DIH-40/2013

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-74-148(11)/12/BS Warszawa, dnia 23 maja 2013 r. DECYZJA DIH-2 NR 40/2013 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) oraz art. 7 ust. 1 pkt 2, art. 12 ust. 1, art. 24 ust. 1, 4 i 5 w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. nr 169, poz. 1200 ze zm.) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy dotyczącej zobowiązania przedsiębiorcy Polski Koncern Naftowy ORLEN S. A. z siedzibą w Płocku, do uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbek oleju napędowego o numerach 1072/12/9451 oraz 1121/12/9451, niespełniających wymagań jakościowych, zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DIH-2 Nr 28/2013 z dnia 2 kwietnia 2013 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje zaskarŜoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Pismem z dnia 22 kwietnia 2013 r., przedsiębiorca Polski Koncern Naftowy ORLEN S. A. z siedzibą w Płocku (dalej: Przedsiębiorca lub Strona), złoŜył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DIH-2 Nr 28/2013 z dnia 2 kwietnia 2013 r., dotyczącej zobowiązania przedsiębiorcy Polski Koncern Naftowy ORLEN S. A. z siedzibą w Płocku, do uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbek oleju napędowego o numerach 1072/12/9451 oraz 1121/12/9451, niespełniającego wymagań jakościowych. 2 W trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 27 września 2012 r. na ww. stacji paliw, inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej pobrali do badań z partii liczącej 23827 litrów próbki oleju napędowego, tj. próbkę numer 1072/12/9451 i próbkę kontrolną numer 4750/12/9451 w ilości 4 litrów kaŜda, na podstawie protokołu pobrania próbek paliw nr 000827. Następnie inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, przekazali próbkę oleju napędowego do akredytowanego, niezaleŜnego laboratorium Instytut Nafty i Gazu w Krakowie, według protokołu przyjęcia do badania NR M/TA2/119/12. Badania laboratoryjne przeprowadzone przez akredytowane, niezaleŜne laboratorium Instytut Nafty i Gazu w Krakowie (sprawozdanie z badań nr M/TA2/117/12) wykazały, Ŝe oferowany w dniu kontroli olej napędowy (o numerze próbki 1072/12/9451), nie spełnia wymagań jakościowych określonych w obowiązującym w dniu kontroli § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (Dz. U. z 2008 r. Nr 221, poz. 1441 ze zm.), zwanego dalej: ,,rozporządzeniem”, z uwagi na parametr odporność na utlenianie. Wynik badania wyniósł 93 g/m³ przy wymaganiach jakościowych max. 25 g/m³, oraz 5,7 h przy wymaganiach jakościowych min. 20 h. W toku kontroli w dniu 8 października 2012 r., inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, poinformowali stronę o wynikach badań próbki oleju napędowego pobranego w dniu 27 września 2012 r. o numerze 1072/12/9451, przekazali egzemplarz sprawozdania z badań o numerze M/TA2/117/12 oraz poinformowali o moŜliwości złoŜenia wniosku o zbadanie próbki kontrolnej. Ponadto w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 8 października 2012 r. na ww. stacji paliw w StrzyŜowie, z uwagi na nową dostawę oleju napędowego inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej ponownie pobrali do badań z partii liczącej 12956,980 litrów próbki oleju napędowego, tj. próbkę numer 1121/12/9451 i próbkę kontrolną numer 4673/12/9451 w ilości 4 litrów kaŜda, na podstawie protokołu pobrania próbek paliw nr 000828. Następnie inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w dniu 9 października 2012 r. przekazali próbkę oleju napędowego do akredytowanego, niezaleŜnego laboratorium Instytut Nafty i Gazu w Krakowie, według protokołu przyjęcia do badania NR M/TA2/133/12. Badania laboratoryjne przeprowadzone przez akredytowane, niezaleŜne laboratorium Instytut Nafty i Gazu w Krakowie (sprawozdanie z badań nr M/TA2/133/12) wykazały, Ŝe oferowany w dniu kontroli olej napędowy (o numerze próbki 1121/12/9451), nie spełnia wymagań jakościowych określonych w obowiązującym w dniu kontroli § 1 pkt 2 rozporządzenia, z uwagi na parametr odporność na utlenianie. Wynik badania wyniósł 8,8 h przy wymaganiach jakościowych min. 20 h. 3 W dniu 15 października 2012 r. inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zapoznali Stronę z wynikami badań próbki oleju napędowego pobranej w dniu 8 października 2012 r. o numerze 1121/12/9451 oraz przekazali przedsiębiorcy egzemplarz sprawozdania z badań numer M/TA2/133/12 w/w próbki. Pismem z dnia 18 października 2012 r. kontrolowany złoŜył wniosek o zbadanie próbek kontrolnych oleju napędowego pobranego w toku kontroli w dniu 27 września 2012 r. (nr 4750/12/9451) oraz w dniu 8 października 2012 r. (nr 4673/12/9451). Badanie próbki kontrolnej numer 4750/12/9451 przeprowadzone przez akredytowane, niezaleŜne laboratorium Polcargo International Sp. z o.o. w Szczecinie (protokół z badań nr 9C-800- 12) wykazało, Ŝe pobrany w dniu 27 września 2012 r. olej napędowy o numerze próbki kontrolnej 4750/12/9451 nie spełnia wymagań jakościowych, z uwagi na zaniŜony parametr odporność na utlenianie. Wynik badania wyniósł > 25 g/m³ (faktyczna wartość 650 g/m³) przy wymaganiach jakościowych max. 25 g/m³, oraz 5 h przy wymaganiach jakościowych min. 20 h. Badanie próbki kontrolnej numer 4673/12/9451 przeprowadzone przez akredytowane, niezaleŜne laboratorium Polcargo International Sp. z o.o. w Szczecinie (protokół z badań nr 9C-801- 12) wykazało, Ŝe pobrany w dniu 8 października 2012 r. olej napędowy o numerze próbki kontrolnej 4673/12/9451 nie spełnia wymagań jakościowych, z uwagi na parametr odporność na utlenianie. Wynik badania wyniósł 7,1 h przy wymaganiach jakościowych min. 20 h. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów mając na uwadze wyniki badań laboratoryjnych przeprowadzonych przez Instytut Nafty i Gazu w Krakowie, zgodnie z art. 61 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), pismem z dnia 28 lutego 2013 r., powiadomił Przedsiębiorcę, jako stronę postępowania, o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej ustalenia wysokości naleŜności pienięŜnej stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbek oleju napędowego oraz zobowiązania przedsiębiorcy do jej uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Przedsiębiorca został takŜe poinformowany, Ŝe przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie w sprawie, jako stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, prawo wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz Ŝądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a takŜe prawo do składania wniosków dowodowych. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. W związku z powyŜszym, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, decyzją nr DIH-2 Nr 28/2013 z dnia 2 kwietnia 2013 r. zobowiązał Przedsiębiorcę do uiszczenia łącznej kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbek oleju napędowego nr 1072/12/9451 oraz 1121/12/9451, w łącznej wysokości 2387,74 zł. 4 Pismem z dnia 22 kwietnia 2013 r. Strona złoŜyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strona postępowania podnosi zarzut, iŜ w opinii Spółki druga kontrola przeprowadzona w dniu 8 października 2012 r. została podjęta i przeprowadzona przez Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z naruszeniem art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220 poz. 1447 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o swobodzie działalności gospodarczej”, który stanowi, Ŝe „jeŜeli wyniki kontroli wykazały raŜące naruszenie przepisów prawa przez przedsiębiorcę, moŜna przeprowadzić powtórną kontrolę w tym samym zakresie przedmiotowym w danym roku kalendarzowym, a czas jej trwania nie moŜe przekroczyć 7 dni. Czas trwania powtórnej kontroli nie wlicza się do czasu, o którym mowa w ust. 1”. Strona twierdzi, iŜ do legalnego przeprowadzenia w danym roku kalendarzowym powtórnej kontroli u tego samego przedsiębiorcy, w tym samym zakresie przedmiotowym, niezbędne jest występowanie przesłanki raŜącego naruszenie prawa przez przedsiębiorcę stwierdzonego w toku pierwszej kontroli. W opinii Strony ww. przesłanka nie wystąpiła w przedmiotowej sprawie, poniewaŜ wyniki pierwszej kontroli z dnia 27 września 2012 r. nie wykazały raŜącego naruszenia prawa. Próbka oleju napędowego pobrana podczas kontroli w dniu 27 września 2012 r. nie spełniała jedynie jednego z kilkunastu zbadanych parametrów. Strona twierdzi, iŜ nie moŜna obiektywnie mówić o wystąpieniu w przedmiotowej sprawie o raŜącym naruszeniu prawa, czyli o kwalifikowanej, szczególnej formie takiego naruszenia. Strona podkreśla, Ŝe ani Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej ani Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie usiłowali wykazać w przedmiotowej sprawie występowania przesłanki raŜącego naruszenia prawa. W szczególności art. 83 ust. 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie został powołany jako podstawa prawna w upowaŜnieniu do kontroli z dnia 8 października 2012 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie odniósł się równieŜ w uzasadnieniu skarŜonej decyzji do tej kwestii. Strona w piśmie z dnia 22 kwietnia 2013 r. stwierdza, iŜ Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej nie był uprawniony do przeprowadzenia ponownej w rozumieniu art. 83 ust 4 ww. ustawy, kontroli jakości paliwa w dniu 8 października 2012 r., a tym samym jej wyniki nie mogą stanowić podstawy faktycznej decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w przedmiocie zobowiązania przedsiębiorcy do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki oleju napędowego. Pismem z dnia 2 maja 2013 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów powiadomił Przedsiębiorcę, o wszczęciu postępowania w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej zaskarŜoną decyzją nr DIH-2 Nr 28/2013 z dnia 2 kwietnia 2013 r. Przedsiębiorca został takŜe poinformowany, Ŝe przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie w sprawie, jako stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, prawo wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz Ŝądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a takŜe prawo do składania wniosków dowodowych. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. 5 Rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Mając na względzie całość zebranego w sprawie materiału dowodowego, na wstępie naleŜy podkreślić, iŜ stosownie do postanowień art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. Nr 169, poz. 1200 ze zm.), dalej: „ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw” – paliwa transportowane, magazynowane, wprowadzane do obrotu oraz gromadzone w stacjach zakładowych powinny spełniać wymagania jakościowe określone dla danego paliwa, ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz prawidłową pracę silników zamontowanych w pojazdach, ciągnikach rolniczych, a takŜe maszynach nieporuszających się po drogach. Jak juŜ podniesiono na wstępie, opierając się na wynikach badań laboratoryjnych przeprowadzonych przez laboratorium Instytut Nafty i Gazu w Krakowie, Prezes UOKiK stwierdził, Ŝe pobrana w dniu 27 września 2012 r. próbka oleju napędowego (nr 1072/12/9451) nie spełniała wymagań jakościowych określonych w § 1 pkt 2 rozporządzenia, z uwagi na parametr odporność na utlenianie. Wynik badania wyniósł 93 g/m³ przy wymaganiach jakościowych max. 25 g/m³, oraz 5,7 h przy wymaganiach jakościowych min. 20 h. Ponadto opierając się na wynikach badań laboratoryjnych przeprowadzonych przez laboratorium Instytut Nafty i Gazu w Krakowie, Prezes UOKiK stwierdził, Ŝe pobrana w dniu 8 października 2012 r. próbka oleju napędowego (nr 1121/12/9451) nie spełniała wymagań jakościowych określonych w § 1 pkt 2 rozporządzenia, z uwagi na parametr odporność na utlenianie. Wynik badania wyniósł 8,8 h przy wymaganiach jakościowych min. 20 h. Biorąc powyŜsze pod uwagę, naleŜy podkreślić, iŜ zarówno próbki, jak i próbki kontrolne oleju napędowego pobrane w dniu 27 września 2012 r. i 8 października 2012 r. nie spełniały wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu, z uwagi na parametr odporność na utlenianie. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw zabrania się transportowania, magazynowania, wprowadzania do obrotu oraz gromadzenia w stacjach zakładowych paliw ciekłych, jeŜeli nie spełniają wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 lub art. 6 ust. 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. W kontekście powyŜszego naleŜy stwierdzić, iŜ wprowadzenie do obrotu oleju napędowego, niespełniającego wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu, stanowi naruszenie dyspozycji cytowanych powyŜej przepisów art. 3 ust. 1 i art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, a tym samym wiąŜe się ze zobowiązaniem kontrolowanego do uiszczenia kosztów stanowiących równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbek oleju napędowego. 6 Odnosząc się do zarzutów Strony, Ŝe ani Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Rzeszowie ani Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie usiłowali wykazać w przedmiotowej sprawie występowania przesłanki raŜącego naruszenia prawa. W szczególności art. 83 ust. 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie został powołany jako podstawa prawna w upowaŜnieniu do kontroli z dnia 18 lipca 2012 r., naleŜy zwaŜyć co następuje. Kontrola przeprowadzona w dniu 8 października 2012 r. miała na celu dostarczenie Przedsiębiorcy protokołu z wynikami badań próbki oleju napędowego pobranego w dniu 27 września 2012 r. W związku z nową dostawą paliwa oraz w związku z negatywnymi wynikami pierwszej kontroli przeprowadzonej w dniu 27 września 2012 r., podczas kontroli przeprowadzonej 8 października 2012 r. pobrano do badań nowe próbki oleju napędowego. Kontrola przeprowadzona w dniu 8 października 2012 r. była odrębną kontrolą. Kontrolę w dniu 8 października 2012 r. przeprowadzono na podstawie przepisów art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r., Nr 151 poz. 1219 ze zm.) w związku z art. 11 ust. 2 i art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz art. 9a ust. 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw w związku z art. 3 ust.1 pkt 6 ustawy o Inspekcji Handlowej. Ww. przepisy zostały powołane jako podstawa prawna w upowaŜnieniu z dnia 8 października 2012 r. Zakresem przedmiotowej kontroli była kontrola jakości paliw, badanie dokumentów dot. pochodzenia paliwa, dostawcy i jakości pobranego paliwa oraz kontrola zamieszczenia informacji dotyczącej zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych. Natomiast w protokole kontroli sporządzonym w dniu 8 października 2012 r. odnotowano, iŜ kontrolę przeprowadzono w trybie art. 79 ust. 2 pkt 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej bez wcześniejszego zawiadamiania przedsiębiorcy o zamiarze jej wszczęcia w związku z art. 11 ust. 2 i art. 12 ust. 3 oraz art. 9a ust. 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Odnosząc się do zarzutów Strony, iŜ kontrolę przeprowadzono z naruszeniem art. 83 ust. 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, który stanowi, Ŝe „jeŜeli wyniki kontroli wykazały raŜące naruszenie przepisów prawa przez przedsiębiorcę, moŜna przeprowadzić powtórną kontrolę w tym samym zakresie przedmiotowym w danym roku kalendarzowym, a czas jej trwania nie moŜe przekroczyć 7 dni. Czas trwania powtórnej kontroli nie wlicza się do czasu, o którym mowa w ust. 1”, naleŜy ponownie podkreślić, iŜ druga kontrola przeprowadzona 8 października 2012 r. nie była kontynuacją kontroli z dnia 27 września 2012 r. W toku kontroli w dniu 8 października 2012 r. pobrano próbki oleju napędowego, które oddano do badań. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał, iŜ zarzuty Strony dotyczące braku powołania art. 83 ust. 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej jako podstawy prawnej w upowaŜnieniu do kontroli z dnia 8 października 2012 r., za niezasługujące na uwzględnienie, bowiem przepis ten w sprawie nie ma zastosowania. Przepisy powołanego art. 83 dotyczą ograniczenia czasu trwania wszystkich kontroli organu kontroli u danego przedsiębiorcy w jednym roku kalendarzowym z 7 zastosowaniem wyłączeń tego ograniczenia i moŜliwości przedłuŜenia czasu kontroli, bądź nie wliczenia czasu powtórnej kontroli do czasu, o którym mowa w ust. 1 tego artykułu. Ten ostatni przypadek wymieniony został w ust. 4 i na niego powołuje się Strona. JednakŜe Strona przepisu tego nie wiąŜe z ograniczeniem czasu kontroli, gdyŜ takiego przekroczenia w sprawie nie wykazuje, lecz podnosi, Ŝe powtórna