DIH-II-27/2023

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 5 września 2023 r. DIH - 2.707.22.2023.PŁ DECYZJA DIH - 2 Nr 27 .2023 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 3 r. poz. 775 oraz poz. 803 ), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 oraz Dz. U. z 2023 r. poz. 877 ), Prezes Urzędu Och rony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania z dnia 30 czerwca 2023 r. złożonego przez Superhobby Market Budowlany Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (dalej zwanej: „Przedsiębiorcą” lub „Spółką” lub „Stroną”) od decy zji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 1 2 czerwca 202 3 r. ( sygn. NR.8361.159.2023/7DEC/23) wymierzającej, karę pieniężną w wysokości 1. 000 ,00 zł (słownie: jeden tysi ąc złotych), na podstawie art. 13 ust. 13 ustawy z dnia 13 kwiet nia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz. U. z 20 23 r. poz. 129 ) z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 tej ustawy, postanawia utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy . UZASADNIENIE Śląski WIIH w dniu 27 lutego 2023 r. na postawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221), dalej zwanej: „Prawo przedsiębiorców”, zawiadomił S półkę o zamiarze wszczęcia kontroli. W treści zawiadomienia NR - 59Z/2023 wskazano, że zakres przedmiotowy kontroli obejmie przestrzeganie obowiązków wynikających z następujących aktów prawnych: − identyfikacja kontrolowanego przedsiębiorcy w oparciu o wpis do Krajowego Rejestru sądowego, ewidencji działalności gospodarczej lub wniosku o wpis do CEiDG i sprawdzenie poprawności tych danych, − art. 13 ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Uk rainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa 2 narodowego (Dz. U. z 2023 r. poz. 129), dalej zwanej: „ustawą o szczególnych rozwiązaniach”, − art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), dalej zwanej: „ustawą o informowaniu o cenach towarów i usług”, − art. 55 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1967), dalej zwanej : „ustawą o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła”. Zawiadomienie zostało doręczone w dniu 3 marca 2023 r. W dniach od 15 do 17 marca 202 3 r. inspektorzy reprezentujący Śląskiego WIIH, działając na podstawie i w ramach upoważnie nia do przeprowadzenia kontroli NR - 168 - W/2023 z dnia 1 5 marca 2023 r . p rzeprowadzili kontrolę w należącym do Spółki Markecie OBI 811 znajdującym się przy ul. […] w Katowicach . Czynności przeprowadzono w obecności osób upoważnionych do reprezentowania przedsię biorcy w toku kontroli, zatrudnionych na stanowiskach dyrektora marketu i zastępców dyrektora marketu. Kopie upoważnień dołączono do akt kontroli. Przed przystąpieniem do czynności osobie upoważnionej okazano legitymacje służbowe oraz wręczono upoważnienie do przeprowadzenia kontroli z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy. Inspektorzy na podstawie książki kontroli ustalili, że placówka nie jest objęta kontrolą innego organu i dokonali stosownego wpisu. Z uwagi na średnioroczne za trudnienie kontrolowany przedsiębiorca zaliczany jest do grupy pozostałych przedsiębiorców. Oświadczenie dotyczące tej kwestii dołączono do akt kontroli. W momencie wszczęcia kontroli Przedsiębiorca posiadał na stanie i oferował do sprzedaży węgiel kamienn y w opakowaniach jednostkowych w następujących sortymentach: 1) ekogroszek kamienny GOLD worki po 25 kg, w cenie sprzedaży 69,99 zł/op. (2,80 zł/kg), 2) ekogroszek suszony worki po 20 kg, w cenie sprzedaży 65,99 zł/op. (3,30 zł/kg). Ceny oferowanych sortymentów węgla kamiennego uwidoczniono w miejscu ich sprzedaży na paletach. Na etykietach cenowych zamieszczono cenę za worek i cenę jednostkową. Inspektorzy stwierdzili, że powyższe jest zgodne z wymaganiami określonymi w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. Do akt kontroli dołączono wydruk zdjęcia etykiet cenowych węgla kamiennego. W toku kontroli ustalono, że kontrolowany przedsiębiorca posiada status Pośredniczącego Podmiotu Węglowego. Spółka zgodnie z wymaga niami art. 55 ust. 3 pkt 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła, posiada, wprowadza i aktualizuje dane na koncie prowadzonym w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 55 ust. 1. Dane figurujące w systemie telein formatycznym były zgodne co do rodzaju i cen sprzedaży z dostępnymi w placówce sortymentami węgla kamiennego. Do akt kontroli dołączono wydruk ze strony www.cieplo.gov.pl z danymi wprowadzonymi przez kontrolowanego przedsiębiorcę. Inspektorzy ustalili, że prowadzona przez kontrolowanego przedsiębiorcę działalność jest zgodna w zakresie podmiotowym i przedmiotowym z wpisem do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000092178. 