DIH-II-28/2024

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 26 sierpnia 2024 r. DIH - 2.707.31.2024.PŁ DECYZJA DIH – 2 Nr 28.2024 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), dalej zwanej: „Kpa” w zw. z art. 35a pkt 9 lit. a, art. 35 c ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości pali w (Dz. U. z 2024 r. poz. 1209), dalej zwanej: „ustawą o systemie” w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312), dalej zwanej: „ustawą o IH”, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania z 11 lipca 2024 r. wniesionego przez przedsiębiorcę Marka Kosterę prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą PPUH „TER - MAR” Marek Kostera (zwany dalej: „Przedsiębiorcą” lub „Stroną”) od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego I nspektora Inspekcji Handlowej z 25 czerwca 2024 r. wymierzającej Stronie administracyjną karę pieniężną w wysokości 10.000,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych zero groszy), w oparciu o art. 35a pkt 9 lit. a i art. 35d ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie , z a to że w momencie wprowadzania do obrotu paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1MW nie wystawiała dokumentu potwierdzającego spełnienie przez to paliwo stałe wymagań j akościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 co narusza obowiązki wynikające z art. 6c ust. 1 ww. ustawy postanawia utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Wielkopolski W ojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej (dalej zwany: „Wielkopolski WIIH” lub „organ pierwszej instancji”) przy piśmie z 22 lipca 2024 r. przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odwołanie przedsiębiorcy wraz z aktami sprawy (sygn. D/KA.NR.836 1.64.2024 ). Inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego WIIH 8 kwietnia 2024 r. działając na podstawie i w ramach upoważnienia nr D/KA.NR.8361.64.2024 przeprowadzili kontrolę w należącym do Strony składzie opału znajdującym się w stałym miejscu wykonywania działalności gospodarczej figurującym we wpisie przedsiębiorcy do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej (dalej zwanej: „CEIDG”) . Zakres przedmiotowy wskazany w upoważnieniu obejmował kontrolę jakości paliw stałych; kontrolę przestrzegania obowiązku przechowywania kopii zaświadczeń i dokumentów, o których mowa w art. 6b ust. 1 ustawy o systemie ; kontrolę wystawiania, przekazywania i przechowywania świadectw jakości paliwa stałego, o których mowa w art. 6c us tawy 2 o systemie, przestrzegania zakazu wprowadzania do obrotu paliw stałych, o których mowa w art. 7 ust. 7a ustawy o systemie; kontrolę dokumentów dotyczących pochodzenia paliwa stałego, o których mowa w art. 13 ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakre sie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz. U. z 2024 r. poz. 507), dalej zwanej: „ustawą o szczególnych rozwiązaniach” . Kontrolę przeprowadzono w obecności osoby upoważnionej do reprezentowania Przedsiębiorcy w toku kontroli. Upoważnienie na piśmie zostało włączone do akt kontroli. Przed przystąpieniem do czynności osobie upoważnionej okazano legitymacje służbowe i doręczono upoważnienie do przeprowadzenia kontroli. W toku czynności ustalono, ż e w kontrolowanej placówce w momencie wszczęcia kontroli wprowadzano do obrotu paliwo stałe przeznaczone do użycia w gospodarstwach domowych lub w instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1MW w postaci węgla kamiennego w sortymencie groszek plus, oferowanego do sprzedaży luzem. W toku kontroli Inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego WIIH zwrócili się do osoby upoważnionej do reprezentowania Przedsiębiorcy w toku kontroli o udostępnienie dokumentów dotyczących pochodzenia i jakości kontrol owanego paliwa. Strona przedłożyła fakturę VAT nr FA/1346/2023/E z 25 października 2023 r. wraz ze świadectwem jakości i oświadczeniem o pochodzeniu węgla. Kserokopie ww. dokumentów włączono do akt kontroli. W kwestii przechowywania kopii dokumentów okreś lonych w art. 6b ust. 1 ustawy o systemie, osoba upoważniona do reprezentowania Przedsiębiorcy oświadczyła, że nie sprzedawała paliw stałych podmiotom posiadającym instalacje spalania o nominalnej mocy cieplnej powyżej 1 MW. Oświadczenie dołączono do akt k ontroli. Przedsiębiorca nie wprowadzał do obrotu paliw stałych objętych zakazem, o którym mowa w art. 7 ust. 7a ustawy o systemie. Oświadczenie zostało włączone do akt kontroli. W toku kontroli Inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego WIIH zażądali okaza nia dowodów sprzedaży węgla kamiennego groszek plus wraz z wystawionymi świadectwami jakości. Przedsiębiorca przedłożył dowody sprzedaży w postaci: 1) Faktura VAT nr 3/2024 z 5 stycznia 2024 r. 2) Faktura VAT nr 6/2024 z 25 stycznia 2024 r. 3) Faktura VAT nr 8/2024 z 20 lutego 2024 r. 4) Faktura VAT nr 17/2024 z 19 marca 2024 r. Do powyższych dowodów sprzedaży nie okazano świadectw jakości. Osoba upoważniona do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli oświadczyła, że Strona w 2024 r. nie sporządzała świadectw jak ości paliw stałych. W związku z powyższym stwierdzono, że Przedsiębiorca nie wystawiał świadectw jakości dla wprowadzanych do obrotu paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniż ej 1 MW, w konsekwencji nie przekazywał ich kopii nabywcom i nie przechowywał przez okres wymagany ustawowo. Powyższe narusza obowiązek, o którym mowa w art. 6c ustawy o systemie. W toku kontroli Inspektorzy zażądali przedstawienia oświadczeń o pochodzen iu węgla, o których mowa w art. 13 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, wystawionych do uprzednio wymienionych dokumentów sprzedaży. Żądania nie wykonano, osoba upoważniona do reprezentowania przedsiębiorcy oświadczyła, że Strona w 2024 r. nie sporządzała , a tym 3 samym nie przekazywała i nie przechowywała oświadczeń o pochodzeniu węgla. Powyższe narusza obowiązek, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. W związku z ujawnieniem naruszeń obowiązków wynikających z art. 6c ustawy o s ystemie i art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, osoba upoważniona do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli została przesłuchania w charakterze świadka. Protokół przesłuchania został dołączony do akt kontroli. W toku kontroli wymieni eni w upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli pracownicy niezależnego akredytowanego laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. z siedzibą w Warszawie w obecności inspektorów reprezentujących Wielkopolskiego WIIH z partii węgla kamiennego w sortymencie groszek p lus składowanego w pryzmie o deklarowanej masie 15,560 tony pobrali do badań próbki paliwa stałego. Pobrano próbkę paliwa stałego przeznaczoną do badań nr 0542/24/4750 i próbkę kontrolną paliwa stałego nr 6943/24/4750. Czynność udokumentowano w protokole p obrania próbek paliwa stałego nr D/KA.NR.8361.64.2024. Inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego WIIH sporządzili również protokół pobrania próbek paliwa stałego do użytku wewnętrznego Inspekcji Handlowej. Następnie w tym samym dniu inspektorzy reprezentu jący Wielkopolskiego WIIH, przekazali pobrane próbki paliwa stałego do niezależnego akredytowanego laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. w Warszawie, według protokołu przyjęcia próbek do badania nr 20/200001499/215 - 007A. Próbki zostały przekazane do laborat orium bez świadectwa jakości paliw stałych. Zgodnie z oświadczeniem osoby upoważnionej do reprezentowania Przedsiębiorcy w toku kontroli uzyskali informację o wartości wprowadzanej do obrotu partii węgla kamiennego w sortymencie groszek plus, z której po brano próbki do badań. Oświadczenie włączono do akt kontroli. Protokół kontroli nr D/KA.NR.8361.64.2024 zawierający powyższe ustalenia został sporządzony i odczytany w kontrolowanej placówce 8 kwietnia 2024 r. Przedsiębiorca został prawidłowo pouczony o mo żliwości zgłoszenia uwag bezpośrednio do protokołu kontroli lub do wniesienia ich na piśmie w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o IH. Osoba upoważniona do reprezentowania Przedsiębiorcy w toku kontro li podpisała protokół kontroli bez uwag. Strona skorzystała z możliwości wniesienia uwag do protokołu kontroli na piśmie, 16 kwietnia 2024 r. do siedziby Wielkopolskiego WIIH wpłynęło pismo zatytułowane „Sprostowanie”. W treści pisma Przedsiębiorca podaj e, że w nawiązaniu do kontroli o nr akt D/KA.Nr.8361.64.2024 przesyła brakujące dokumenty: oświadczenia o pochodzeniu węgla, świadectwa jakości oraz faktury VAT. Do pisma dołączono: 1) Faktura VAT nr 3/2024, data wystawienia 5 stycznia 2024 r. 2) Oświadczenie o pochodzeniu węgla nr FA 3/2024 z 1 stycznia 2024 r., data i miejsce złożenia oświadczenia: 10 kwietnia 2024 r., Godziesze 3) Świadectwo jakości paliw stałych nr FA VAT 3/2024, data i miejsce wystawienia: 10 kwietnia 2024 r., Godziesze, data i podpis odbierają cego: 15 kwietnia 2024 r., podpis nieczytelny 4) Faktura VAT nr 6/2024, data wystawienia 25 stycznia 2024 r. 5) Oświadczenie o pochodzeniu węgla nr FA 6/2024 z 25 stycznia 2024 r., data i miejsce złożenia oświadczenia 10 kwietnia 2024 r. Godziesze 6) Świadectwo jakości paliw stałych nr FA VAT 6/2024, data i miejsce wystawienia 10 kwietnia 2024 r., Godziesze, data i podpis odbierającego: 15 kwietnia 2024 r., podpis nieczytelny 7) Faktura VAT nr 8/2024, data wystawienia 20 lutego 2024 r. 4 8) Oświadczenie o pochodzeniu węg la nr FA 8/2024 z 20 lutego 2024 r., data i miejsce złożenia oświadczenia 10 kwietnia 2024 r. Godziesze 9) Świadectwo jakości paliw stałych nr FA VAT 8/2024, data i miejsce wystawienia 10 kwietnia 2024 r., Godziesze, data i podpis odbierającego: 15 kwietnia 2 024 r., podpis nieczytelny 10) Faktura VAT nr 17/2024, data wystawienia 19 marca 2024 r. 11) Oświadczenie o pochodzeniu węgla nr FA 17/2024 z 19 marca 2024 r., data i miejsce złożenia oświadczenia 10 kwietnia 2024 r. Godziesze 12) Świadectwo jakości paliw stałych nr F A VAT 17/2024, data i miejsce wystawienia 10 kwietnia 2024 r., Godziesze, data i podpis odbierającego: 15 kwietnia 2024 r., podpis nieczytelny. W treści pisma Przedsiębiorca poinformował, że załączone do pisma dokumenty dostarczył kontrahentom osobiście. B adania przeprowadzone przez niezależne akredytowane laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. udokumentowane protokołem z badań nr 20/200001499/215 - 007A z 11 kwietnia 2024 r. wpłynęły do siedziby Wielkopolskiego WIIH 16 kwietnia 2024 r. Badania próbki przeznaczo nej do badań nr 0542/24/4750 wykazały, że węgiel kamienny w sortymencie ekogroszek – groszek plus spełniał wymagania jakościowe określone dla tego rodzaju paliwa w załączniku do rozporządzenia Ministra Energii z 23 grudnia 2022 r. w sprawie wymagań jakości owych dla paliw stałych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2856), dalej zwanego: „rozporządzeniem w sprawie wymagań jakościowych”. Próbka nie była badana na zgodność ze świadectwem jakości, ponieważ Strona nie realizowała obowiązku wystawiania świadectw jakości paliw stałych, o którym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie. Protokół z badań nr 20/200001499/215 - 007A został doręczony stronie 22 kwietnia 2024 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej zwany: „Prezesem UOKiK” lub „organ odwoławczy”) wyjaśn ia, iż z przesłanych akt o sygnaturze D/KA.NR.8361.64.2024 wynika, że ustalenia i materiał dowodowy zgromadzony w toku kontroli przeprowadzonej 8 kwietnia 2024 r. stanowił podstawę do wszczęcia dwóch odrębnych postępowań administracyjnych dotyczących: a) wym ierzenia administracyjnej kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, b) wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie. Niniejsze postępowanie zainicjowane odwołaniem wniesionym przez Przedsiębiorcę 11 lipca 2024 r. (data stempla pocztowego) dotyczy postępowania w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku, o którym m owa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie. Wynika to wprost z treści wniesionego pisma. Z materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie wynika, że Wielkopolski WIIH pismem z dnia 24 maja 2024 r. wszczął postępowanie w przedmiocie wymierzenia administracyjn ej kary pieniężnej na podstawie art. 35a pkt 9 lit. a) w związku z naruszeniem obowiązku z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie. Strona została pouczona przysługujących jej prawach wynikających z art. 10 § 1 Kpa. W treści pisma Przedsiębiorca został wezwany do przesłania informacji o wielkości obrotu z działalności lub wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku poprzedzającym rok kontroli. Pismo zostało doręczone 28 maja 2024 r. Strona w piśmie z 5 czerwca 2024 r. przesłanym jako załącznik do wiadomo ści e - mail podała dane o ilości oraz wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w 2023 r. poprzedzającym rok kontroli. W treści pisma Przedsiębiorca poinformował, że w 2023 r. 5 wystawiał świadectwa jakości i oświadczenia o pochodzeniu węgla do każdej tr ansakcji. Strona wyjaśniła, że w 2024 r. z uwagi na chorobę pracownika zajmującego się wystawianiem dokumentacji związanej z paliwami stałymi oraz udział w wypadku komunikacyjnym, który wyłączył z użytkowania pojazd będący jednym z narzędzi wykonywania dzi ałalności gospodarczej, doszło do zaniedbań. Strona z uwagi na powyższe okoliczności oraz mały obrót paliwami stałymi wniosła o wymierzenie jak najniższej kary pieniężnej. Przedsiębiorca poinformował również o usunięciu nieprawidłowości poprzez wystawienie i osobiste doręczenie brakujących dokumentów do nabywców paliw stałych. Strona poinformowała również o dołożeniu wszelkich starań w celu wyeliminowania naruszeń w przyszłości. Wielkopolski WIIH 25 czerwca 2024 r. wydał decyzję, w której na podstawie art. 35a pkt 9 lit. a), art. 35c ust. 5 pkt 1 i art. 35d ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie, wymierzył Stronie administracyjną karę pieniężną w wysokości 10.000,00 zł z tytułu niewystawiania świadectw jakości paliw stałych, tj. naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie. W treści decyzji organ pierwszej instancji przytoczył ustalenia faktyczne poczynione w toku kontroli oraz postępowania administracyjnego. Ponadto przytoczono i wyjaśniono przepisy prawa stanowiące podstawę zastosowania sa nkcji w postaci kary pieniężnej. Organ przeanalizował również materiał dowodowy pod kątem możliwości zastosowania art. 189f § 1 i 2 Kpa. W efekcie Wielkopolski WIIH nie dopatrzył się podstaw do odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu ani do wyznaczenia terminu przedstawienia dowodów potwierdzających usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa w wyznaczonym terminie. Jednocześnie w oparciu o zgromadzony mate riał dowodowy organ pierwszej instancji postanowił o wymierzeniu kary pieniężnej w dolnej granicy zagrożenia przewidzianego w art. 35d ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, tj. w wysokości 10.000,00 zł. Decyzja został a doręczona 28 czerwca 2024 r. Strona z zachowaniem ustawowego terminu 11 lipca 2024 r. wniosła odwołanie od decyzji Wielkopolskiego WIIH z dnia 25 czerwca 2024 r. Przedsiębiorca zaskarżył decyzję Wielkopolskiego WIIH z 25 czerwca 2024 r. (D/KA.NR.8361.64. 