I OW 18/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Łódź o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Łódź a Wójtem Gminy J. w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie skierowania do domu pomocy społecznej B.K. 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić Prezydentowi Miasta Łódź ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniosku.

Wnioskiem z 29 stycznia 2025 r. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Łodzi – działający w imieniu Prezydenta Miasta Łódź (dalej także: "wnioskodawca") złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Wójtem Gminy J. w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie skierowania do domu pomocy społecznej B.K. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Izby Ogólnoadministracyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lutego 2025 r. pismem z 7 lutego 2025 r. wezwano wnioskodawcę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 15 § 2, art. 64 § 3 i art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "ppsa") do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez nadesłanie upoważnienia udzielonego przez Prezydenta Miasta Łódź do załatwiania w jego imieniu spraw z zakresu pomocy społecznej, w tym do wydawania decyzji administracyjnych, bądź podpisania wniosku przez Prezydenta Miasta Łódź oraz do uiszczenia wpisu od wniosku w kwocie 100 złotych – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku. Wpis sądowy został uiszczony w wyznaczonym terminie. 10 lutego do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło zarządzenie Prezydenta Miasta Łodzi nr 1060/2024 w sprawie upoważnienia pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Łodzi do wydawania decyzji administracyjnych – które nie zostało podpisane w żaden sposób, zaś 13 lutego 2025 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego ponownie wpłynęło powyższe zarządzenie, w formie elektronicznej, które także nie zostało podpisane (podpis elektroniczny zweryfikowany negatywnie). Pismem z 13 lutego 2025 r. ponownie wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wskazanego braku formalnego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, sąd odrzuca skargę której braków nie uzupełniono w terminie. Stosownie do art. 64 § 3 ppsa do wniosku inicjującego postępowanie przed sądem, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Takim wnioskiem jest wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. Stosownie do art. 46 § 1 ust. 4 ppsa, każde pismo strony kierowane do sądu powinno zawierać podpis strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 46 § 2a ppsa, pisma wnoszone do sądu w formie elektronicznej powinny być podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W myśl natomiast art. 46 § 2b ww. ustawy, zasady te dotyczą także załączników do pism wnoszonych do sądu w formie elektronicznej. Ani zarządzenie nadesłane 10 lutego 2025 r. ani zarządzenie nadesłane w formie elektronicznej 13 lutego 2025 r. nie zawierały podpisu zaś kolejne wezwanie z 13 lutego 2025 r. pozostało bez odpowiedzi. Tym samym brak formalny wniosku nie został uzupełniony. W tej sytuacji wniosek podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 ppsa i dlatego orzeczono jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu w pkt 2 postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.