3 Na podstawie okazanych dokumentów i wyjaśnień złożony ch do protokołu przesłuchania w charakterze świadka przez dyrektora marketu, inspektorzy ustalili, że w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. nie sporządzano i nie przekazywano nabywcom oświadczeń o pochodzeniu węgla. Naruszenie obowiązku dotyczyło 153 tran sakcji sprzedaży. Spółka w okresie od 23 do 27 kwietnia 2022 r. zawiesiła sprzedaż węgla. Po wznowieniu sprzedaży węgla w dniu 28 kwietnia 2022 r. do każdej transakcji sprzedaży jest wystawiane i przekazywane nabywcy oświadczenie o pochodzeniu węgla zgodne z wymaganiami art. 13 ust. 2 do 6 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Zgodność sporządzanych i przekazywanych nabywcom oświadczeń z wymaganiami ustawowymi potwierdziła analiza wybranych dokumentów, które dotyczyły transakcji z dnia: 1) 15 marca 2023 r. - p aragon 6115, oświadczenie nr OBI 011/3/1/6115 2) 14 marca 2023 r. – paragony 3801 i 3802, oświadczenia OBI 011/11/3/3801 i OBI 011/11/4/3802, 3) 28 kwietnia 2022 r. – paragon 0535, oświadczenie 01/011/28.04.2022. Dyrektor marketu zobowiązał się do sporządzenia i przesłania zaległych oświadczeń do podmiotów, które nabyły węgiel w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. na podstawie faktur VAT. Ponadto osoba upoważniona do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli zobowiązała się do powiadomienia organu w ciągu 14 dni o wykonaniu ww. zobowiązania. Dyrektor marketu poinformował również, o przygotowaniu zaległych oświadczeń dla pozostałych nabywców z okresu od 16 do 22 kwietnia 2022 r., które są do odbioru na terenie kontrolowanej placówki, a także o umieszczeniu informacji dla klientów o możliwości odbioru tych dokumentów. Spółka, zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 oraz Dz. U. z 2023 r. poz. 877) , dalej: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, została pouczona o możliwości wniesienia uwag bezpośrednio do protokołu lub wniesienia ich na piśmie do Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu. Fakt zakończenia kontroli został odnotowany w książce kontroli. W dniu 17 marca 2023 r. na terenie kontrolowanej placówki odczytano protokół i następnie został on podpisany przez osobę upoważnioną do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli bez uwag. W d niu 24 marca 2023 r. do Śląskiego WIIH wpłynęła wiadomość e - mail, w której poinformowano o wykonaniu zobowiązania polegającego na wysłaniu oświadczeń do podmiotów, które w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. w markecie OBI 811 nabyły węgiel kamienny na po dstawie faktury VAT. Śląski WIIH w dniu 9 maja 2023 r. na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 3 r. poz. 775 oraz poz. 803 ), dalej zwanej: „Kpa” zawiadomił Spółkę o wszczęciu z urzędu pos tępowania w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Jednocześnie organ pierwszej instancji na podstawie art. 189f § 2 Kpa wystosował do Przedsiębior cy postanowienie, w którym wyznaczył termin na przedstawienie dowodów potwierdzających usunięcie naruszenia prawa powstałego w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. Przesyłka zawierająca powyższe pisma została doręczona Spółce w dniu 15 maja 2023 r. 4 W dniu 24 maja 2023 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo Strony, w którym w odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego poinformowała o wielkości obrotu osiągniętego w roku 2022 r. W dniu 31 maja 2023 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo zawierające wyjaśnienia Strony. Spółka w odpowiedzi na postanowienie z dnia 9 maja 2023 r. poinformowała, o przekazaniu oświadczeń o pochodzeniu węgla do 9 spośród 153 nabywców, którzy dokonali zakupu węgla kamiennego w markecie OB I 811 w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. Podmioty te nabyły paliwo stałe na podstawie faktury VAT i można było ustalić adres do wysłania brakujących oświadczeń. Natomiast pozostałe 144 transakcji zostało udokumentowanych paragonami w związku z czym nie było możliwości ustalenia adresów nabywców. Strona poinformowała o wystawieniu oświadczeń do wszystkich 144 transakcji oraz informacji o możliwości ich odebrania w miejscu zakupu tj. w markecie OBI 811. Ponadto Spółka poinformowała o zleceniu wszystkim sk lepom z sieci OBI przygotowania brakujących oświadczeń o pochodzeniu węgla z okresu od 16 do 22 kwietnia 2022 r. i przekazania ich nabywcom. Śląski WIIH w dniu 12 czerwca 2023 r. wydał decyzję (sygn. NR.8361.159.2023/7DEC/23), w której wymierzył Stronie a dministracyjną karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł z tytułu naruszenia obowiązków z art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Decyzję doręczono w dniu 16 czerwca 2023 r. Strona w dniu 30 czerwca 2023 r. z zachowaniem ustawowego terminu wniosła odwołanie, w którym zaskarżyła w całości decyzję Śląskiego WIIH (sygn. NR.8361.159.2023/7DEC/23) z dnia 12 czerwca 2023 r. Spółka na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie nało żenia administracyjnej kary pieniężnej, ewentualnie na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie, co do istoty sprawy poprzez odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na poucze niu z uwagi na znikomą wagę naruszenia i zaprzestanie naruszania prawa. Ponadto w treści uzasadnienia Strona podniosła, że wymierzona kara pieniężna jest wygórowana. Przy piśmie z dnia 10 lipca 2023 r. Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej (dalej jako: „Śląski WIIH” lub „organ pierwszej instancji”) przekazał Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako: „Prezes UOKiK” lub „organ odwoławczy”) odwołanie wniesione przez Spółkę wraz z aktami sprawy. Pełnomocnictwo przedłożone przez a utora odwołania nie było udzielone zgodnie z zasadami reprezentacji przedsiębiorcy, ponieważ jedna z osób podpisujących ten dokument nie figuruje w składzie Zarządu Spółki, podanym w Informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nr KRS 0000092178, wg stanu na dzień 17 lipca 2023 r. W związku z powyższym Prezes UOKiK w dniu 17 lipca 2023 r. wezwał Spółkę do uzupełnienia braków formalnych poprzez przedłożenie odwołania lub pełnomocnictwa dla autora odwoła nia, podpisanego zgodnie z zasadami reprezentacji wynikającymi z wpisu do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nr 0000092178, w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 30 czerwca 2023 r. bez rozpatrzen ia. Wezwanie zostało doręczone w dniu 20 lipca 2023 r. W dniu 1 sierpnia 2023 r. do siedziby organu odwoławczego wpłynęło pismo Spółki uzupełniające braki formalne odwołania z dnia 5 30 czerwca 2023 r. , do którego dołączono pełnomocnictwo podpisane zgodnie z zasadami reprezentacji Spółki. Prezes UOKiK pismem z dnia 3 sierpnia 2023 r. poinformował Spółkę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebran ych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Ponadto organ poinformował, że rozpatrzenie sprawy nastąpi do dnia 13 września 2023 r. Pismo zostało doręczone w dniu 7 sierpnia 2023 r. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień . Prezes Urzę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierw szej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej ( Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 oraz Dz. U. z 2023 r. poz. 877 ) , dalej jako: „ ustaw a o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym , w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Insp ekcji Handlowej . Organem wyższego stopnia jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 K pa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne i prawne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach , przeds iębiorca, który wprowadził lub przemieścił na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej węgiel, bez względu na kraj pochodzenia tego węgla, jest obowiązany posiadać i udostępniać na żądanie wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej i naczelnika urzędu celno - skarbowego dokumenty potwierdzające kraj pochodzenia węgla, datę wprowadzenia lub przemieszczenia węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Ukraina, także region wydobycia węgla. Dokumenty przechowu je się przez okres 5 lat od