I FSK 270/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Arkadiusz Cudak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej M.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 196/21, w sprawie ze skargi M.G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 2 grudnia 2020 r., nr 1401-IOV-1.4103.35.2020.AWO, w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2013 r. postanawia sprostować z urzędu błąd pisarski w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2025 r., sygn. akt I FSK 270/22, w ten sposób, że zawarte w sentencji postanowienia słowo "umarzyć" zastąpić słowem "umorzyć".

Postanowieniem z 15 maja 2025 r., sygn. akt I FSK 270/22, Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjne ze skargi kasacyjnej M.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 września 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 196/21, oddalającego skargę M.G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 2 grudnia 2020 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2013 r. W sentencji powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, na skutek błędu pisarskiego, wskazano, że sąd postanowił "umarzyć" zamiast "umorzyć" postępowanie kasacyjne. Zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W świetle art. 166 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postanowień. Wskazana powyżej omyłka stanowi zaś oczywisty błąd pisarski, podlegający sprostowaniu w ww. trybie. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.