I GZ 55/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 1950/24 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. C. na czynność Centrum Projektów Polska Cyfrowa z dnia 26 kwietnia 2024 r., nr CPPC-DO2B01.63.11.1.196.2023/AG w przedmiocie nałożenia korekty finansowej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 18 listopada 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 1950/24 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie skargi M. C. na czynność Centrum Projektów Polska Cyfrowa z dnia 26 kwietnia 2024 r. w przedmiocie nałożenia korekty finansowej. Sąd pierwszej instancji wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 16 kwietnia 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 1950/24 odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026, poz. 143) – dalej "p.p.s.a.". Postanowienie to zostało stronie skarżącej doręczone 5 maja 2025 r. Następnie w dniu 4 czerwca 2025 skarżący organ przesłał ponownie skargę z 21 czerwca 2024 r., która została odrzucona postanowieniem z 16 kwietnia 2025 r.. W tej sytuacji zarządzeniem z 9 czerwca 2025 r. wezwano do udzielenia wyjaśnień, czy pismo stanowi nową skargę. Pismem z 13 czerwca 2025 r. skarżący nadesłał informację dot. uzupełnienia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Warszawie, załączając dowód uiszczenia wpisu sądowego - wtórnik wysłanych zleceń płatniczych w kwocie 100 zł. Natomiast w dniu 23 czerwca 2025 r. skarżący organ w odpowiedzi na wezwanie poinformował, że złożył skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 16 kwietnia 2025 r. sygn. V SA/Wa 1950/24 w przedmiocie odrzucenia skargi. Pismem z 30 czerwca 2025 r. złożono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 25 czerwca 2025 r. kierownik sekretariatu Wydziału V WSA w Warszawie sporządziła notatkę służbową (k. 141 akt sądowych), w której zostały opisane ustalenia w związku z korespondencją, jaka wpłynęła w dniu 23 czerwca 2025 r. do sądu. Ustalono, że w załączniku nr 6 (k. 132 akt sądowych) znajduje się UPP wskazane przez pełnomocnika M. C. jako urzędowe potwierdzenie odbioru przesyłki z 4 czerwca 2025 r. zawierającej skargę kasacyjną i pełnomocnictwo. W wyniku oględzin niniejszego dokumentu kierownik stwierdziła, że przedstawione UPP jest tożsame z korespondencją wskazaną w KO i zawiera identyczne informacje np.: data doręczenia 2025-06-04 T 12:54:42:374, identyfikator dokumentu, którego dotyczy poświadczenie: [...], opis pisma "pismo%20przewodnie%20dot.520skargi%20do%20WSA.xml". Końcowo kierownik stwierdziła, że przedstawione UPP nie dotyczy dokumentu wskazanego jako skarga kasacyjna. Sąd przyjął, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony z uchybieniem ustawowego terminu. Wskazał, że postanowienie z 16 kwietnia 2025 r. odrzucające skargę zostało doręczone skarżącemu 5 maja 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 104 akt sądowych), od 6 maja 2025 r. rozpoczął się bieg terminu 30 dniowego na złożenie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zakończył się z dniem 4 czerwca 2025 r. Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna do WSA została złożona 23 czerwca 2025 r. (k. 136-139), tj. po ustawowym terminie 30 dniowym. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, zarzucając naruszenie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.", poprzez przyjęcie, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej był spóźniony, a uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej było zawinione przez skarżącego. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a). Z akt sprawy wynika, że postanowienie o odrzuceniu skargi zostało stronie skarżącej doręczone z dniem 5 maja 2025 r. Tym samym ustawowy termin do jej wniesienia upływał wraz z dniem 4 czerwca 2025 r. Natomiast w dniu 21 czerwca 2025 r. organ skarżący kasacyjnie przesłał ponownie skargę, która została już uprzednio zarejestrowana i postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 1950/24. Odnosząc się do argumentacji zażalenia, w której wskazuje się na fakt błędnego ustalenia momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, należy wskazać, że stanowisko Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe. Z akt sprawy nie wynika, że pełnomocnik organu został w dniu 25 czerwca 2025 r. poinformowany telefonicznie przez pracownika Sądu, o tym że skarga kasacyjna nie wpłynęła. Nie sposób zatem przyjąć to za fakt, że akurat w tym dniu strona skarżąca kasacyjnie dowiedziała się o nieskuteczności nadania skargi kasacyjnej. Ponad to należy wskazać, że strona skarżąca kasacyjnie wskazuje na wadliwe działanie programu komputerowego do obsługi korespondencji, lecz poza twierdzeniem wskazującym na ten fakt, nie przedstawia na potwierdzenie tego faktu żadnych dowodów. W związku z powyższym nie sposób przyjąć, że strona skarżąca kasacyjnie wykazała brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Tym samym stanowisko Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe, bowiem nie wykazano przesłanek, zgodnie z którymi termin do wniesienia skargi kasacyjnej należało przywrócić. Za zgodne w tym przypadku należało uznać, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i tylko wykazanie przez stronę wnioskującą stosownych przesłanek uwzględniało by ów wniosek. W tej sytuacji postanowienie Sądu pierwszej instancji jest zgodne z prawem, zaś argumentacja złożonego zażalenie nie podważa jego trafności. Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.