I GSK 1632/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku D. K. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2025 r., sygn. akt I GSK 1632/24 o orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie skargi kasacyjnej Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 2145/24 w sprawie ze skargi D. K. na czynność Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 27 czerwca 2024 r., nr OR13-84020-OR1300059/24 w przedmiocie negatywnej oceny przedsięwzięcia postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2025 r., sygn. akt I GSK 1632/24 co do zwrotu kosztów postępowania i zasądzić od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz D. K. 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 stycznia 2025 r., sygn. akt I GSK 1632/24 oddalił skargę kasacyjną Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 2145/24 w sprawie ze skargi D. K. na czynność Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 27 czerwca 2024 r. w przedmiocie negatywnej oceny przedsięwzięcia. Pełnomocnik skarżącego pismem z 10 kwietnia 2025 r. wniósł o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2025 r., sygn. akt I GSK 1632/24 przez orzeczenie w przedmiocie kosztów w związku z wnioskiem złożonym przez skarżącego w odpowiedzi na skargę kasacyjną organu. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Wniosek o uzupełnienie wyroku w części dotyczącej zasądzenia na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) - dalej: "p.p.s.a." strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek taki, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu (§ 1a). Jeżeli uzupełnienie wyroku dotyczy wyłącznie kosztów, to sąd może wydać postanowienie (§ 3) na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. powyższe regulacje znajdują odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2025 r., sygn. akt I GSK 1632/24 z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 3 kwietnia 2025 r., zatem wniosek o uzupełnienie wyroku został wniesiony w terminie, jako złożony w dniu 10 kwietnia 2025 r. Jednym z takich orzeczeń, które sąd zamieszcza z urzędu, jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż art. 209 p.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. W myśl art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Z kolei zgodnie z treścią art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Odnosząc treść przywołanych wyżej przepisów do okoliczności tej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że skarżący, reprezentowany przez adwokata, wniósł w przewidzianym terminie odpowiedź na skargę kasacyjną. Odpis skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 23 grudnia 2024 r. Natomiast z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego pismem nadanym w dniu 07 stycznia 2025 r. skierował do Naczelnego Sądu Administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną. Pełnomocnik skarżącego przesłał również odpowiedź na skargę kasacyjną drogą elektroniczną w dniu 7 stycznia 2025 r. W odpowiedzi na skargę kasacyjną zawarto wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Jak wynika z uchwały w składzie 7 sędziów z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12 "art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną." Tym samym skarżącemu przysługiwał od strony przeciwnej tj. od skarżącego kasacyjnie organu zwrot kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r., poz. 1964) - dalej: "rozporządzenie". Biorąc pod uwagę powyższe należało zatem zasądzić na rzecz skarżącego kwotę 360 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, na który to koszt składa się 75% stawki minimalnej (jako pełnomocnikowi który sporządził odpowiedź na skargę kasacyjną w ramach działania przed Sądem drugiej instancji), która w rozpoznawanej sprawie wynosi 480 zł zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.