2024) w całości i zarzucił jej naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w postaci art. 189f § 1 Kpa poprzez jego błędną wykładnię - polegającą na przyjęciu, iż „zaprzestanie naruszania prawa”, o którym mowa w przepisie winno nastąpić przed wszc zęciem kontroli, a nie w jej wyniku, a także apriorycznym założeniu znacznej wagi naruszenia prawa li tylko w oparciu o stwierdzenie niewykonania obowiązku, podczas gdy przywołany przepis nie determinuje obowiązku zaprzestania naruszania prawa bez ingeren cji organów kontroli, a znikomość bądź znaczność naruszenia prawa winna być oceniana każdorazowo indywidualnie, przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy – co skutkowało brakiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Przedsiębiorca w treści pisma uzasadnił zarzut. Strona na podstawie art. 136 § 1 Kpa wniosła o przeprowadzenie dowodów z dokumentów: 1) sprostowania z 15 kwietnia 2024 r. – na okoliczność dopełnienia obowiązków ustawowych, wykonania obowiązku dostarczenia dokumentów, daty wykonania obowiązków, 2) faktur VAT nr 17/2024, 8/2024, 6/2024, 3/2024 oraz oświadczeń o pochodzeniu węgla – na okoliczność dopełnienia obowiązków ustawowych. Strona wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji w ten sposób, że w oparciu o brzmienie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa organ odstąpi od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej 6 w związku z naruszeniem obowiązków określonych w decyzji i poprzestanie na udzieleniu pouczenia. Do odwołania Strona załączyła: 1) Pismo z 15 kwietnia 2024 r. zatytułowane „Sprostowanie” (data wpływu 16 kwietnia 2024 r.). W treści pisma Przedsiębiorca podaje, że w nawiązaniu do kontroli o nr akt D/KA.Nr.8361.64.2024 przesyła brakujące dokumenty: oświadczenia o pochodzeniu węgla, świadectwa jakości oraz faktury VAT. Przedsiębiorca poinformo wał, że załączone do pisma dokumenty dostarczył kontrahentom osobiście 2) Fakturę VAT nr 3/2024, data wystawienia 5 stycznia 2024 r. 3) Oświadczenie o pochodzeniu węgla nr FA 3/2024 z 1 stycznia 2024 r., data i miejsce złożenia oświadczenia: 10 kwietnia 2024 r., Godziesze 4) Świadectwo jakości paliw stałych nr FA VAT 3/2024, data i miejsce wystawienia: 10 kwietnia 2024 r., Godziesze, data i podpis odbierającego: 15 kwietnia 2024 r., podpis nieczytelny 5) Fakturę VAT nr 6/2024, data wystawienia 25 stycznia 2024 r. 6) Oświa dczenie o pochodzeniu węgla nr FA 6/2024 z 25 stycznia 2024 r., data i miejsce złożenia oświadczenia 10 kwietnia 2024 r. Godziesze 7) Świadectwo jakości paliw stałych nr FA VAT 6/2024, data i miejsce wystawienia 10 kwietnia 2024 r., Godziesze, data i podpis o dbierającego: 15 kwietnia 2024 r., podpis nieczytelny 8) Fakturę VAT nr 8/2024, data wystawienia 20 lutego 2024 r. 9) Oświadczenie o pochodzeniu węgla nr FA 8/2024 z 20 lutego 2024 r., data i miejsce złożenia oświadczenia 10 kwietnia 2024 r. Godziesze 10) Świadectwo jakości paliw stałych nr FA VAT 8/2024, data i miejsce wystawienia 10 kwietnia 2024 r., Godziesze, data i podpis odbierającego: 15 kwietnia 2024 r., podpis nieczytelny 11) Fakturę VAT nr 17/2024, data wystawienia 19 marca 2024 r. 12) Oświadczenie o pochodzeniu wę gla nr FA 17/2024 z 19 marca 2024 r., data i miejsce złożenia oświadczenia 10 kwietnia 2024 r. Godziesze 13) Świadectwo jakości paliw stałych nr FA VAT 17/2024, data i miejsce wystawienia 10 kwietnia 2024 r., Godziesze, data i podpis odbierającego: 15 kwietnia 2024 r., podpis nieczytelny. Pismem z 1 sierpnia 2024 r. Prezes UOKiK, zgodnie z art. 10 § 1 Kpa , poinformował Stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodo wych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Pismo zostało doręczone 6 sierpnia 2024 r. Strona skorzystała z przysługujących jej praw i w piśmie z 9 sierpnia 2024 r. podtrzymała argume ntację podniesioną w odwołaniu, a ponadto wniosła o: 1. Przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci decyzji Wielkopolskiego WIIH z 19 lipca 2024 r. (sygn. D/KA.NR.8361.64.2024) w której na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa organ pierwszej instancji w punkcie I. odstąpił od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na postawie art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, a w punkcie II. Pouczył o obowiązku sporządzania i przekazywania nabywcy informacji o kraju pochodzenia węgla, a także o dacie wprowa dzenia lub przemieszczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia nie jest Rzeczpospolita Polska; regionie wydobycia 7 i dacie wprowadzenia lub przemieszczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w przypadk u węgla, którego krajem pochodzenia jest Ukraina; dacie nabycia od kopalni, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Rzeczpospolita Polska. 2. Stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Wielkopolskiego WIIH z 25 czerwca 2024 r. (sygn. D/KA.NR.83 61.64.2024), na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 i 157 Kpa. Strona w uzasadnieniu pisma podała, że jej zdaniem 19 lipca 2024 r. doszło do wydania decyzji Wielkopolskiego WIIH w sprawie o numerze D/KA.NR.8361.64.2024, tj. w sprawie o tym samym numerze, w której wydano decyzję, której dotyczy wniesione odwołanie. Strona nie zaskarżała decyzji z 19 lipca 2024 r. w związku z czym zyskała ona przymiot ostateczności. Przedsiębiorca wskazuje, że w treści tej decyzji organ pierwszej instancji odstąpił od wymierzenia ad ministracyjnej kary pieniężnej, ponieważ strona zaprzestała naruszania prawa, a waga naruszenia jest znikoma. Zdaniem Strony wydanie decyzji o tej treści świadczyło, o uznaniu odwołania za zasadne. Następnie Przedsiębiorca otrzymał pisma z 1 sierpnia 2024 r. z którego jego zdaniem wynikało, że postępowanie w sprawie D/KA.NR.8361.64.2024 pomimo wydania decyzji z 19 lipca 2024 r. toczy się nadal. Strona podaje, że nie rozumie zaistniałej sytuacji i uznaje ją za sprzeczną z podstawowymi zasadami postępowania a dministracyjnego, w szczególności z zasadą informowania stron oraz zasadą prostoty postępowania. Zdaniem Strony obecnie w ramach tego samego postępowania funkcjonuje decyzja z 25 czerwca 2024 r. wymierzająca karę pieniężną i decyzja z 19 lipca 2024 r., w k tórej odstąpiono od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie tożsamych okoliczności faktycznych. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ wyższego stopnia dokonuje oceny czy odwołanie strony jest uzasa dnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. W myśl art. 5 ust. 2 ustawy o IH w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor, jeżeli prze pisy odrębne nie stanowią inaczej. Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stan u faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie, przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego p rzeznaczonego dla gospodarstw domowych lub spalania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonyc h w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości”. Za paliwa stałe w myśl art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a, b ustawy o systemie uznaje się m.in.: węgiel kamienny, brykiety lub pelety zawierające co najmniej 85% węgla ka miennego oraz produkty w postaci stałej otrzymywane 8 w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego lub węgla brunatnego przeznaczone do spalania. Zgodnie z art. 6c ust. 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw kopia świadectwa jako ści poświadczona za zgodność z oryginałem przez przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu paliwo stałe jest przekazywana każdemu podmiotowi, który nabywa paliwo stałe. Zakres przedmiotowy świadectwa jakości zdefiniowany jest w art. 6d przywołanej powyżej us tawy. Na podstawie delegacji zawartej w art. 6e Minister Klimatu i Środowiska w dniu 23 grudnia 2022 r. wydał rozporządzenie w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2843), w którym określił wzór tego dokumentu. Z przepisu a rt. 6c ust. 1 ustawy o systemie, wynika, iż przedsiębiorcy są obowiązani do wystawiania dokumentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach szczególnych, zwanego świadectwem jakości – wprowadzając je do ob rotu. W tym miejscu należy wyjaśnić, że świadectwo jakości spełnia rolę informacyjną, ma zapewnić nabywcy danej konkretnej partii paliwa rzetelną i zgodną ze stanem faktycznym informację o cechach użytkowych wyrażonych wartościami parametrów jakościowych. Wynika to z woli ustawodawcy, który w art. 6d pkt 6 ustawy o systemie zobligował przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu paliwo stałe do wskazania w treści świadectwa jakości, wartości parametrów paliwa, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości okre ślonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2. Niedopełnienie przedmiotowego obowiązku wynikającego z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie tj. wystawienia świadectwa jakości wprowadzanych do obrotu paliw stałych, w myśl art. 35a pkt 9 lit. a ww. us tawy podlega karze pieniężnej. Biorąc powyższe pod uwagę, należy podkreślić, iż organ odwoławczy opiera się na dowodach zebranych w toku toczącego się postępowania. Dowodami w sprawie są: 1) akta i protokół kontroli nr D/KA.NR.8361.64.2024 z 8 kwietnia 2024 r ., podpisany bez uwag przez osobę upoważnioną do reprezentowania Przedsiębiorcy w toku kontroli ; 2) pismo Przedsiębiorcy, które wpłynęło do siedziby organu pierwszej instancji 16 kwietnia 2024 r. zatytułowane „Sprostowanie” wraz z którym przesłał następujące dokumenty: oświadczenia o pochodzeniu węgla, świadectwa jakości. Do pisma dołączono również faktury VAT dotyczące transakcji dla których wystawiono ww. dokumenty. Przedsiębiorca poinformował, że załączone do pisma dokumenty dostarczył kontrahentom osobiśc ie ; 3) pismo Wielkopolskiego WIIH z 18 kwietnia 2024 r. wraz z protokołem z badań nr 20/200001499/215 - 007A sporządzonym 11 kwietnia 2024 r. przez niezależne akredytowane laboratorium SGS Polska Sp. z o. o., wraz z wydrukiem EPO. Akta postępowania organu pierw szej instancji w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku wystawiania świadectw jakości paliw stałych, o którym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie, tj.: 4) zawiadomienie z 24 maja 2024 r. o wszczęciu z urzędu postępowania (sygn. D/KA.NR.8361.64.2024) wraz z wydrukiem EPO przesyłki o numerze 00659007730756982826 , 5) wydruk wiadomości email, która wpłynęła do organu pierwszej instancji 5 czerwca 2024 r. oraz załącznika tj. pisma Strony wystosowanego do Wielkopolski ego WIIH w odpowiedzi na pismo z 24 maja 2024 r. Protokoły kontroli stanowią dokument urzędowy sporządzony w przepisanej formie przez powołany do tego organ państwowy, w tej sprawie Wielkopolskiego WIIH, w zakresie jego 9 działania i stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Dokumenty urzędowe w rozumieniu art. 76 § 1 Kpa, które korzystają z wiarygodności zawartych w nich ustaleń (por. wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2016 r., II GSK 140/15). Z treści protokoł u kontroli nr D/KA.NR.8361.64.2024 z 8 kwietnia 2024 r. jednoznacznie wynika, że Przedsiębiorca w momencie wszczęcia kontroli wprowadzał do obrotu paliwo stałe przeznaczone do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cie plnej poniżej 1 MW. W toku czynności kontrolnych ustalono, że Strona w 2024 r. w momencie wprowadzania do obrotu ww. paliwa nie wystawiała świadectw jakości paliw stałych. W związku z powyższym ustaleniem kontrolujący przesłuchali osobę upoważnioną do rep rezentowania przedsiębiorcy w trakcie kontroli w charakterze świadka. Protokół przesłuchania został włączony do akt kontroli. Wielkopolski WIIH na podstawie zebranego materiału dowodowego ustalił, że Strona nie realizowała ciążącego na niej ustawowego obow iązku wystawiania świadectw jakości paliw stałych w momencie wprowadzania ich do obrotu. Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 35a pkt 9 lit. a ustawy o systemie, powyższe ustalenie stanowi wystarczającą przesłankę do nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężn ej. Ustawodawca użył sformułowania „karze pieniężnej podlega przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który wbrew obowiązkowi nie wystawia świadectwa jakości”, zatem organ działa w ramach decyzji związanej. Ustalając wysokość kary organ pierwsz ej instancji miał na uwadze art. 35c ust. 5 ustawy o systemie, zgodnie z którym wysokość wymierzanej kary pieniężnej wynosi: 1) od 10.000 zł do 25.000 zł w przypadku, gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego nie przekracza kwoty 200.000 zł; 2) od 25.001 zł do 100.000 zł w przypadku, gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego przekracza kwotę 200.000 zł. Za wartość paliw stałych wprowadzanych do obrotu w dniu rozpoczęcia kontroli organ pierwszej instancji przyjął ustaloną w toku kontroli wa rtość partii węgla kamiennego w sortymencie groszek plus, z której pobrano próbki do badań. Wartość paliw wprowadzanych do obrotu w momencie wszczęcia kontroli nie przekraczała kwoty 200.000,00 zł. Wielkopolski WIIH wymierzając stronie administracyjną kar ę pieniężną uwzględnił także przesłanki, o których mowa w art. 35d ust. 4 ustawy o systemie, czyli dotychczasową działalność przedsiębiorcy, tj. fakt, że nie był uprzednio karany z tytułu naruszenia przepisów ustawy o systemie. Ponadto organ pierwszej inst ancji uwzględnił udzieloną przez Stronę informację o wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w 2023 r. poprzedzającym rok kontroli, która wpłynęła do jego siedziby 5 czerwca 2024 r. WIIH w Poznaniu wymierzył stronie administracyjną karę pieniężną w wysokości 10.000,00 zł. Kwota kary pieniężnej mieści się w dolnej granicy przewidzianej w art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie. Prezes UOKiK przed przystąpieniem do rozpatrzenia zarzutów podniesionych w odwołaniu postanowił odnieść do wniosku zgłoszonego w piśmie z 9 sierpnia 2024 r., w którym na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 i 157 Kpa Strona wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Wielkopolskiego WIIH 25 czerwca 2024 r. D/KA.NR.8361.64.2024 w przedmiocie wymierzenia administracy jnej kary pieniężnej w oparciu o art. 35a pkt 9 lit. a i art. 35d ust. 1 pkt 1 z tytułu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie. 10 Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że wniosek Strony jest bezprz edmiotowy i nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 156 § 1 pkt 3 Kpa obliguje organ administracji do stwierdzenia nieważności decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną albo sprawy, którą załatwiono milcząco. Z materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie wynika, że ustalenia kontroli udokumentowanej protokołem z 8 kwietnia 2024 r. nr akt kontroli D/KA.NR.8361.64.2024 stanowiły podstawę do wszczęcia dwóch odrębnych postępowań administracyjnych dotyczący ch: 1) wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, 2) wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie. Z akt sprawy wynika, że Wielkopolski WIIH w pismach kierowanych do Strony niezależnie, którego z ww. postępowań dotyczyło umieszczał sygnaturę postępowania kontrolnego, czyli D/KA.NR.8361.64.2024. Ad. 1) Z materiału dowodowego przesłanego wraz z odwołaniem Strony z 11 lipca 2024 r. wynika, że zawiadomienie o wszczęciu z urzędu postępowania w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególn ych rozwiązaniach zostało wystosowane do strony w piśmie z 20 maja 2024 r. W aktach sprawy znajduje się również pismo Wielkopolskiego WIIH z 20 czerwca 2024 r. w którym organ informuje o zmianie terminu rozpatrzenia sprawy prowadzonej w przedmiocie wymierz enia administracyjnej kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach oraz o oczekiwaniu na przedstawienie przez Pocztę Polską S.A. dowodu doręczenia przesyłki o pocztowym numerze nadawczy m 00659007730751306429 , czyli zawiadomienia o wszczęciu postępowania wystosowanego 20 maja 2024 r. Do pisma załączono kopię zawiadomienia o wszczęciu postępowania z 20 maja 2024 r. Pismo z 20 czerwca 2024 r. nadane przesyłką z pocztowym numerem nadawczym 0 0659007730784075798 zostało doręczone Stronie 21 czerwca 2024 r. Z przesłanego materiału dowodowego wynika, że Strona zareagowała na wezwanie zawarte w piśmie z 20 czerwca br. i przesłała do organu pierwszej instancji dokumenty informujące o wielkości obro tów osiągniętych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w roku 2023 poprzedzającym rok kontroli. Dokumenty te wpłynęły do organu pierwszej instancji 25 czerwca 2024 r. W aktach przesłanych z odwołaniem Strony z 11 lipca 2024 r. znajduje się również pismo Poczty Polskiej S.A. datowane na 1 lipca 2024 r. informujące, że w wyniku przeprowadzonego postępowania reklamacyjnego nr BWK/RDOK - GD - 051/285351/KB/24 przesyłk a o pocztowym numerze nadawczym 00659007730751306429 została uznana za zaginioną . O rgan odwoławczy o fakcie wydania decyzji Wielkopolskiego WIIH z dnia 19 lipca 2024 r. pomimo braku doręczenia pisma z 20 maja 2024 r. informującego o wszczęciu postępowania w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej z tytułu naruszenia obow iązków, o których mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach dowiedział się z przesłanego przez Stronę pisma z 9 sierpnia 2024. do którego dołączono skan treści ww. pisma . 11 Ad. 2) Prezes UOKiK wskazuje, że z materiału dowodowego przesłanego w raz z odwołaniem Strony z 11 lipca 2024 r. wynika w sposób niewątpliwy , że postępowanie administracyjne w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie zostało wszcz ęte pismem z 24 maja 2024 r. Przesyłka polecona z elektronicznym potwierdzeniem odbioru o pocztowym numerze nadawczym 00659007730756982826 została doręczona 28 maja 2024 r. Strona zgodnie z treścią pisma i zawartym w nim wezwaniem w załączniku do wiadomośc i e - mail przesłanej 5 czerwca 2024 r. udzieliła informacji żądanych przez Wielkopolskiego WIIH. W efekcie rozważenia zgromadzonego materiału dowodowego organ pierwszej instancji 25 czerwca 2024 r. wydał decyzję w przedmiocie wymierzenia administracyjnej ka ry pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie. Decyzja została nadana przesyłką poleconą o pocztowym numerze nadawczym 00659007730788667029. Z elektronicznego potwierdzenia odbioru wynika, że została doręczon a 28 czerwca 2024 r. Zdaniem Prezesa UOKiK ze zgromadzonego w tej sprawie materiału dowodowego w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że nie ziściła się przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji z 25 czerwca 2024 r. wymierzającej Stronie administracyj ną karę pieniężną, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 Kpa. Decyzja ta została wydana po przeprowadzeniu postępowania w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku wystawiania świadectw jakości paliw stałych, o któ rym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie. Nie ulega wątpliwości, że jest to jedyna decyzja wydana w tej sprawie. Prezes UOKiK przeprowadzając ponownie postępowanie nie dopatrzył się również istnienia pozostałych wymienionych w art. 156 § 1 Kpa okoliczno ści obligujących do stwierdzenia nieważności decyzji z 25 czerwca 2024 r. w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie. Odno sząc się do wniosku dowodowego Strony zawartego w piśmie z 9 sierpnia 2024 r. o przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci decyzji Wielkopolskiego WIIH z 19 lipca 2024 r. D/KA.NR.8361.64.2024, w której na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa organ pierwszej instancji w punkcie I. odstąpił od nałożenia na administracyjnej kary pieniężnej na postawie art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, a w punkcie II. Pouczył o obowiązku sporządzania i przekazywania nabywcy informacj i o kraju pochodzenia węgla, a także o dacie wprowadzenia lub przemieszczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia nie jest Rzeczpospolita Polska; regionie wydobycia i dacie wprowadzenia lub przemieszczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Ukraina; dacie nabycia od kopalni, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Rzeczpospolita Polska , Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania s twierdził, że zgodnie z art. 78 § 1 Kpa „ Żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy .” . Natomiast w myśl art. 78 § 2 Kpa „ Organ administracji publicznej może nie uwzględnić żądania (§ 1), które nie zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy, jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba że mają one znaczenie dla sprawy.” Prezes UOKiK postanowił o nieuwzg lędnieniu wniosku dowodowego sprawy zawartego w piśmie z 9 sierpnia br. ponieważ okoliczności w nim powołane nie mają znaczenia 12 w niniejszym postępowaniu prowadzonym w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie. Obowiązek, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach nie jest tożsamy z obowiązkiem wynikającym z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie. Ustawodawca odmiennie uregulował treść i przesłan ki uznania tych obowiązków za spełnione. W związku z powyższym rozważania organu pierwszej instancji zawarte w treści pisma z 19 lipca 2024 r. nie mają znaczenia w niniejszym postępowaniu. Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania postan owił uwzględnić zgłoszony w treści odwołania wniosek Strony o przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego w trybie art. 136 § 1 Kpa. Przedsiębiorca wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów: a) sprostowania z 15 kwietnia 2024 r. na okoliczność dope łnienia obowiązków ustawowych, wykonania obowiązku dostarczenia dokumentów, daty wykonania obowiązków, b) faktur nr 17/2024, 8/2024, 6/2024, 3/2024 oraz oświadczeń o pochodzeniu węgla – na okoliczność dopełnienia obowiązków ustawowych, wykonania obowiązku dos tarczenia dokumentów. Zgodnie z dyspozycją art. 75 § 1 Kpa „Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych or az oględziny.”. Prezes UOKiK postanowił o dopuszczeniu w niniejszym postępowaniu prowadzonym w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie, dowodu w postaci dokume ntów załączonych przez Stronę do odwołania, tj.: 1) Pisma z 15 kwietnia 2024 r. zatytułowane „Sprostowanie” (data wpływu 16 kwietnia 2024 r.). W treści pisma Przedsiębiorca podaje, że w nawiązaniu do kontroli o nr akt D/KA.Nr.8361.64.2024 przesyła brakujące d okumenty: oświadczenia o pochodzeniu węgla, świadectwa jakości oraz faktury VAT. Przedsiębiorca poinformował, że załączone do pisma dokumenty dostarczył kontrahentom osobiście 2) Faktury VAT nr 3/2024, data wystawienia 5 stycznia 2024 r. 3) Oświadczenia o pochod zeniu węgla nr FA 3/2024 z 1 stycznia 2024 r., data i miejsce złożenia oświadczenia: 10 kwietnia 2024 r., Godziesze 4) Świadectwa jakości paliw stałych nr FA VAT 3/2024, data i miejsce wystawienia: 10 kwietnia 2024 r., Godziesze, data i podpis odbierającego: 15 kwietnia 2024 r., podpis nieczytelny 5) Faktury VAT nr 6/2024, data wystawienia 25 stycznia 2024 r. 6) Oświadczenia o pochodzeniu węgla nr FA 6/2024 z 25 stycznia 2024 r., data i miejsce złożenia oświadczenia 10 kwietnia 2024 r. Godziesze 7) Świadectwa jakości p aliw stałych nr FA VAT 6/2024, data i miejsce wystawienia 10 kwietnia 2024 r., Godziesze, data i podpis odbierającego: 15 kwietnia 2024 r., podpis nieczytelny 8) Faktury VAT nr 8/2024, data wystawienia 20 lutego 2024 r. 9) Oświadczenia o pochodzeniu węgla nr FA 8/2024 z 20 lutego 2024 r., data i miejsce złożenia oświadczenia 10 kwietnia 2024 r. Godziesze 10) Świadectw jakości paliw stałych nr FA VAT 8/2024, data i miejsce wystawienia 10 kwietnia 2024 r., Godziesze, data i podpis odbierającego: 15 kwietnia 2024 r., 13 po dpis nieczytelny 11) Faktury VAT nr 17/2024, data wystawienia 19 marca 2024 r. 12) Oświadczenia o pochodzeniu węgla nr FA 17/2024 z 19 marca 2024 r., data i miejsce złożenia oświadczenia 10 kwietnia 2024 r. Godziesze 13) Świadectwa jakości paliw stałych nr FA VAT 17/2 024, data i miejsce wystawienia 10 kwietnia 2024 r., Godziesze, data i podpis odbierającego: 15 kwietnia 2024 r., podpis nieczytelny. Po przeanalizowaniu treści przedłożonych dokumentów Prezes UOKiK stwierdził, że dokumenty wymienione w pkt 2, 5, 8 i 11, czyli faktury VAT o numerach: 3/2024, 6/2024, 8/2024 i 17/2024 znajdowały się w materiale dowodowym sprawy przed wniesieniem odwołania, jako załącznik do akt kontroli nr D/KA.Nr.8361.64.2024 oraz jako załącznik d o pisma zatytułowanego „Sprostowanie”, które wpłynęło do siedziby Wielkopolskiego WIIH 16 kwietnia 2024 r. Do ww. pisma załączono pozostałe wskazane uprzednio w wyliczeniu dokumenty w postaci oświadczeń o pochodzeniu węgla oraz świadectw jakości. W związku z powyższym Prezes UOKiK stwierdził, że ich treść była znana organowi pierwszej instancji przed wszczęciem postępowania w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku wystawiania świadectw jakości, o którym mowa w art. 6c ustawy o systemie, co nastąpiło pismem z 24 maja 2024 r. doręczonym Stronie 28 maja 2024 r. Organ pierwszej instancji w piśmie przekazującym odwołanie twierdzi, że powyższe dokumenty są mu znane, ponieważ Strona złożyła je w innym postępowaniu dotyczącym naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Prezes UOKiK wskazuje, że twierdzenie to, nie znajduje oparcia w materiale dowodowym sprawy, ponieważ dokumenty wpłynęły do Wielkopolskiego WIIH 16 kwietni a 2024 r., a doręczenie zawiadomienia o wszczęciu postępowanie w przedmiocie naruszenia obowiązku z art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach wystosowanego 20 maja 2024 r. nie nastąpiło. N ależy w tym miejscu wyjaśnić, że w wyniku postępowani a rekl amacyjnego Poczta Polska uznała je za zaginione. Prezes UOKiK po przeanalizowaniu materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie stwierdził, że Wielkopolski WIIH, pomimo iż dysponował dokumentami objętym wnioskiem dowodowym Strony nie odniósł się do nich jako do uwag do protokołu kontroli nr D/KA.Nr.8361.64.2024 wniesionych na piśmie. Organ pierwszej instancji nie odniósł się do tych dokumentów w treści zaskarżonej decyzji z 25 czerwca 2024 r. wymierzającej administracyjną karę pieniężną z tytułu naruszen ia obowiązku, o którym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie. W związku z powyższym przeprowadzenie dodatkowego postępowania w trybie art. 136 § 1 Kpa było uzasadnione w celu wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy i wydania decyzji w oparciu o całoś ć zgromadzonego w tej sprawie materiału dowodowego. Prezes UOKiK po przeprowadzeniu dowodu z objętych wnioskiem Strony dokumentów stwierdził, że: 1. W treści pisma z 15 kwietnia 2024 r. zatytułowanego „Sprostowanie” (data wpływu 16 kwietnia 2024 r.). , Strona wyjaśnia, że w nawiązaniu do kontroli o nr D/KA.NR.8361.64.2024 załącza brakujące dokumenty: faktury sprzedaży, oświadczenia o pochodzeniu węgla oraz świadectwa jakości. 2. Faktury VAT o numerach 3/2024, 6/2024, 8/2024 i 17/2024 potwierdzają okoliczność wpro wadzania przez Stronę do obrotu paliwa stałego przeznaczonego do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW w postaci węgla kamiennego w sortymencie groszek plus. 14 Okoliczność ta potwierdza ustalenia poczynione w toku kontroli z 8 kwietnia 2024 r. odzwierciedlone również w treści zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji. Kserokopie powyższych dokumentów znajdują się w aktach kontroli. 3. Oświadczenia o pochodzeniu węgla o numerach: FA 3/2024 z 1 s tycznia 2024 r., FA 6/2024 z 25 stycznia 2024 r., FA 8/2024 z 20 lutego 2024 r., FA 17/2024 z 19 marca 2024 r. zgodnie z ich treścią zostały złożone 10 kwietnia 2024 r. i osobiście doręczone przez Stronę nabywcom węgla kamiennego w sortymencie groszek plus 15 kwietnia 2024 r. Organ nie kwestionuje treści tych dokumentów ani faktu i daty ich sporządzenia i doręczenia. Prezes UOKiK stwierdza jedynie, że nie mają one znaczenia dla rozstrzygnięcia zapadłego w przedmiotowej sprawie, ponieważ dotyczą obowiązku S trony wynikającego z art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Organ odwoławczy wyjaśnia, że niniejsze postępowanie dotyczy obowiązku wystawiania świadectw jakości paliw stałych wynikającego z art. 6 c ust. 1 ustawy o systemie. 4. Świadectwa jakoś ci paliw stałych o numerach: FA VAT 3/2024, FA VAT 6/2024, FA VAT 8/2024 i FA VAT 17/2024, zgodnie z ich treścią zostały sporządzone 10 kwietnia 2024 r. i osobiście doręczone przez Stronę nabywcom 15 kwietnia 2024 r. Organ nie kwestionuje treści tych dokumentów ani faktu i daty ich sporządzenia i doręczenia. Prezes UOKiK przeprowadzając dowód stwierdził, że numery świadectw jakości są zbieżne z numerami faktur VAT dokumentującymi wprowadzenie do obrotu paliwa stałego przeznaczonego do użycia w gospodar stwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW w postaci węgla kamiennego w sortymencie groszek plus. Analiza dokumentów wykazała, że: a) faktura VAT nr 3/2024 została wystawiona 5 stycznia 2024 r., a świadectwo jakości pali w stałych nr FA VAT 3/2024 zostało wystawione 10 kwietnia 2024 r. i doręczone nabywcy 15 kwietnia 2024 r. b) faktura VAT nr 6/2024 została wystawiona 25 stycznia 2024 r., a świadectwo jakości paliw stałych nr FA VAT 6/2024 zostało wystawione 10 kwietnia 2024 r. i doręczone nabywcy 15 kwietnia 2024 r. c) faktura VAT nr 8/2024 została wystawiona 20 lutego 2024 r., a świadectwo jakości paliw stałych nr FA VAT 8/2024 zostało wystawione 10 kwietnia 2024 r. i doręczone nabywcy 15 kwietnia 2024 r. d) faktura VAT nr 17/2024 została wystawiona 19 marca 2024 r., a świadectwo jakości paliw stałych nr FA VAT 17/2024 zostało wystawione 10 kwietnia 2024 r. i doręczone nabywcy 15 kwietnia 2024 r. Z treści ww. świadectw jakości paliw stałych wynika wprost, że nie zostały sporządzone w momencie wprowadzenia do obrotu paliwa stałego, które nastąpiło w datach wynikających z treści faktur VAT. W związku z powyższym potwierdzają one ustalenie Wielkopolskiego WIIH, że Strona w momencie wprowadzania do obrotu paliw stałych przeznaczonych d o użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW nie realizowała obowiązku wynikającego z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie. Fakt ten, co również warto zauważyć nie był przez Stronę kwestionowany w treści odwołania. Prezes UOKiK wyjaśnia, że wymagania jakościowe dla paliw stałych wprowadzono ze względu na ochron ę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz interesy konsumentów. Przepis art. 6c ustawy o systemie chroni prawo konsumenta/nabywcy do uzyskania rzet elnej i zgodnej ze stanem faktycznym informacji o jakości i właściwościach użytkowych kupowanego paliwa stałego. Jak stanowi art. 6c ust. 1 ustawy o systemie: „Przedsiębiorca w momencie 15 wprowadzania do obrotu paliwa stałego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 p kt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2, zwany dalej ,,świadectwem jakości''.” Zgodnie z ust. 2: „Kopia świadectwa jakości poświadcz ona za zgodność z oryginałem przez przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu paliwo stałe jest przekazywana każdemu podmiotowi, który nabywa paliwo stałe.” Dokumenty świadectw jakości wskazane we wniosku dowodowym Strony jako wystawione następczo nie mogą stanowić potwierdzenia faktu wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie, ponieważ ustawodawca określił moment wykonania tego obowiązku. Nie jest również możliwe usunięcie skutków naruszenia obowiązku z art. 6c ust. 1 ustawy o sy stemie, gdyż przepis ten chroni prawo konsumenta nabywcy do uzyskania rzetelnej i zgodnej ze stanem faktycznym informacji o cechach użytkowych nabywanego paliwa stałego. Świadectwo jakości ma umożliwić porównanie walorów użytkowych dostępnych na rynku rodz ajów węgla kamiennego. Z powyższych względów informacje te konsument winien otrzymać w momencie nabycia paliwa stałego, tj. w momencie, w którym przedsiębiorca wprowadza do obrotu paliwo stałe w rozumieniu przepisów ustawy o systemie. Na gruncie tej sprawy, wystawienie świadectw jakości i przekazanie ich potwierdzonych za zgodność z oryginałem kopii winno nastąpić w momencie wystawienia fakt ury VAT dokumentującej sprzedaż węgla kamiennego w sortymencie groszek plus. Obowiązek wystawienia świadectwa jakości paliw stałych w myśl art. 6c ust. 2 ustawy o systemie aktualizuje się oddzielnie dla każdej transakcji niezależnie od masy wprowadzanego do obrotu paliwa stałego i statusu nabywcy. Z tego względu następcze wystawienie świadectwa jakości nie może i nie stanowi dowodu zaprzestania naruszania prawa. Zdaniem Prezesa UOKiK fakt zaprzestania naruszania prawa potwierdza dowód poprawnego stosowania normy zawartej w art. 6c ustawy o systemie, czyli przedstawienie dokumentów świadczących o tym, że przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego jednocześnie wystawił i przekazał dokument sprzedaży oraz wystawił świadectwo jakości dla da nego paliwa stałego, a jego potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię przekazał konsumentowi / nabywcy. Prezes UOKiK wskazuje, że w tej sprawie Wielkopolski WIIH uznał fakt następczego wystawienia świadectw jakości jako potwierdzenie spełnienia przesłank i zaprzestania naruszania prawa. Prezes UOKiK po przeprowadzeniu wnioskowanego przez Stronę dodatkowego postępowania dowodowego stwierdził, że potwierdziło ono ustalony przez organ pierwszej instancji stan faktyczny, tj. że w 2024 r. od 1 stycznia do 8 kwi etnia, w momencie wprowadzania do obrotu paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW nie wystawiała świadectw jakości paliw stałych i w konsekwencji nie przekazywała ich kopii nabywcom i nie przechowywała oryginałów. Stanowi to naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie. Strona w piśmie z 5 czerwca 2024 r. informującym o wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w 2023 r. poprzedzającym r ok kontroli informuje o dołożeniu wszelkich starań, aby w przyszłości nie pojawiły się podobne sytuacje tj. wprowadzanie do obrotu paliw stałych z naruszeniem obowiązku z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie. Jednakże Przedsiębiorca nie przedstawił, żadnego do kumentu potwierdzającego, że wprowadzając do obrotu paliwa stałe przeznaczone do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW realizuje obowiązek wynikający z art. 6c ustawy o systemie monitorowania i k ontrolowania jakości paliw. 16 Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 189f § 1 Kpa poprzez jego błędną wykładnię - polegającą na przyjęciu, iż „zaprzestanie naruszania prawa”, o którym mowa w przepisie winno nastąpić przed wszczęciem kontroli, a nie w jej w yniku, a także apriorycznym założeniu znacznej wagi naruszenia prawa li tylko w oparciu o stwierdzenie niewykonania obowiązku, podczas gdy przywołany przepis nie determinuje obowiązku zaprzestania naruszania prawa bez ingerencji organów kontroli, a znikomo ść bądź znaczność naruszenia prawa winna być oceniana każdorazowo indywidualnie, przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy – co skutkowało brakiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, Prezes UOKiK stoi na stanowisku, że powyższy za rzut jest bezpodstawny i nie zasługuje na uwzględnienie. Organ odwoławczy wyjaśnia, że zastosowanie instytucji z art. 189f Kpa jest możliwe w sytuacji, gdy fakt popełnienia deliktu administracyjnego jest oczywisty i wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 189f § 1 albo § 2 Kpa. Z protokołu nr akt kontroli D/KA.NR.8361.64.2024 znajdującego w materiale dowodowym sprawy wynika niewątpliwie, że Strona wprowadzała do obrotu paliwa stałe przeznaczone do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach sp alania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW. Z dokumentu tego wynika również, że w momencie wprowadzania do obrotu ww. paliw stałych Strona nie wystawiała świadectw jakości paliw stałych. Dokument sporządzony w przepisanej formie przez powołany do tego organ państwowy w zakresie jego działania, stanowi więc dowód, tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone w myśl art. 76 § 1 Kpa. Jak trafnie wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny orzekając w innej sprawie: „Wprawdzie szczególna moc dowodowa dokumentu urzę dowego nie wyklucza możliwości przeprowadzenia przeciwdowodu, co wymaga aktywności kwestionującego treść dokumentu urzędowego (por. wyrok NSA z dnia 29 września 2020 r. sygn. akt II GSK 18/18).”. Protokół nr akt kontroli D/KA.NR.8361.64.2024 został sporząd zony i odczytany w kontrolowanej placówce 8 kwietnia 2024 r. osoba upoważniona do reprezentowania Przedsiębiorcy w toku kontroli podpisała protokół kontroli bez uwag. Strona z naruszeniem wynikającego z art. 20 ust. 2 ustawy o IH wniosła uwagi do protokołu kontroli na piśmie. Organ pierwszej instancji nie ustosunkował się do wniesionych uwag i przedłożonych dokumentów. Prezes UOKiK po przeprowadzeniu na wniosek Strony w trybie art. 136 § 1 Kpa dodatkowego postępowania dowodowego stwierdził, że materiał dowo dowy doręczony do siedziby Wielkopolskiego WIIH 16 kwietnia 2024 r. i następnie załączony w odwołaniu z 11 lipca 2024 r. potwierdził ustalenia poczynione w toku kontroli. Z całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie wynika, że Strona wpr owadzając do obrotu paliwa stałe nie realizowała obowiązku wynikającego z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie. Zdaniem Prezesa UOKiK nie ulega wątpliwości, że w tej sprawie ziściła się przesłanka zastosowania sankcji z art. 35a pkt 9 lit. a ustawy o systemie . Prezes UOKiK wyjaśnia, że przepis art. 189f § 1 pkt 1 Kpa wskazuje wprost, jakie przesłanki muszą zostać łącznie spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a 2) strona zaprzestała naruszania prawa. Znikomość wagi naruszenia prawa należy oceniać w odniesieniu do dóbr chronionych naruszoną normą prawną. W tej sprawie przepisem tym jest art. 6c ustawy o systemie, który chroni prawo konsumenta/naby wcy paliw stałych do uzyskania rzetelnej wyczerpującej i zgodnej ze stanem faktycznym informacji o parametrach jakościowych nabywanego paliwa stałego. Prezes UOKiK wyjaśnia, że zamierzonym efektem wprowadzenia obowiązku 17 wystawiania świadectw jakości ma by ć uporządkowanie rynku paliw stałych i umożliwienie konsumentom zakupu paliw stałych spełniających wymagania jakościowe dla paliw przeznaczonych do sektora komunalno - bytowego. W związku z powyższym ustawodawca określił, że wykonanie obowiązku wystawienia ś wiadectwa jakości i przekazanie informacji konsumentowi/nabywcy następuje w momencie wprowadzenia paliwa stałego przeznaczonego do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW do obrotu. Ponadto w celu zapewnienia kompletności, jednolitości i czytelności wystawianych świadectw jakości w ustawie określono obligatoryjną treść tego dokumentu oraz upoważniono właściwego ministra do określenia wzoru dokumentu świadectwa jakości. Zdaniem organu odwoławczego w sytuacji, gdy wymagane prawem świadectwa jakości paliw stałych nie były wystawiane nie można mówić o znikomej wadze naruszenia prawa. Potwierdza to również brzmienie art. 35a pkt 9 lit. a ustawy o systemie, który w sytuacji stwierdzenia, że przedsiębiorca uchybia obowiązkowi wynikającemu z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie, obliguje organ administracji do wymierzenia kary pieniężnej. Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że organ pierwszej instancji słusznie i zgodnie z prawem st wierdził, że na gruncie tej sprawy nie spełniła się przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Odnosząc się do wykładni pojęcia „zaprzestanie naruszania prawa”, Prezes UOKiK wyjaśnia, że na gruncie ustawy o systemie, każde wprowadzenie paliwa stałego przez naczonego do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej rodzi obowiązek wystawienia świadectwa jakości i przekazania nabywcy potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii tego dokumentu oraz przechowywanie oryginał u przez okres 2 lat licząc od daty jego wystawienia. Jak uprzednio wyjaśniono zarówno treść jak i forma świadectwa jakości zostały określone przez ustawodawcę. Naruszenie obowiązku z art. 6c ustawy o systemie ma charakter jednostkowy, dotyczy każdego przyp adku oddzielnie , czyli każdego momentu wprowadzenia do obrotu paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW . W związku z powyższym zaprzestanie naruszania prawa w odniesie niu do przeszłych transakcji – zadaniem Prezesa UOKiK – nie jest możliwe. Natomiast jest możliwe zaprzestanie naruszania prawa poprzez działanie zgodne z dyspozycją art. 6c ustawy o systemie, czyli w momencie wprowadzenia paliwa stałego do obrotu wystawie nie świadectwa jakości dla danego paliwa i przekazanie nabywcy potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii tego dokumentu wraz z dokumentem sprzedaży. W powyższym rozumieniu możliwe jest zaprzestanie naruszania prawa przed ingerencją organu kontrolnego ja k i na skutek przeprowadzonej kontroli. Zdaniem Prezesa UOKiK wymaga to przedstawienia dowodów zgodnego z art. 6c ustawy o systemie wprowadzenia paliw stałych do obrotu. W rozpatrywanej sprawie Wielkopolski WIIH wbrew twierdzeniom Strony zawartym w treści zarzutu uznał fakt następczego wystawienia i doręczenia świadectw jakości paliw stałych za okoliczność świadczącą o spełnieniu przesłanki zaprzestania naruszania prawa. Faktem jest również, że organ pierwszej instancji zaznaczył w treści uzasadnienia, że S trona podjęła to działanie na skutek przeprowadzonej kontroli. Prezes UOKiK zważywszy na całokształt materiału dowodowego, tj. fakt wystawiania przez Przedsiębiorcę świadectw jakości paliw stałych w 2023 r. jak również ilość dokonywanych transakcji sprzeda ży węgla oraz deklarację Strony wyrażoną w piśmie przesłanym 5 czerwca 2024 r. postanowił nie kwestionować ww. ustaleń organu pierwszej instancji. Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że Wielkopolski WIIH zgodnie z ustalonym s tanem faktycznym i prawnym stwierdził, że w tej sprawie nie ziściły 18 się łącznie przesłanki wskazane w art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, co jest wymagane do obligatoryjnego zastosowanie tej instytucji. Organ odwoławczy przeanalizował materiał dowodowy pod kątem wyst ąpienia przesłanki obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu wskazanej w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa. Prezes UOKiK stwierdził, zgodnie z ustalonym w sprawie stanem faktycznym, iż Wielkopolski WIIH wykazał, że na Stronę za to samo zachowanie tj. nie wystawienie wymaganych prawem świadectw jakości paliwa stałego, nie została uprzednio nałożona przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocną decyzją administracyjna kara pieniężna lub, ż e została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Prezes UOKiK po po nownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że Strona zdawała sobie sprawę z faktu, że prowadzona przez nią sprzedaż paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW wiąż e się wykonywaniem obowiązków wynikających z ustawy o systemie. Świadczy o tym fakt, że w roku 2023 poprzedzającym rok kontroli obowiązki te realizowała. W związku z powyższym Strona winna tak zorganizować pracę przedsiębiorstwa by okoliczności losowe lub problemy z zatrudnianym personelem nie miały wpływu na realizację wynikających z ustawy obowiązków skoro nie spowodowały one wstrzymania sprzedaży paliw stałych. Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że w tej sprawie nie spełniły się przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji, o której mowa w art. 189f § 1 Kpa, czyli obligatoryjnego odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Prezes UOKiK przeprowadzając ponownie postępowanie przeanalizował materiał dowodowy w celu sprawdzenia, czy zaistniały podstawy do zastosowania fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, o którym mowa w art. 189f § 2 Kpa. Przepis ten stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszeni a prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Prezes UOKiK wyjaśnia, że zgodnie z treścią art. 6c ust. 1 ustawy o systemie wystawienie świadectwa jakości winno nastąpić w momenc ie wprowadzania do obrotu paliwa stałego. Skoro ustawodawca dokładnie określił moment wykonania obowiązku (wprowadzenie paliwa stałego do obrotu), to nie jest możliwe następcze wykonanie tego obowiązku. Wynika stąd, że w przypadku obowiązku, o którym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie nie jest możliwe usunięcie skutków naruszenia prawa. Należy również rozróżnić zakresy pojęć „zaprzestanie naruszania prawa” i „usunięcie skutków naruszania prawa”. Zaprzestanie naruszania prawa w realiach tej sprawy miało by miejsce, gdyby strona przed wszczęciem kontroli rozpoczęła wystawianie świadectw jakości paliw stałych w momencie wprowadzania ich do obrotu. Za zaprzestanie naruszania prawa można by uznać sytuację, gdy przedsiębiorca na skutek kontroli rozpoczyna prak tykę wystawiania świadectw jakości paliw stałych w momencie ich wprowadzenia do obrotu. Zważywszy, że dobrem chronionym przez 19 art. 6c ust. 1 ustawy o systemie jest prawo konsumenta/nabywcy paliw stałych do uzyskania rzetelnej i wyczerpującej informacji na temat produktu, nie jest możliwe usunięcie skutków naruszenia prawa. Następcze wystawienie świadectw jakości i wysłanie ich do nabywców nie spełni również celów przyświecających wprowadzeniu do systemu prawa obowiązku wystawiania świadectw jakości, tj. upo rządkowania rynku paliw stałych i umożliwienia nabywcom uzyskania wyczerpującej, rzetelnej i zgodnej ze stanem faktycznym informacji o jakości i parametrach użytkowych nabywanego paliwa stałego. Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwier dził, że w tej sprawie nie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa. Nie spełniły się zatem przesłanki do fakultatywnego odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o których mowa w art. 189f § 3 Kpa. Podsumo wując, w ocenie Prezesa UOKiK, okoliczności wskazane w treści odwołania Strony z 11 lipca 2024 r. ani przywołane w piśmie z 9 sierpnia 2024 r. , nie stanowią przesłanek do stwierdzenia nieważności lub uchylenia zaskarżonej decyzji Wielkopolskiego WIIH z 25 czerwca 2024 r. (sygn. D/KA.NR.8361.64.2024). W związku z powyższym, wymierzoną administracyjną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu, którego numer wskazano w zaskarżonej decyzji Wielkopolski ego WIIH, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od Strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej j ednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania l ub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje 20 zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustano wienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Podstawa prawna pouczenia art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami admin istracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935); § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1) [………………………………………………………………] 2) Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej