I OZ 288/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 grudnia 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 2651/24 o odrzuceniu sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu A.G. od decyzji Wojewody Mazowieckiego z 30 sierpnia 2024 r., znak: SPN-P.7534.3.2024.DR w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania postanawia: oddalić zażalenie.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął sprzeciw (błędnie zatytułowany jako skarga) A.G. (dalej skarżący) od decyzji Wojewody Mazowieckiego z 30 sierpnia 2024 r., znak sprawy SPN-P.7534.3.2024.DR, w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania. Skarżący został wezwany do nadesłania własnoręcznie podpisanego egzemplarza sprzeciwu oraz wskazania własnego numeru PESEL. Sąd wyznaczył 7-dniowy termin na wykonanie ww. wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Skarżący został pouczony o brzmieniu art. 46, art. 47, art. 70, art. 210 § 1 p.p.s.a. Korespondencja Sądu zawierająca wezwanie Sądu została doręczona skarżącemu 28 listopada 2024 r., w związku z czym termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął z dniem 5 grudnia 2024 r. Jak wynika z akt sprawy, skarżący nadesłał z uchybieniem terminowi (data nadania: 9 grudnia 2024 r.) niepodpisane pismo zawierające numer PESEL oraz wskazał, że w załączeniu znajduje się sprzeciw. Do pisma z 9 grudnia 2024 r. nie załączono jednak wymaganego podpisanego egzemplarza sprzeciwu. Postanowieniem z 16 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw A.G. od decyzji Wojewody Mazowieckiego z 30 sierpnia 2024 r., znak sprawy SPN-P.7534.3.2024.DR, w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania. Zażalenie na ww. postanowienie złożył skarżący, nie zgadzając się z jego treścią. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wobec czego sprzeciw, w którym Sąd stwierdził braki formalne, które nie zostały uzupełnione w terminie po uprzednim wezwaniu sprzeciwiającego się na zasadzie art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a. do ich uzupełnienia, będzie podlegał odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. art. 64b § 1 p.p.s.a., sprzeciw powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Do takich wymogów dotyczących pism procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym zaliczany jest wymóg złożenia podpisu przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.) oraz wskazanie numeru PESEL w przypadku pierwszych pism w sprawie (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Brak podpisu oraz brak numeru PESEL jest brakiem uniemożliwiającym nadaniu pismu prawidłowego biegu, w związku z czym w przypadku stwierdzenia wystąpienia takich braków przewodniczący na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Odmienny skutek nieuzupełnienia braków pisma w wyznaczonym terminie został przewidziany w art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca sprzeciw, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jego braków formalnych. W rozpoznawanej sprawie bezspornie sprzeciw nie został podpisany ani też nie wskazano numeru PESEL skarżącego. Zasadnie zatem Sąd I instancji wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu przez nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza sprzeciwu oraz wskazanie numeru PESEL skarżącego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jego odrzucenia. Powyższe wezwanie skarżący odebrał 28 listopada 2024 r. Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał zatem 5 grudnia 2024 r. Skarżący 9 grudnia 2024 r. z uchybieniem ww. terminu nadał w placówce pocztowej pismo zawierające numer PESEL, jednocześnie nie dołączając podpisanego sprzeciwu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego oznacza to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo uznał, że w rozpoznawanej sprawie zaszły przesłanki do odrzucenia sprzeciwu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. Odnosząc się do zażalenie skarżącego wskazać należy, iż nie zawiera ono argumentów mogących skutkować jego uwzględnieniem. W treści środka odwoławczego skarżący nie neguje faktu uchybienia terminowi, a wskazuje na przyczyny niedotrzymania terminu, co nie odnosi się do przedmiotu niniejszej sprawy. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.