kontrola (z dnia 8 października 2012 r.) była nieuprawniona (brak przesłanki raŜącego naruszenia prawa, przepis art. 83 ust. 4 nie został powołany w podstawie prawnej upowaŜnienia do przeprowadzenia kontroli). Pomijając kwestię, Ŝe omawiane przepisy art. 83 nie ograniczają liczby kontroli przeprowadzonych przez dany organ kontroli do jednej kontroli (mówią o jego „wszystkich” kontrolach w danym roku kalendarzowym), Strona nie wiąŜe przeprowadzonych kontroli z obowiązującym Systemem monitorowania i kontrolowania jakości paliw, wprowadzonym ustawą o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Celem tego Systemu jest przeciwdziałanie, transportowaniu, magazynowaniu, wprowadzaniu do obrotu paliw niespełniających wymagań jakościowych określonych przepisami. Do zadań Systemu, którym zarządza Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów („ Zarządzający”), naleŜy kontrolowanie jakości paliw (art. 11 ust. 1 i 2 i art. 12 powołanej ustawy). W ramach Systemu Zarządzający m. in. wyznacza stacje paliw do kontroli oraz ustala programy kontroli jakości paliw (art. 12 ust. 2 pkt 11 tejŜe ustawy), w którym wskazuje się takŜe na czynności kontrolne zmierzające do ustalenia jakości paliwa, w tym poprzez kolejne kontrole u tego samego przedsiębiorcy. Stwierdzenie w toku badań laboratoryjnych, iŜ próbka paliwa nie spełnia wymagań jakościowych, a więc został naruszony ustalony dla tego paliwa co najmniej jeden parametr, wymaga aby z wynikami tych badań był niezwłocznie zapoznany kontrolowany. Dlatego teŜ inspektorzy podejmują dalsze czynności kontrolne, w toku których zabezpieczają dowody w razie dokonania nowych dostaw paliwa na kontrolowanej stacji paliw (tzw. „dolewki”) następuje więc pobranie próbki z nowej partii paliwa. Ustalenie, czy paliwo spełnia wymagania jakościowe wymaga przeprowadzenia u przedsiębiorcy zwykle dwóch kontroli, które co do zasady trwają krótko (np. kontrola z dnia 27 września 2012 r. dot. pobrania próbek trwała od godziny 14.30 do godziny 16.00). Dla sprawy nie jest istotne, czy kontrolę z dnia 8 października 2012 r., którą kwestionuje Strona, nazwiemy powtórną (odrębną), czy jedną kontrolą (łącznie z kontrolą z dnia 27 września 2012 r.) zmierzającą do ustalenia jakości paliwa, sprzedawanego przez danego przedsiębiorcę. Formalnie druga kontrola jest merytorycznie ściśle związana z kontrolą pierwszą, inicjującą kontrolę u Przedsiębiorcy. W sprawie wykazano, Ŝe paliwo objęte kontrolą nie spełniało wymagań jakościowych. Niespełnianie przez paliwo wymagań choćby w odniesieniu do jednego parametru oznacza, Ŝe paliwo jest niewłaściwej jakości. Sprzedający paliwo o niewłaściwej jakości zawsze w sposób raŜący narusza prawo. Narusza bowiem zakaz określony w art. 7 omawianej ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, której celem jest ograniczenie negatywnych skutków oddziaływania paliw na środowisko oraz zdrowie ludzi (art. 1). 8 NaleŜy podkreślić, Ŝe przesłanką poniesienia kosztów badań nie jest raŜące naruszenie prawa, lecz wykazanie przez badania, iŜ paliwo nie spełnia wymagań jakościowych określonych w ustawie (art. 24 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw). Strona w odwołaniu nie podwaŜa wyników badań laboratoryjnych. W związku z powyŜszym Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał, iŜ zarzuty Strony dotyczące braku powołania art. 83 ust. 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej jako podstawy prawnej w upowaŜnieniu do kontroli z dnia 8 października 2012 r., za bezzasadne. NaleŜy równieŜ podkreślić, iŜ Strona ani w toku kontroli przeprowadzonej w dniu 8 października 2012 r., ani w postępowaniu pokontrolnym nie wniosła uwag do protokołu kontrolnego jak równieŜ nie złoŜyła zaŜalenia. ZwaŜywszy na przedstawione okoliczności naleŜało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Na decyzję, zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarŜącemu rozstrzygnięcia w sprawie. PREZES Urzędu Ochrony Konkurencji I Konsumentów Małgorzata Krasnodębska - Tomkiel Otrzymuje: Piotr Sz., Dyrektor w Biurze Zarządzania Ryzykiem, Polski Koncern Naftowy ORLEN S. A., ul. Bielańska 12, 00-085 Warszawa. .