daty wprowadzenia węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jak stanowi art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach przedsiębiorca dokonujący obrotu węglem, przez co rozumie się sprzedaż lub inną formę zbycia węgla n a terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany sporządzić i przekazać nabywcy informację o kraju pochodzenia węgla, a także: 1) dacie wprowadzenia lub przemieszczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku węgla, którego krajem pochodze nia nie jest Rzeczpospolita Polska; 6 2) regionie wydobycia węgla i dacie wprowadzenia lub przemieszczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Ukraina; 3) dacie nabycia od kopalni, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Rzeczpospolita Polska. W myśl art. 13 ust. 3 ustawy o szczególnych rozwiązaniach informację, o której mowa w ust. 2 sporządza się w formie oświadczenia, do którego mogą zostać dołączone kopie dokumentów potwierdzających prawdziwość zawartych w oświadczeniu danych dotyczących węgla. Jak stanowi art. 13 ust. 4 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, o świadczenie jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadoma/świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń”. Zgodnie z art. 13 ust. 5 ww. ustawy, oświadczenie to zawiera: 1) numer identyfikacyjny oświadczenia, nadany przez przedsiębiorcę składającego oświadczenie; 2) oznaczenie przedsiębiorcy składającego oświadczenie, jego siedziby i adresu oraz adresu punktu sprzedaży węgla, jeśli jest inny niż adres siedziby przedsiębiorcy; 3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy składającego oświadczenie oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany, albo numer id entyfikacyjny w odpowiednim rejestrze państwa obcego; 4) oznaczenie faktury wystawionej przez przedsiębiorcę składającego oświadczenie obejmującej węgiel, którego dotyczy oświadczenie; 5) określenie kraju pochodzenia węgla; 6) określenie daty wprowadzenia lub przem ieszczenia węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia nie jest Rzeczpospolita Polska; 7) określenie regionu wydobycia węgla, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Ukraina; 8) datę nabycia od kopalni na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Rzeczpospolita Polska; 9) datę i miejsce złożenia oświadczenia; 10) podpis przedsiębiorcy składającego oświadczenie albo osoby upoważnionej do jego reprezentowania. W myśl art. 13 ust. 6 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, przedsiębiorca dokonujący obrotu węglem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany do przechowywania kopii wydanych i otrzymanych oświadczeń przez okres 5 lat, licząc od dnia ich wydania lub przekazania. Jak stanowi art. 13 ust. 7 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, kontrolę wykonywania obowiązków określonych w art. 13 tej ustawy prowadzą wojewódzcy inspektorzy Inspekcji Handlowej. 7 Zgodnie z art. 13 ust. 12 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, przedsiębiorca, który nie wypełnia obowiązków określonych w ust. 1 lub 2, podlega karze pieniężnej. Przepisy art. 13 ust. 13 stanowią , że karę pieniężną nakłada wojewódzki inspektor IH w drodze decyzji, do wysokości 10 . 000 . 000 zł. W myśl z art. 13 ust. 1 4 ustawy o szczególnych rozwiązaniach , p rzy nakładaniu kary pieniężnej uwzględnia się rodzaj i zakres naruszenia, wielkość obrotów oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, który nie wypełnił obowiązków określonych w art. 13 ust. 1 lub 2 . W związku z tym, że przepisy ustawy o szczególnych rozwiązaniach , nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu , zastosowanie ma przepis art. 189f K pa. Zgodnie z art. 189f § 1 K pa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo ska rbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Jak stanowi art. 189f § 2 K pa, w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administ racyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, okre ślając termin i sposób powiadomienia. W myśl art. 189f § 3 K pa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwi erdzające wykonanie postanowienia . Prezes UOKiK rozpatrując odwołanie oparł się na materiale dowodowym zgromadzonym w tej sprawie tj. protokole z dnia 17 marca 2023 r. i aktach kontroli nr NR.8361.159.2023 oraz aktach postępowania administracyjnego Śląsk iego WIIH. Protokół kontroli z dnia 17 marca 2023 r. nr akt kontroli NR.8361.159.2023 jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 Kpa i stanowi dowód tego, co w nim urzędowo stwierdzono. Z treści protokołu kontroli bezspornie i jednoznacznie wynika, że Spółka w okresie od dnia 16 do dnia 22 kwietnia 2022 r. w markecie OBI 811 nie realizowała obowiązku sporządzania i przekazywania nabywcy informacji o pochodzeniu węgla, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Z protokołu kontroli wynik a również, że pozostałe kwestie objęte przedmiotowym zakresem kontroli nie budziły zastrzeżeń i były realizowane zgodnie z wymogami prawa. W wiadomości e - mail przesłanej w dniu 24 marca 2023 r. Przedsiębiorca poinformował, że sporządził i wysłał brakujące oświadczenia, o których mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, do klientów, którzy w markecie OBI 811 w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. nabyli węgiel kamienny na podstawie faktur VAT. 8 W toku postępowania administracyjnego Strona, na żądanie Śląskiego WIIH udzieliła informacji o obrocie uzyskanym w roku 2022. Organ odwoławczy, po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że fakt zaistnienia n aruszenia prawa i jego waga w tej sprawie jest nie w ątpliw y. Podobnie nie budzi wątp liwości, że ustawodawca w treści przepisu art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach nie określił wprost momentu wykonania obowiązku przekazania oświadczenia. Prezes UOKiK przeprowadzając ponownie postępowanie stwierdził, że Śląski WIIH słusznie po stanowił o wyznaczeniu Spółce terminu do przedstawienia dowodów potwierdzających fakt usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 189f § 2 K pa . Spółka w odpowiedzi na postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 9 maja 2023 r. , przekazała informacje o podjętych działaniach i przedstawiła dowody potwierdzające usunięcie naruszenia prawa w stosunku do 9 spośród 153 transakcji sprzedaży węgla kamiennego, które miały miejsce w kontrolowanym markecie OBI 811. Natomiast , co do pozostałych 144 transakcji Stron a poinformowała o przygotowaniu oświadczeń i ich dostępności w miejscu sprzedaży oraz o umieszczeniu na stronie internetowej informacji o możliwości ich odbioru. Ponadto Spółka poinformowała, że we wszystkich sklepach OBI w Polsce wdrożyła program naprawc zy polegający na wysłaniu oświadczeń do wszystkich podmiotów, które nabyły węgiel kamienny w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. w stosunku do których można ustalić adres oraz udostępnieniu informacji o możliwości odebrania oświadczeń dla podmiotów, który ch adresy są nieznane i przygotowaniu tych oświadczeń tak aby możliwe było ich natychmiastowe wydanie. Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że powyższe działanie Strony nie jest równoznaczne z dokonaniem usunięcia naruszenia prawa i jego skutków. Prezes UOKiK przeprowadzając ponownie postępowanie stwierdził, że zgodne ze stanem faktycznym i prawnym było stwierdzenie Śląskiego WIIH, że Strona naruszyła art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozw iązaniach. W związku z powyższym organ pierwszej instancji był zobligowany do wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, zgodnie z dyspozycją art. 13 ust. 12 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, zgodnie z którym przedsiębiorca, który nie wypełnia obowią zków określonych w ust. 1 lub 2, podlega karze pieniężnej. Śląski WIIH wymierzając administracyjną karę pieniężną uwzględnił przesłanki wskazane w art. 13 ust. 4 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, tj.: 1) rodzaj i zakres naruszenia – niedopełnienie ciążący ch na Stronie obowiązków ustawowych wynikających z art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, w okresie od 1 6 do 22 kwietnia 2022 r. w stosunku do 15 3 transakcji sprzedaży węgla kamiennego, 2) wielkość obrotu – podaną przez Spółkę w piśmie doręczonym 29 maja 2023 r., 3) dotychczasową działalność przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, czyli fakt, że jest to pierwsze stwierdzone naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Prezes UOKiK po ponownym przeprowadze niu postępowania stwierdził, że wymierzona kara pieniężna jest słuszna i zgodna z prawem. Odnosząc się do odwołania z dnia 3 0 czerwca 2023 r. Prezes UOKiK, po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że Spółka, w istocie zarzuca naruszenie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszenia prawa. 9 Z treści uzasadnienia odwołania wynika, że Strona upatruje znikomości naru szenia prawa ze względu na jego krótkotrwałość, oświadczenia nie były wystawiane w okresie 4 dni, od 19 do 22 kwietnia 2022 r. Ponadto Spółka podnosi, że w dniu wejścia w życie ustawy nie istniały żadne wytyczne, jak mają postępować przedsiębiorcy, którzy nie wprowadzają węgla kamiennego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ani go nie przemieszczają. Strona wskazuje również, że od dnia 19 kwietnia 2022 r. podejmowała wysiłki w celu ustalenia spoczywających na niej obowiązków, w tym treści oświadczeń. Sp ółka wskazuje również na okoliczność usunięcia skutków naruszenia prawa, co zostało opisane w piśmie, które wpłynęło do organu pierwszej instancji w dniu 31 maja 2023 r. Strona w odwołaniu wskazuje również, że większość klientów nabywających węgiel kamienn y przeznacza go bezpośrednio do zużycia i nie jest zainteresowana odbieraniem oświadczeń dotyczących pochodzenia węgla nabytego w dniach od 16 do 22 kwietnia 2022 r. Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że odwołanie Strony jest bezpodstawne i nie zasługuje na uwzględnienie. Spółka nie kwestionuje ustalonego stanu faktycznego, tj., że w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. nie realizowała ustawowego obowiązku wynikającego z art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Org an odwoławczy wskazuje, że zarówno istnienie obowiązku jak i jego treść nie budzą wątpliwości ani co do zobowiązanego podmiotu ani zakresu przedmiotowego. Strona bez wątpienia jest przedsiębiorcą, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwią zaniach, ponieważ dokonuje sprzedaży węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z powyższym od dnia 16 kwietnia 2022 r., czyli, od momentu wejścia w życie ustawy o szczególnych rozwiązaniach była obowiązana sporządzić i przekazać nabywcy węgl a informację, o kraju pochodzenia węgla zawierającą obligatoryjnie elementy określone wprost w treści art. 13 ust. 4 i 5 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Prezes UOKiK wyjaśnia, że ustawodawca nie określił wzoru oświadczeń, o których mowa w art. 13 usta wy o specjalnych rozwiązaniach. Natomiast, z treści przywołanych przepisów można logicznie wyprowadzić wniosek, że oświadczenie to winno mieć formę pisemną. Analiza treści art. 13 ust. 1 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach prowadzi do wniosku, iż organ administracji orzekając na podstawie t ego przepis u nie dysponuje uznaniem administracyjnym , lecz działa w ramach decyzji związanej. Z kolei przepis art. 13 ust. 14 ww. ustawy zawiera przesłanki, które organ zobowiązany jest uwzględnić nakładając karę pieni ężną, o której mowa w ust. 13. Prezes UOKiK rozpatrując odwołanie S trony, przeanalizował zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem możliwości odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu na podstawie art. 189f § 1 K pa. Przepis ten wskazuje wprost, jakie przesłanki muszą zostać spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Z materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie w sposób niewątpliwy wynika, że od 16 do 22 kw ietnia 2022 r. Przedsiębiorca nie wykonał ustawowego obowiązku , 10 o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach polegającego na sporządzeni u i przekazani u oświadczenia o pochodzeniu węgla w stosunku do 1 44 transakcji. Rozważając kwesti ę wagi naruszenia prawa w danej sprawie, zawsze należy odwołać się do dóbr chronionych naruszoną normą prawną i z tej perspektywy ocenić czy było ono znikome. W tej sprawie naruszony został obowiązek, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych ro związaniach, tj. sporządzenia i przekazania nabywcy oświadczenia o pochodzeniu węgla. Podstawą wprowadzenia m.in. powyższego wymogu jest agresja wojskowa i inwazja Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczęta w dniu 24 lutego 2022 r. W tym samym dniu liderzy Unii Europejskiej na specjalnie zwołanym posiedzeniu Rady Europejskiej uzgodnili zakres sankcji do nałożenia na Federację Rosyjską w związku z bezprawnymi działaniami wojennymi. Pakiety sankcyjne obejmują horyzontalne zagadnienia dotykające większości sek torów europejskiej gospodarki. W szczególności obejmują zagadnienia sektora energii, w tym zakaz inwestycji w rosyjski sektor energetyczny oraz przekazywania technologii dla tego sektora. Dodatkowo wprowadzono zakaz importu towarów z nieuznawanych republik Donieckiej i Ługańskiej, obejmujący również zakaz wwozu węgla kamiennego do Unii Europejskiej. Rzeczpospolita Polska stanowczo potępiła agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę, od początku konfliktu zwracając uwagę, że restrykcje będą o tyle skuteczne, o ile powodować będą realne negatywne konsekwencje dla gospodarki i sektora finansów Rosji. Import rosyjskiego węgla pośrednio ma istotny wpływ na bezpieczeństwo Polski także w wymiarze militarnym, gdyż poprzez dopływ funduszy do rosyjskiej gospodarki zwięks za możliwości w zakresie dalszego prowadzenia działań wojennych przeciw Ukrainie. W tym kontekście, stanowi jedno ze źródeł finasowania agresywnej polityki, a jego odcięcie przyczyniłoby się do zmniejszenia możliwości jej realizacji ograniczając także zaso by na prowadzenie wojny oraz także tempo działań wojennych, co także jest celem wprowadzanych sankcji i działań międzynarodowych. Na podstawie art. 8 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, ze względu na zagrożenie bezpieczeństwa narodowego zakazano wprowadza nia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w określonych sytuacjach przemieszczania węgla pochodzącego z terytorium Federacji Rosyjskiej albo Białorusi. Ustawa o szczególnych rozwiązaniach ustanawiająca powyższy zakaz weszła w życie w dniu 16 kwietni a 2022 r. Regulacje zawarte w art. 13 ustawy o szczególnych rozwiązaniach są jednym z elementów sankcji wymierzonych w import surowców energetycznych z Federacji Rosyjskiej oraz separatystycznych republik obwodu donieckiego i ługańskiego. Obowiązek sporząd zenia oświadczenia o kraju pochodzenia węgla i przekazanie go nabywcy ma na celu egzekwowanie zakazu, o którym mowa w art. 8 ustawy o szczególnych rozwiązaniach i zapobieganie wprowadzaniu do obrotu węgla pochodzącego z ww. źródeł. Jak uprzednio wykazano i stnienie obowiązku sporządzania oświadczeń oraz ich treść wynika wprost z brzmienia przepisów art. 13 ust. 2, 4 i 5 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Spółka zachowując wymóg formy pisemnej mogła wykonać ww. obowiązek sporządzając własne oświadczenie pon ieważ ustawodawca nie określił jego wzoru. Odnosząc się do argumentów Strony zawartych w odwołaniu należy zwrócić uwagę, że Strona mogła również uniknąć naruszenia obowiązku powstrzymując sprzedaż węgla od 16 kwietnia 2022 r. czyli od momentu wejścia w ży cie przepisów ustawy o szczególnych rozwiązaniach, do momentu wyjaśnienia nasuwających się jej wątpliwości dotyczących sposobu realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 tej ustawy. 11 W związku z powyższym naruszenie obowiązku wynikającego z art. 1 3 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach nie może zostać uznane za naruszenie o znikomej wadze. Natomiast z materiału dowodowego wynika, że S trona zaprzestała naruszania prawa, ponieważ od 22 do 27 kwietnia 2022 r. wstrzymała sprzedaż węgla kamiennego i począwszy od jej przywrócenia w dniu 28 kwietnia 2022 r. do każdej transakcji sprzedaży sporządzała i przekazywała wymagane prawem oświadczenie o pochodzeniu węgla kamiennego. Powyższa okoliczność nie została dostrzeżon a przez organ pierwszej instancji , jednakże nie wpływa to na poprawność rozstrzygnięcia, ponieważ przesłanki wskazane w art. 189f § 1 pkt 1 K pa muszą zostać spełnione łącznie. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administrac yjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu wynikająca z art. 189f § 1 pkt 2 K pa, ponieważ na S tronę za to samo zachowanie nie została uprzednio nałożona prawomocną decyzją administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publ icznej. Przedsiębiorca nie został również prawomocnie ukarany za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazany za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. W związku z powyższym nie ziściła się przesłanka uprzedniego ukarania ani spełniania p rzez tą karę celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna w niniejszym postępowaniu. Prezes UOKiK przeprowadzając ponownie postępowanie przeanalizował możliwość zastosowania art. 189f § 2 K pa. Przepis ten stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w 189f § 1 K pa, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów p otwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Organ odwoławczy , po ponownym przeprowadzaniu postępowania stwierdził, że o koliczności i waga naru szenia prawa w tej sprawie nie budzą w ątpliwości . Zważywszy, że ustawodawca nie określił wprost w treści przepisu momentu wykonania obowiązku , słuszne i zgodne z prawem było wydanie przez Śląskiego WIIH postanowienia, o którym mowa w art. 189f § 2 K pa i wy znaczenie Spółce terminu do przedstawienia dowodów potwierdzających fakt usunięcia naruszenia prawa zaistniałego w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. Strona przedstawiła dowody potwierdzające usunięcie naruszenia prawa w stosunku do 9 spośród 153 transak cji sprzedaży węgla kamiennego, które miały miejsce w kontrolowanym markecie OBI 811. Natomiast , co do pozostałych 144 transakcji Strona przygotowała oświadczenia i w miejscu sprzedaży oraz na stronie internetowej umieściła informację o możliwości ich odb ioru. Prezes UOKiK podziela zdanie organu pierwszej instancji, że powyższe działanie nie jest równoznaczne z dokonaniem usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji przepis art. 189f § 3 K pa, nie ma zastosowania w niniejszym postępowaniu. Prezes UOKiK stwier dził, że w tej sprawie nie ziściły się przesłanki do obligatoryjnego ani fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o których mowa w art. 189f k pa. W związku z powyższym odwołanie Strony jest bez podstawne i nie zasługuje na uwzględnienie. 12 Odnosząc się do zarzutu o wymierzeniu wygórowanej kary pieniężnej, Prezes UOKiK wyjaśnia, że sankcja wskazana w art. 13 pkt 1 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach jest administracyjną karą pieniężną wymierzaną w przypadku popełnienia tzw. deliktu administracyjnego, czyli jest wymierzana na skutek zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Z materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie wynika, że stwierdzono naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ust awy o szczególnych rozwiązaniach. Powyższe skutkuje wymierzeniem kary pieniężnej w wysokości do 10.000.000 ,00 zł. Organ pierwszej instancji kierując się przesłankami wymienionymi w art. 13 ust. 14 ustawy o szczególnych rozwiązaniach nałożył na Spółkę karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł , co w ocenie Prezesa UOKiK jest karą optymalnej wysokości. W związku z powyższym Prezes UOKiK nie uwzględnił wniosk u Strony wniesionego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Jak uprzednio wykazano w tej sprawie nie ziściły przesłanki obligatoryjnego ani fakult atywnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu co czyni bezpodstawnym wniosek Spółki, o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie, co do istoty sprawy na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa poprzez odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu z uwagi na znikomą wagę naruszenia i zaprzestanie naruszania prawa. W związku z powyższym, wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektorat u Inspekcji Handlowej w Katowicach , wskazany w treści decyzji Śląskiego WIIH (sygn. NR.8361.159.2023/7DEC/23) z dnia 12 czerwca 2023 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego rozstrzygnięcia. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało posta nowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw . wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesieni a od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowani a sądowo – administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy 13 złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, ra dcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy Działu IVa kpa. Podstawa prawna pouczenia art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 202 3 r. poz. 1634 ) ; § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowe j /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. […] 2. Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3. a/a