkt 3 ustawy Prawo przedsiębiorców, nie wymagała ona zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Zarówno planowana, jak i przeprowadzona kontrola, miały różny zakres przedmiotowy, choć obydwa zakresy przewidywały kontrolę posiadania koncesji, jak również oznakowania dystrybutorów i pistoletów wydawczych . Argumentację strony zawartą w odwołaniu można byłoby uznać za zasadną, gdyby przed 4 grudnia 2025 r. doszło do kontroli, o której zamiarze wszczęcia przedsiębiorcę zawiadomiono pismem Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 z 24 listopada 2025 r. doręczonym 26 listopada 2025 r. i zakres przed miotowy tej kontroli byłby taki sam jak w zawiadomieniu , ale ponownie należy podkreślić, że kontroli tej nie przeprowadzono. W tym miejscu wypada dodać, że w polskim porządku prawnym doręczenie zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli w określonym przed miocie nie skutkuje zawieszeniem ani ograniczeniem ustawowych uprawnień organów kontrolnych do podejmowania równoległych czynności w trybach szczególnych. Instytucja zawiadomienia z art. 48 ust. 1 Prawa przedsiębiorców dotyczy wyłącznie kontroli planowych, o przewidywalnym zakresie, gdzie ustawodawca chroni przedsiębiorcę przed nagłym obciążeniem administracyjnym. Jednakże organ zachowuje pełną kompetencję do wszczęcia w każdym czasie kontroli w trybie art. 48 ust. 11 pkt 3 Prawa przedsiębiorców. (tj. na po dstawie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw). Przyjęcie argumentacji przedsiębiorcy, według którego doręczenie zawiadomienia o kontroli planowej uniemożliwiałoby przeprowadzenie kontroli jakościowej paliw przez okres 7 dni, udarem niałoby organom państwowym skuteczne reagowanie na bieżące nieprawidłowości w obrocie paliwami, co stoi w sprzeczności z celem ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Ponadto, należy zauważyć, że analiza treści odwołania prowadzi do wniosku, iż strona wiąże obowiązek oznakowania dystrybutorów i pistoletów wydawczych z terminem przeprowadzonej 28 listopada 2025 r. kontroli oraz terminem 4 grudnia 2025 r., tj. hipotetycznym terminem przeprowadzenia kontroli, o której została zawiadomi ona. W ocenie przedsiębiorcy, skoro z jego wyliczeń wynikało, że kontrola nie może być przeprowadzona wcześniej niż 4 grudnia 2025 r., to przed tym terminem 22 pistolety wydawcze mogły być nieoznakowane zgodnie z r ozporządzeniem w sprawie sposobu informow ania o rodzaju paliwa ciekłego. Taki tok rozumowania należy uznać za chybiony. Cytowany już wielokrotnie przepis art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, nakłada na przedsiębiorców obowiązek oznakowania pistoletów wyd awczych i dystrybutorów w sposób określający rodzaj wydawanego paliwa ciekłego, niezależnie od terminów jakichkolwiek kontroli. Obowiązek nałożony omawianym przepisem, ma bowiem służyć konsumentom, a nie kontrolerom. Ponadto przedsiębiorca w odwołaniu podn osi, że brak oznaczeń na pistoletach miał charakter przejściowy oraz że oznakowanie niszczy się z powodu intensywnej eksploatacji i warunków atmosferycznych. Należy jednak zauważyć, że brak oznakowania występował na wszystkich 22 pistoletach wydawczych do stępnych na stacji, co podważa argument o przypadkowym lub eksploatacyjnym charakterze tych braków. Wypada też zauważyć, że omawiany obowiązek oznakowania dotyczy wprowadzania paliwa do obrotu, zaś z akt sprawy nie wynika, aby dystrybutory i pistolety wy dawcze na kontrolowanej stacji paliw, były wyłączone z użytkowania za względu na czynności mające na celu wymianę zniszczonych oznakowani, Trudno też uznać za zbieg okoliczności fakt, że wszystkie urządzenia na stacji uległy zużyciu w identycznym stopniu i czasie, co sugeruje raczej systemowe zaniedbanie ze strony przedsiębiorcy, a nie wpływ czynników atmosferycznych. W kontekście powyższego, zarzut naruszenia art. 8 kpa, należy uznać za niezasadny. Zgodnie bowiem z art. 8 kpa organy administracji publiczne j prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 czerwca 2022 r., I GSK 2663/18 jasno wskazał że „ z zasady wyrażonej w art. 8 kpa wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do władzy publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań.”. Biorąc powyższe pod uwagę, należy podkreślić , iż Łódzki WIIH, wypełnił znamiona art. 8 kpa. Organ informował stronę o każdym etapie postępowania umożliwiając jej wypowiedzenia się w sprawie, a także wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z d owodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej ( art. 7 i art. 77 kpa), dokonując przy tym wszechstronnej oceny tego materiału dowodowego, a także uzasadniając decyzję administracyjną w sposób wymagany przez normę prawną. Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego info rmowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosł y szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Inspektorzy WIIH przekazali stronie pouczenia o prawach i obowiązkach kontrolowanego już na wstępie kontroli, także w protokołach kontroli pouczyli o prawie do zgłoszenia uwag oraz we wszczęciu postępowania wskazywano stronie jej prawa. Ponadto informowano o etapach czynności kontrolnych oraz postępowania administracyjnego. Podsumowując, w ocenie Prezesa Urzędu, okoliczności wskazane w treści odwołania strony , nie stanowią przesłanek do uchylenia zaskarżonej decyzji Łódzkiego WIIH z 27 marca 2026 r. nr TNP.KPOD.2.2026. W związku z powyższym, wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Łodzi w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Pows tańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.00 0 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo – administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomoc y należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do k ar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy Działu IVa kpa. 5. Zgodnie z art. 189k § 1 kpa, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, organ administracji publicznej, który nałożył administracyj ną karę pieniężną, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z 30 s ierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.) ; § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1) [XXX] 2) Łódzki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej