I SA/Gd 823/23

Dnia 16 lipca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej D.L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 24 lipca 2024 roku, sygn. akt I SA/Gd 823/23 w sprawie ze skargi na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 25 lipca 2023 r. nr 370200/71/2023-RED-37-AP w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną

Wyrokiem z 24 lipca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę D.L. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 25 lipca 2023 r. w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Nie zgadzając się z treścią wskazanego rozstrzygnięcia, strona złożyła pismo z 27 września 2024 r. nazwane zażaleniem. Pismo zostało sporządzone i podpisane przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W pierwszej kolejności Sąd zauważa, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., nie przewiduje możliwości wnoszenia zażaleń od wydanych przez sąd administracyjny wyroków. Stosownie do wymogów wskazanej ustawy, środkiem zaskarżenia, który może zostać wniesiony od wydanego w sprawie wyroku jest, zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna. O możliwości wniesienia tego środka zaskarżenia strona została pouczona przy doręczaniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W związku z powyższym złożone przez skarżącego pismo należało uznać za wniesioną skargę kasacyjną; w treści tego pisma strona wprost odwołuje się do orzeczenia sądu wydanego w dniu 24 lipca 2024 r., błędnie nazwanego postanowieniem. Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.), a także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.). Jak zaś wynika z § 3 art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W niniejszej sprawie, skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 24 lipca 2024 r., oddalającego skargę D.L. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 25 lipca 2023 r. w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego, została sporządzona i podpisana osobiście przez samego skarżącego. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niepodpisanie skargi kasacyjnej przez podmiot uprawniony do jej sporządzenia nie jest brakiem formalnym, który mógłby zostać uzupełniony na wezwanie Sądu, jest to bowiem brak materialny skutkujący odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 320/11). Mając zatem na względzie, że skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana przez skarżącego, wniesioną skargę kasacyjną należało uznać za niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a.