Numer decyzji
DIH-II-22/2025
Decyzja UOKiK DIH-II-22/2025
- Data decyzji
- 29 lipca 2025
Treść rozstrzygnięcia
Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 29 lipca 2025 r. DIH - 2.707.16.2025.PS DECYZJA DIH - 2 Nr 22 .2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), dalej: „kpa”, art. 9ca ust. 1, art. 35a pkt 11, art. 35c ust. 1, ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz.U. z 2024 r. poz. 1209, ze zm. ) dalej: „ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakoś ci paliw”, w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229) – dalej: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez pełnomoc nika UNIMOT S.A. z siedzibą w miejscowości Zawadzkie , (dalej zwana: „przedsiębiorc ą ” lub „stron ą ” ) od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 13 czerwca 2025 r . (sygnatura: NR. 8361.2.2025), wymierzającej przedsiębiorcy admin istracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, w wysokości, o której mowa w art. 35c ust. 1, tj. w kwocie 5 000,00 zł (słownie: pięć tysięcy złotych 00/100), z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 9ca ust. 1 i 3 ww. ustawy , postanawia utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Przy piśmie z 2 lipca b r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako: „Prezes Urzędu”, „organ drugiej instancji”) odwołanie złożone przez pełnomocnika p rzedsiębiorcy, wraz z aktami sprawy. Odwołanie zostało złożone w terminie i trybie wynikającym z art. 129 k pa. 16 stycznia b r. inspektorzy reprezentu jący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (dalej jako: „Wielkopolski WIIH”, „organ pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia nr NR.8361.2.2025 z 16 stycznia b r., przeprowadzili kontrolę na stacji paliw należącej do strony . Z treści wpisu p rzedsiębiorcy do KRS (Krajowy Rejestr Sądowy) wynika, że s trona dokonała rejestracji działalności 2 9 marca 201 1 r. Przedsiębiorca między innymi prowadzi działalność gospodarczą w zakresie kodu : „4 7 . 3 0 Z Sprzedaż detaliczna paliw do pojazdów silnikowych na stacjach paliw .” oraz „46.71 Z Sprzedaż hurtowa paliw i produktów pochodnych”. Zgodnie z upoważnieniem, zakres przedmiotowy kontroli obejmował między innymi kontrolę przestrzegania przez przedsiębiorców obowiązków wynikających z art . 9ca ust. 1 ustawy o systemie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 monitorowania i kontrolowania jakości paliw , tj. oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów, wskazującego na rodzaj wydawanego paliwa. Kontrola odbywała się w obecności pracownika stacji uznanego za osobę czynną w lokalu przedsiębiorstwa zgodnie z art. 97 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r., ze zm. ) . Przed przystąpieniem do czynności kontrolnych okazano legityma cje i pouczono osobę czynną o możliwości uczestnictwa w czynnościach kontrolnych i uprawnieniu do podpisania protokołu kontroli. Inspektorzy okazali również upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz zapoznali z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontro lowanego. Ponadto osobie uczestniczącej w kontroli przekazano ogólne informacje o ochronie danych osobowych (klauzula RODO), której jeden egzemplarz załączono do akt sprawy. W dniu kontroli na stacji paliw były oferowane do sprzedaży następujące paliwa: − benzyna 95 E10, 4 stanowiska (dystrybutory), 4 pistolety wydawcze, − olej napędowy B7, 4 stanowiska (dystrybutory), 4 pistolety wydawcze, − olej napędowy Gold B7, 4 stanowiska (dystrybutory), 4 pistolety wydawcze. Inspektorzy stwierdzili na dwóch pistoletach wydawczych , tj. jednego dla benzyny silnikowej 95 E10 przy dystrybutorze nr 1 i jednego dla oleju napędowego B7 przy dystrybutorze nr 3 brak oznakowania zgodnego ze wzorem określonym w rozporządzeniu Ministra Klimatu i Środowiska z 31 sierpnia 2021 r. w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego oraz oznakowania miejsc tankowania pojazdu samochodowego takim paliwem (Dz.U. z 2021 r. poz. 1738), zwane dalej „rozporządzenie m ”. Na powyższą okoliczn ość 16 stycznia b r. przesłuchano osobę czynną w lokalu w charakterze świadka. Protokół przesłuchania załączono do akt sprawy. Osoba czynna w lokalu oświadczyła, że nakładki plastikowe na pistolety wydawcze uległy uszkodzeniu i odpadły, co nie zostało z auważone. Inspektorzy ustalili, że n a wszystkich dystrybutorach i pozostałych pistoletach wydawczych były prawidłowe oznakowania zawierające identyfikatory wydawanego paliwa, zgodnie z wymaganiami rozporządzenia. 16 stycznia b r. wpłynęła , za pośrednictwe m poczty elektronicznej , informacja o podjętych przez przedsiębiorcę działaniach naprawczych polegających na uzupełnieniu brakujących identyfikatorów na pistole tach wydawczy ch oleju napędowego B7 i benzyny silnikowej 95 E10 oraz zdjęcia, potwierdzające wy konanie tych działań. Wszystkie pistolety wydawcze paliwa ciekłego do oleju napędowego B7 oraz do benzyny silnikowej 95 E10 zostały oznakowane w sposób określający rodzaj wydawanego paliwa. Ustalenia te udokumentowano w protokole kontroli NR.8361.2.2025 z 24 stycznia b r. , do którego dołączono dokumentację zdjęciową stwierdzonych nieprawidłowości. W treści protokołu kontroli, zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, pouczono przedsiębiorcę o możliwości wniesienia uwag bezpośrednio do protokołu kontroli lub wniesienia ich na piśmie do wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu. Przedsiębiorca nie skorzystał z tych uprawnień. W związku z nieobecnością w trakcie kontroli osoby upoważni onej do reprezentowania przedsiębiorcy, przy piśmie z 17 stycznia b r. Wielkopolski WIIH przekazał stronie dokumenty kontroli w postaci upoważnienia do kontroli. Pismo odebrano 23 stycznia b r. Pismem Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 z 27 stycznia b r. Wielkopolski WIIH poinformował stronę o zakończeniu kontroli oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów paliw ciekłych na stacji paliw należącej do przedsiębiorcy i przekazał stronie dokumenty kontroli w postaci protokołu kontroli wraz z załącznikiem. Strona odebrała pismo 30 stycznia b r . Pismem z 26 maja b r. zawiadomiono stronę o wszczęciu przez Wielkopolskiego WIIH postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia w drodze decyzji kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemi e monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz pouczono ją o prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania administracyjnego, tj. m. in. składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i o dpisów. Strona odebrała pismo 27 maja b r. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa . Wielkopolski WIIH , d ecyzją z 13 czerwca b r. ( znak sprawy NR. 8361.2.2025 ), wymierz ył przedsiębiorcy administracyjną karę pieniężną w wysokości 5000,00 zł (słownie: pięć tysięcy złotych), z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Strona odebrała decyzję 16 c zerwca br. Pismem z 27 czerwca b r. pełnomocnik stron y złożył odwołanie od ww. decyzji. W ocenie pełnomocnika strony, zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 189f § 1 pkt 1 kpa, albowiem w sprawie zaistniały obie przesłanki wskazane w tym przepisie, obligujące organ do odstąpienia od nałożenia administra cyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Strona w skazała, że: „… w realiach niniejszej sprawy organ stwierdził jedynie brak właściwego oznakowania przy dwóch pistoletach dwóch dystrybutorów na jednej stacji paliw. Brak oznaczenia dotyczył wyłączn ie częściowej i marginalnej sfery wizualnej ekspozycji, nie wpływając w sposób istotny na dostęp konsumenta do informacji o paliwie ciekłym. Naruszenie miało charakter czysto formalny, incydentalny, niepowtarzalny i nieumyślny, a nadto nie wywołało żadnyc h skutków prawnych ani faktycznych po stronie odbiorców usług — nie odnotowano bowiem skarg , czy reklamacji. W tym stanie rzeczy, przy ocenie wagi naruszenia, należy przyjąć, że było ono znikome .”. Strona także wskazuje, iż „ …Drugą przesłanką warunkującą obowiązek odstąpienia od kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa jest zaprzestanie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie strona niezwłocznie po stwierdzeniu uchybienia przywróciła pełną zgodność z wymogami informacyjnymi. Uchybienie zostało trwale usun ięte, a działanie strony miało charakter definitywny, dobrowolny i prewencyjny. ”. Ponadto strona uważa, że „ …Z powyższego wynika, że organ był związany obowiązkiem zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 kpa, a jego zaniechanie stanowi naruszenie prawa i prowadzi do wadliwości decyzji. Podkreślić również należy, że w świetle systemowej funkcji administracyjnych kar pieniężnych, ich zastosowanie nie powinno mieć charakteru automatycznego, lecz musi podlegać kontroli z punktu widzenia celowości i proporcjonalności sankcji. Sankcja administracyjna jako instrument oddziaływania represyjnego, winna być stosowana subsydiarnie i ostatecznie, w sytuacji, gdy inne środki oddziaływania nie zapewniają skutecznej ochrony dóbr prawnie chronionych. W niniejszej sprawie cel usta wowej regulacji został osiągnięty działaniami naprawczymi strony, bez konieczności stosowania represji. ” Na poparcie swoich argumentów pełnomocnik strony wskazał wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: wyrok z 19 czerwca 2020 r., sygn. II OSK 141/20 oraz wyrok z 6 czerwca 2023 r., sygn. III OSK 2411/21. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Pełnomocnik strony wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania (odstąpienie od nakładania kary). Pismem z 2 lipca b r. Wielkopolski WIIH przekazał Prezesowi Urzędu odwołanie złożone przez przedsiębiorcę, wraz z aktami sprawy. Pismem z 4 lipca b r. Prezes Urzędu, zgodnie z art. 10 § 1 kpa , poinformował stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Strona odebrała pismo 9 lipca b r. i nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urz ędu ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowan ia organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, org anem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Na wstęp ie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw ciekłych na stacjach paliwowych oraz stacjach zakłado wych są obowiązani do oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów w sposób określający rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. Jednocześnie ust. 3 tego przepisu wskazuje, że i nformacje, o których mowa w ust. 1, umieszcza się w widocznym i dostępnym miejs cu. Cytowany przepis nie pozostawia wątpliwości, co do obowiązków nałożonych na przedsiębiorców, a dotyczących oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów w sposób określający rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. W przypadku niedopełnienia tych obowi ązków zastosowanie znajduje przepis art. 35a pkt 11 ww. ustawy. Stanowi on, że karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, który nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 9ca ust. 1 - 3. Z kolei o wysokości wymierzanej kary rozstrzyga przepis art. 35c u st. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, wskazując, że jej wysokość w przypadku określonym w art. 35a pkt 11 wynosi 5000,00 zł. Rozporządzenie w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego przewiduje określony sposób oznakowania, który ma obowiązywać na terenie całego kraju i ma na celu wprowadzenie do polskiego porządku prawnego jednolitych zasad dotyczących sposobu oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów wskazujący na rodzaj wydawanego paliwa ciekłego oraz formułowania i udostępniania informacji o rodzaju paliwa ciekłego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego. Przed wejściem w życie ww. przepisów podmioty zajmujące się wprowadzaniem do obrotu paliw ciekłych na stacji paliw w Polsce oznaczały dyst rybutory paliw ciekłych oraz pistolety wydawcze w sposób przez siebie przyjęty. Zawarte w tym rozporządzeniu rozwiązania są zgodne z zasadami oznakowania stosowanymi w Unii Europejskiej. Ponadto, państwa członkowskie Unii Europejskiej są zobowiązane do zas tosowania w zakresie oznakowania miejsc tankowania pojazdów samochodowych paliwem ciekłym oraz rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego normy PN - EN 16942:2016 - 11 Paliwa -- Identyfikacja zgodności pojazdu -- Graficzna forma informacji dla konsumenta. Zastosowanie w przedmiotowym rozporządzeniu rozwiązań przewidzianych w normie PN - EN 16942:2016 - 11 dostosowuje oznakowanie stosowane w Polsce do oznakowania stosowanego na terenie całej Unii Europejskiej. Podsumowując, należy stw ierdzić, że z powołanych wyżej przepisów, wynika, iż przedsiębiorcy są obowiązani do oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów w sposób określony w rozporządzeniu określający rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. Jeżeli obowiązku tego nie dopełniają , podlegają karze pieniężnej, której wysokość wynosi 5 000,00 zł. Należy stwierdzić, iż sankcja wskazana w art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jest administracyjną karą pieniężną wymierzaną w przypadku popełnieni a tzw. deliktu administracyjnego, czyli jest wymierzana na skutek zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Prezes Urzędu wskazuje, że z materiału dowodowego rozpatrywanej sprawy wynika, że zaistniał stan jest niezgodny z przepisem art. 9ca ust. 1 i 3 usta wy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , czego strona nie podważała. W protokole przesłuchania w charakterze świadka z 16 stycznia 2025 r., osoba czynna w lokalu zeznała, że „…nakładki plastikowe na pistoletach wydawczych uległy uszkodzeniu i upadły. Nie zostało to przez nas zauważone.”. W związku z powyższym ze stanu faktycz nego ustalonego przez inspektorów i potwierdzonego przez osobę czynną w lokalu wynika, że ziściła się przesłanka zastosowania sankcji z art. 35a pkt 11 usta wy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Niedopełnienie powyższego obowiązku skutkuje nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 5 000,00 zł. Inaczej, jeżeli przedsiębiorcy obowiązku tego nie dopełniają, podlegają karze pieniężnej, której wy sokość wynosi 5 000,00 zł. Wysokość kary wynika wprost z dyspozycji art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw i nie podlega miarkowaniu (np. zmniejszeniu) według uznania organu, czy to pierwszej, czy też drugiej instancj i. Zarówno Wielkopolski WIIH, jak i Prezes Urzędu, prowadząc niniejsze postępowanie są związani treścią cytowanych powyżej przepisów. W związku z powyższym Prezes Urzędu przeprowadzając ponownie postępowanie stwierdził, że zgodne ze stanem faktycznym i pra wnym było stwierdzenie Wielkopolskiego WIIH , że strona naruszyła art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Kwota wymierzonej administracyjnej kary pieniężnej tj. 5000 zł, wynika wprost z treści art. 35c ust. 1 ww. ustawy. Przesłanką jej wymierzenia jest sam fakt stwierdzenia naruszenia prawa, które w tej sprawie zostało niewątpliwie stwierdzone. Odnosząc się do argumentu pełnomocnika strony wyrażonego w odwołaniu, iż brak oznakowania na pistoletach wydawczych miał o charakter jednostkowy, Prezes Urzędu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 zwraca uwagę na fakt, że wskazywany już powyżej art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw stanowi, iż przedsiębiorcy są obowiązani do oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutoró w w sposób określający rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. Odpowiedzialność administracyjna ma charakter obiektywny i przesłanką jej przyjęcia jest jak wspomniano sam fakt stwierdzenia naruszeń prawa. Zatem samo stwierdzenie, udowodnienie faktu niedopełnie nia przez stronę obowiązku wynikającego z przepisu, jest przesłanką wystarczającą do nałożenia stosownej kary. Nie mają przy tym znaczenia przyczyny stwierdzonych nieprawidłowości, czy też niezwłoczne usunięcie nieprawidłowości po ich ujawnieniu przez kont rolujących. Samo udowodnienie, że pistolety wydawcze nie miały wymaganych, zgodnie z art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, oznaczeń zgodnych ze wzorem określonym w rozporządzeniu, powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną, a jej wysokość jest ściśle określona. Należy zauważyć, że organ drugiej instancji opiera się na dowodach zebranych w toku toczącego się postępowania. Dowodem w sprawie jest protokół kontroli NR.8361.2.2025 z 24 stycznia b r. Niniejszy protokół należy traktować jako dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 § 1 kpa, który korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń (por. wyrok NSA z 23 czerwca 2016 r., II GSK 140/15). Z treści protokołu kontroli i dokument acji fotograficznej jednoznacznie wynika, iż na kontrolowanej stacji paliw 16 stycznia 2025 r. stwierdzono brak oznakowania na pistoletach wydawczych ( jeden pistolet wydawczy dla oleju napędowego B7 i jeden pistolet wydawczy dla benzyny bezołowiowej 95 E1 0). W ypada dodać, iż strona, do momentu złożenia odwołania nie kwestionowała ustaleń kontroli, choć miała taką możliwość. W treści protokołu kontroli przedsiębiorcę pouczono, iż zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, ma możliwości wniesien ia uwag bezpośrednio do protokołu lub wniesienia ich na piśmie do wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa i nie wniosła zastrzeżeń do prot okołu kontroli. Także w piśmie z 26 maja b r. zawiadomiono stronę o wszczęciu przez Wielkopolskiego WIIH postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia w drodze decyzji kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz pouczono ją o prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania administracyjnego, tj. m.in. składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa i nie zgłaszała uwag . Odno sząc się do zarzutu naruszenia art. 189f k pa poprzez jego niezastosowanie w sytuacji , gdy zdaniem s trony , istniały przesłanki do jego zastosowania Preze s U rzędu stwierdził, ż e jest bezpodstawny i nie zasługuje na uwzględnienie . Organ drugiej instancji rozpatrując odwołanie strony, przeanalizował zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem możliwości zastosowania art. 189f § 1 kpa. Przepis ten wskazuje wprost, jakie podstawowe przesłanki muszą zostać spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: − waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub − za t o samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie sk azana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Z treści przepisu art. 3 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wynika, że wymagan ia jakościowe dla paliw ciekłych wprowadzono ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz prawidłową pracę silników zamontowanych w pojazdach, w tym ciągnikach rolniczych, maszynach nieporuszających się po drogach, a także rekreacyjnych j ednostkach pływających. Z kolei określenie szczegółowego sposobu oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów, a także sposobu formułowania i udostępniania informacji, umotywowano koniecznością udzielania użytkownikom pojazdów samochodowych informacj i na temat paliwa ciekłego dostępnego na stacji paliwowej lub stacji zakładowej oraz kompatybilności pojazdu samochodowego z infrastrukturą do tankowania, o czym stanowi art. 9ca ust. 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Użytko wnik pojazdu powinien uzyskać jednoznaczną i niebudzącą wątpliwości informację o paliwie dostępnym na danej stacji paliw w celu zminimalizowania ryzyka uszkodzenia pojazdu, w sytuacji zatankowania niewłaściwego paliwa . Z materiału dowodowego wynika, że strona , 16 stycznia b r. , nie realizowała ciążącego na niej obowiązku na pistoletach wydawczych (jeden pistolet wydawczy dla oleju napędowego ON B7 i jeden pistolet wydawczy dla benzyny bezołowiowej 95 E10). Trudno więc zgodzić się ze stroną, że brak oznako wania dotyczył wyłącznie częściowej i marginalnej sfery wizualnej ekspozycji, nie wpływając w sposób istotny na dostęp konsumenta do informacji o paliwie ciekłym. Prezes Urzędu podkreśla, że art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw stanowi obowiązek dla przedsiębiorcy. W przypadku niedopełnienia tego obowiązku , nie można mówić zatem, o znikomej wadze naruszenia. Na gruncie rozpatrywanej sprawy oznacza to, że nie spełniła się przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Do datkowo wypada zauważyć, iż strona wprawdzie zaprzestała naruszenia prawa, tj. przedsiębiorca uzupełnił plastikowe nakładki i oznaczył prawidłowymi identyfikatorami pistolety wydawcze, ale czynności w tym celu zostały podjęte w następstwie kontroli, która ujawniła naruszenie stanowiące podstawę nałożenia administracyjnej kary pieniężnej przez Wielkopolski WIIH. U sunięcie naruszenia prawa po wskazanym w ww. ustawie terminie nie może być kwalifikowane jako zaprzestanie naruszenia prawa. Przepis art. 189f § 1 pkt 1 kpa stanowi, że organ w drodze decyzji odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu jeżeli łącznie ziszczą się wskazane w nim przesłanki, tj.: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa. Jak wykazano nie zostały one spełnione łącznie . Pełnomocnik strony zarzucił organowi pierwszej instancji naruszenie art. 189f § 1 pkt 1 kpa poprzez jego niezastosowanie pomimo ziszczenia się obu ustawowych przesłanek, tj.: znikomej wagi naruszenia oraz skutecznego zaprzestania naruszenia przez stronę. W odwołaniu przywołał orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 czerwca 2023 r., sygn. III OSK 2411/21 oraz z 19 czerwca 2020 r., sygn. II OSK 141/20, w którym ww. S ąd orzekł o uchyleniu decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wydanych w zakresie nieprzekazania w terminie sprawozdania do Krajowego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń oraz za nieprzekazani a w terminie zestawienia danych o rodzajach i ilości odpa dów, o sposobach gospodarowania nimi oraz Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów. Prezes U rzędu zwraca uwagę, że oba orzeczenia dotyczą postępowa ń administracyjn ych w zakresie ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpa dach (Dz. U. z 2023, poz. 1587 , ze zm.) i odnoszą się do znikomości wagi naruszenia, której organ nie wykazał w związku z art. 189f kpa (ze względu na nieterminowe przekazanie sprawozdań). W związku z powyższym nie można odnosić ww. orzeczeń do niniejszej sprawy dot yczących ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Naczelny Sąd Administracyjny w jednym z ww. orzeczeń wypowiedział się ,co do znikomości wagi naruszenia, że „ W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, ocena wagi narusze nia prawa wymaga ustalenia, czy konkretne naruszenie prawa wywołało (lub mogło wywołać) skutki faktyczne lub prawne w obszarze konkretnych dóbr prawnie chronionych, tj. dóbr chronionych przez naruszoną normę sankcjonowaną. Jeżeli zatem konkretne naruszenie prawa wywołało (lub mogło wywołać) poważne negatywne skutki w obszarze dóbr prawnie chronionych, to przyjąć należy, że waga naruszenia prawa jest znaczna. Istotne jest przy tym, że im wyższa wartość naruszonego lub zagrożonego dobra, tym większe prawdopod obieństwo zakwalifikowania naruszenia prawa jako znacznego. Jeżeli natomiast naruszenie prawa wywołało jednostkowe i nieznacznie negatywne skutki w obszarze dóbr prawnie chronionych lub skutków tych w ogóle nie wywołało i wywołać nie mogło, to przyjąć nale ży, że waga naruszenia prawa jest znikoma (por. A. Cebera, J. G. Firlus (w:) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II, red. H. Knysiak - Sudyka, Warszawa 2019, art. 189f).” . Prezes Urzędu wskazuje, że określenie szczegółowego sposobu oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów, a także sposobu formułowania i udostępniania informacji, umotywowano koniecznością udzielania użytkownikom pojazdów samochodowych informacji na temat paliwa ciekłego dostęp nego na stacji paliwowej lub stacji zakładowej oraz kompatybilności pojazdu samochodowego z infrastrukturą do tankowania, o czym stanowi art. 9ca ust. 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. U żytkownik pojazdu powinien uzyskać jed noznaczną i niebudzącą wątpliwości informację o paliwie dostępnym na danej stacji paliw w celu zminimalizowania ryzyka uszkodzenia pojazdu, w sytuacji zatankowania niewłaściwego paliwa. W związku z powyższym dobrem chronionym normą zawartą w art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie jest prawo konsumenta, do rzetelnej informacji o rodzaju paliwa jaki będzie tankował. W niniejszej sprawie z materiału dowodowego wynika, że strona 16 stycznia 2025 r. nie realizowała ciążącego na niej obowiązku w pełni , gdyż brak było oznakowania na dwóch pistolet ach wydawczych ( jeden pistolet wydawczy dla oleju napędowego B 7 i jeden pistolet wydawczy dla benzyny bezołowiowej E10 ) . Zdaniem ograniu drugiej instancji na gruncie tej sprawy oznacza to, że nie spełniła się przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Dalsza analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, że Wielkopolski WIIH nie stwierdził , że na stronę za to samo zachowanie tj. nieoznaczenie pistoletów wydawczych oleju napę dowego B7 i benzyny bezołowiowej 95 E10 , została uprzednio nałożona przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocną decyzją administracyjna kara pieniężn a lub że została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe lub pr awomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 Organ drugiej instancji przeanalizował również możliwość zastosowania art. 189f § 2 kpa. W przypadk u decyzji związanych, gdzie w przepisach prawa wskazany jest termin wykonania konkretnego obowiązku, usunięcie naruszenia prawa po wskazanym w ustawie terminie nie może być kwalifikowane jako zaprzestanie naruszenia prawa, o którym mowa w art. 189f § 2 kpa . Na podstawie art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, strona była zobowiązana do oznaczania dystrybutorów i pistoletów wydawczych i jak wynika z materiału dowodowego obowiązkowi temu uchybiła nie oznaczając pistoletó w wydawczych (jeden pistolet wydawczych dla oleju napędowego ON B7 i jeden pistolet wydawczych dla benzyny bezołowiowej 95 E10). Przywołany przepis jasno określa, że wykonanie obowiązku powinno nastąpić w momencie rozpoczęcia wprowadzania paliwa ciekłego do obrotu. W związku z powyższym nie jest możliwe usuni ę cie naruszenia prawa poprzez następcze oznakowanie pistoletów wydawczych ani przez powiadomienie nabywców o stwierdzonym naruszeniu prawa. W konsekwencji przepis art. 189f § 2 kpa, nie ma zastosowani a w niniejszym postępowaniu. Prezes Urzędu podziela w pełni pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyrażony w innej sprawie z zakresu przestrzegania przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw dotyczącej przestrzegania ob owiązku informacyjnego zawartego w art. 9 ca ww. ustawy. Wyrok ten dotyczy umieszczania informacji o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego na terenie placówki handlowej przez przedsiębiorcę wykonującego działalność gospod arczą w tym zakresie, niemniej jednak zasada informacji konsumenta jest tożsama. Wyrok: V SA/Wa 2156/24 z 11 grudnia 2024 r. : „Zgodnie z art. 189f § 2 kpa - w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Sąd uznaje ten zarzut za chybiony, ponieważ obowiązek informacyjny wynikający z art. 9ca ust. 2 pkt 3 ustawy o monitorowaniu paliw polegający na umieszczeniu informacji o rodzaju pal iwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu wymaga umieszczenia tej informacji na terenie placówki handlowej prowadzącej sprzedaż pojazdów silnikowych - przez przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w tym zakresie. Jest to obowiązek informa cyjny przed umowny. Charakter przed umowny tego obowiązku polega na tym, że jest on skuteczny przed zawarciem umowy z konsumentem. Nie ulega wątpliwości, że w salonie sprzedaży pojazdów silnikowych prowadzona jest sprzedaż tych pojazdów. Obowiązek ten jest ograniczony w czasie do momentu zawarcia umowy z konsumentem. Strona tego obowiązku przed zawarciem umowy z konsumentami nie realizowała, dlatego też nie jest możliwe spełnienie celów dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna czyli celów odnoszących się do ochrony konsumentów po zawarciu umowy sprzedaży z konsumentami.” Prezes Urzędu wskazuje również na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyrażony w innej sprawie z zakresu przestrzegania przepisów ustawy o systemie monitorowan ia i kontrolowania jakości paliw dotyczący przestrzegania obowiązku informacyjnego zawartego w art. art. 9ca ust. 1 ustawy. Wyrok ten dotyczy oznaczenia dystrybutorów i pistoletów wydawczych – oznakowanie nie było zgodne z wymogami określonymi w § 3 i 4 rozporządzenia w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego . Wyrok niepublikowany : V SA/Wa 2 882 /24 z 7 maja 202 5 r . „ Organy nie kwestionowały, ze Spółka Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 zaprzestała naruszenia prawa, stwierdziły jednak, że nie została spełniona przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Sąd podziela ocenę organów w tym zakresie prawidłowo umotywowaną w zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić, że Spółka jest profesjonalnym podmiotem, zajmującym się sprzedażą detaliczną paliw do pojazdów silnikowych, która pow inna znać i realizować nałożone na nią obowiązki prawne. W rozpoznawanej sprawie naruszenie dotyczy obowiązku informacyjnego poprzez nieprawidłowe oznakowanie dystrybutorów oraz pistoletów wydawczych, mającego wpływ na wybór oraz prawidłowe i bezpieczne użytkowanie pojazdów. Stwierdzono, że oznaczenia nie były zgodne z wymogami określonymi w § 3 i 4 rozporządzenia w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego i stanowi naruszenie obowiązku z art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie. Co istotne, udo stępnienie wymaganej informacji w określony sposób, jest całkowicie zależne od podjęcia działań przez stronę. Sąd podziela stanowisko organów uznając, że w rozpoznawanej sprawie wagi naruszenia prawa na skutek nieprzestrzegania przepisów przez Skarżącą nie można uznać za znikomą.” . Podsumowując Prezes Urzędu rozpatrując odwołanie strony uznał, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek uzasadniających zastosowanie art. 189f kpa , czyli do odstąpienia od nałożenia kary pieniężn ej i zastosowania pouczenia. Prezes Urzędu zaznacza również , że podziela zdanie wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjn y w Warszawie w wyroku wydanym w innej sprawie, że: „ dyrektywy wymiaru kar administracyjnych przewidziane w KPA nie znajdują zastos owania w przypadku kar nakładanych decyzjami związanymi, czyli takimi, w stosunku do których ustawodawca nakazuje stosować pewien jednoznaczny mechanizm – sankcji pieniężnej ” (por. wyrok WSA w Warszawie z 11 lipca 2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 205/18). Jednocześnie wyjaśnia, że sankcja wskazana w art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jest administracyjną karą pieniężną wymierzaną w przypadku popełnienia tzw. deliktu administracyjnego, czyli jest wymierzana na sku tek zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jak już wspomniano nie przewiduje żadnych okoliczności znoszących obowiązek nałożenia przez właściwy organ kary, o której wyżej mowa, czy też jej miar kowania. W tej kwestii wypowiedział się również Wojewódzki Sąd Administracyjny w innej sprawie z zakresu przestrzegania przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw w wyroku: V SA/Wa 2156/24 z 11 grudnia 2024 r. wskazując, że: „ Zgodnie z art. 35c ust. 1 ustawy o monitorowaniu paliw - wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach, o których mowa w art, 35a pkt 1 - 3, 6, 8 i 11 - 14, wynosi 5000 zł. Zgodnie z art. 35a pkt 11 tej ustawy karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, któ ry nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 9ca ust. 1 - 3. Na spółkę została nałożona kara pieniężna za naruszenie art. 9ca ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, co skutkowało nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 5.000 zł. Zatem na Skarżącego została nałożon a kara pieniężna, której wysokość nie podlega miarkowaniu, kara ta została określona przez ustawodawcę w sposób sztywny i nie przewiduje swobody organu administracji publicznej co do wymiaru administracyjnej kary pieniężnej. Dlatego też art. 189d kpa, któr y określa przesłanki wymiaru kary, gdy nie zostały one określone w ustawie szczególnej, nie będzie miał w tym przypadku zastosowania. Sąd podkreśla, że jest to stanowisko podzielane w orzecznictwie (p. np. wyrok NSA z 24 marca 2023 r., sygn. akt ii GSK 82/ 21; dostępny na stronie; www.orzeczenia.nsa.gov.pi).Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 189f § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy w sprawie waga naruszenia prawa jest Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 znikoma, a strona zaprzestała naruszenia prawa. Organy n ie kwestionowały, że Skarżący zaprzestał naruszenia prawa, choć zrobił to dopiero po wskazaniu naruszenia w trakcie kontroli, lecz poza tym w ocenie organów nie doszło do znikomości wagi naruszenia prawa. Sąd podziela tutaj ocenę organów w tym zakresie pra widłowo umotywowaną w zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim trafnie wskazano, że Skarżący jest przedsiębiorcą zajmującym się od wielu lat sprzedażą pojazdów silnikowych a w związku z tym powinien znać i realizować nałożone na niego obowiązki prawne (narus zenie dotyczy obowiązku informacyjnego mającego wpływ na wybór oraz prawidłowe i bezpieczne użytkowanie pojazdów). … Udostępnienie wymaganej informacji określonej w art. 9ca ust. 2 pkt 3 ustawy o monitorowaniu paliw jest całkowicie zależne od podjęcia dzia łań przez stronę.” . Podsumowując, w ocenie Prezesa Urzędu, okoliczności wskazane w treści odwołania strony, nie stanowią przesłanek do stwierdzenia nieważności lub uchylenia zaskarżonej decyzji Wielkopolskiego WIIH z 13 czerwca b r . (sygnatura: NR. 8361.2.2025 ). W związku z powyższym, wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed w szczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo – administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy Działu IVa ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 , ze zm. ). 5. Zgodnie z art. 189k § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2024 r. poz. 572 , ze zm. ), na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publiczny m lub ważnym interesem strony, organ administracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pieniężną, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. 6. Niniejsze pismo ni e podlega doręczeniu w trybie art. 4 i 5 ustawy z 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1045 , ze zm. ), w związku z art. 147 ust. 5 tej ustawy”. Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 23 0, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 202 4 r. poz. 935 , ze zm. ) ; § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pob ierania wpisu w postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). z up . Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Joanna Jankowska - Kuć Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1) [xxxxxxx] 2) Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej
Analiza z kontekstem sprawy
Co ta decyzja oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Informacje o sprawie
- Sygnatura
- DIH-2.707.16.2025.PS
- Rodzaj praktyki
- Jakość paliw
- Kara finansowa
- tak
- Branża
- 47.30 SPRZEDAŻ DETALICZNA PALIW DO POJAZDÓW SILNIKOWYCH NA STACJACH PALIW
- Region
- Wielkopolskie
- Strony
- UNIMOT S.A. z siedzibą w miejscowości Zawadzkie ,
- Odwołanie do sądu
- Nie
Powiązane dokumenty
Źródło urzędowe: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów