I GSK 1622/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 sierpnia 2025 r. sygn. akt I SA/Sz 173/25 w sprawie ze skargi J. M. na rozstrzygnięcie Polskiej Fundacji Przedsiębiorczości w Szczecinie z dnia 26 marca 2025 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektu postanawia: 1. pozostawić skargę kasacyjną bez rozpatrzenia; 2. zwrócić J. M. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 (sto) złotych.

I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 5 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SA/Sz 173/25, oddalił skargę J. M. (dalej: skarżący) na rozstrzygnięcie Polskiej Fundacji Przedsiębiorczości w Szczecinie z 26 marca 2025 r. w przedmiocie negatywnej oceny przedsięwzięcia. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego 26 września 2025 r. (k. 322 akt sądowych). Skargę kasacyjną skarżącego nadano w urzędzie pocztowym 27 października 2025 r. na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie (k. 341 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zarządzeniem z 17 listopada 2025 r. (k. 354 akt sądowych) przekazał Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu akta sprawy wraz ze złożoną skargą kasacyjną. Akta sprawy wraz ze skargą kasacyjną wpłynęły do Naczelnego Sądu Administracyjnego 19 listopada 2025 r. II Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna, jako wniesiona po upływie ustawowego terminu podlegała pozostawieniu bez rozpatrzenia. Na wstępie podnieść należy, że ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 198; dalej: u.z.p.p.r.) reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod kilkoma względami odmiennie od trybu określonego w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowania przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Z akt niniejszej sprawy wynika, że odpis zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu 26 września 2025 r. Zgodnie zaś z treścią art. 30d ust. 1 u.z.p.p.r. wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Termin na wniesienie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie upływał zatem 10 października 2025 r. Z daty stempla pocztowego na kopercie, w której nadano środek odwoławczy, wynika, że czynności tej dokonano po terminie, tj. 27 października 2025 r., a dodatkowo przesyłka została zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skarga kasacyjna wniesiona została zatem nieprawidłowo za pośrednictwem Sądu pierwszej instancji. Tymczasem powołany powyżej art. 30d ust. 1 u.z.p.p.r. wprowadza zasadę wnoszenia skargi kasacyjnej w sprawach regulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju bezpośrednio do sądu kasacyjnego. Oznacza to, że dla oceny zachowania terminu do jej wniesienia nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi za pośrednictwem Sądu pierwszej instancji (co w sprawie niniejszej tak czy inaczej nie miało wpływu na ocenę terminowości). Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych oraz stanowiskiem doktryny, w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem wojewódzkiego sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać ją do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, określonego w art. 30d ust. 1 u.z.p.p.r., decyduje wówczas data jej nadania przez Sąd pierwszej instancji na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. m.in. postanowienia NSA z: 28 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 20/14; 7 maja 2013 r., sygn. akt II GSK 587/13; 11 września 2012 r., sygn. akt II GSK 1401/12; 27 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 123/12; z 8 stycznia 2015, sygn. akt II GSK 2741/14; z 20 stycznia 2015 r., sygn. akt II GSK 2920/14; z 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt I GSK 337/25). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 5 sierpnia 2025 r., ponieważ złożył ją 17 listopada 2025 r., zamiast do 10 października 2025 r. Jak już podkreślono powyżej, nawet gdyby skarżący wniósł skargę kasacyjną prawidłowo, to znaczy bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, to i tak uchybił terminowi do jej wniesienia, ponieważ nadał ją za pośrednictwem poczty 17 dni po terminie. W świetle przedstawionych wyżej okoliczności, skarga kasacyjna skarżącego nadana w placówce pocztowej za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie 27 października 2025 r., została przekazana przez Sąd pierwszej instancji według właściwości Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu zarządzeniem z 17 listopada 2025 r. (wpływ do Naczelnego Sądu Administracyjnego – 19 listopada 2025 r.), a zatem została nadana już po upływie ustawowego terminu, którego koniec przypadał na 10 października 2025 r. Zgodnie z art. 30d ust. 2 u.z.p.p.r. przepis art. 30c ust. 5 stosuje się odpowiednio. Przepis ten stanowi zaś w pkt 1, że wniesienie skargi po terminie powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Z opisanych powyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 1 w związku z art. 30d ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.