I FSK 425/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy w przedmiocie sprostowania z urzędu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2025 r., sygn. akt I FSK 425/22 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 maja 2021 r. sygn. akt I SA/Wr 138/20 w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od marca do czerwca 2014 r. postanawia: sprostować sentencję wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 czerwca 2025 r. sygn. akt I FSK 425/22 w ten sposób, że po słowie "sześćdziesiąt" dopisać słowo "sześć".

W pkt 2 sentencji wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od A. T. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu kwotę 13 266 zł, co słownie zapisano jako kwotę "trzynaście tysięcy dwieście sześćdziesiąt", zamiast "trzynaście tysięcy dwieście sześćdziesiąt sześć". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "P.p.s.a"), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym w doktrynie podkreśla się, że chodzi tu jedynie o omyłki sądu. Ponieważ taka właśnie oczywista omyłka wystąpiła w sentencji wyroku, konieczne było jej sprostowanie, co też Naczelny Sąd Administracyjny uczynił na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 193 P.p.s.a.