I SA/Gl 134/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow (spr.), , , po rozpoznaniu 5 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.W. (W.) na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z 7 listopada 2024 r. nr COF.OUR.635.7127.2024 ŁD.JJ.ZZ 06000873 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić kwotę 100,00 (sto 00/100) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

W piśmie z 26 grudnia 2024 r. B.W. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 4 lutego 2025 r., w piśmie z 10 lutego 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącej oraz podpisanie skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z 4 lutego 2025 r. skarżąca została również wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca m.in. pismo sądowe z 10 lutego 2025 r. oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona (wydana) skarżącej przez operatora pocztowego 3 marca 2025 r., po jej dwukrotnej awizacji przez tegoż operatora w dniach 14 i 24 lutego 2025 r. Zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w placówce operatora pocztowego pozostawiono w drzwiach adresata, co wynika z treści potwierdzenia odbioru ww. przesyłki i pisma operatora pocztowego z daty wpływu do tut. sądu: 2 kwietnia 2025 r. Skarżąca usunęła braki skargi, jednakże po terminie. Przesyłka pocztowa zawierająca pismo skarżącej z 10 marca 2025 r. wraz z załącznikami została nadana 10 marca 2025 r., w placówce pocztowej operatora wyznaczonego. Wpis od skargi został uiszczony 10 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, § 3 i § 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei art. 57 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przepis art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi, że pismo strony powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go nie mając takiego obowiązku. Przepis art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Szczególne uregulowanie w tym względzie zawiera art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 73 § 1-4 p.p.s.a. stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 p.p.s.a. pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt II FZ 942/12, z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt II FZ 40/13, z dnia 27 września 2013 r. sygn. akt II OZ 810/13; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach przepis art. 73 p.p.s.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie odnosić skutków prawnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt I FZ 188/10). Innymi słowy późniejsze odebranie na żądanie strony pisma po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie obala doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. (por. B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 73, teza 2). W oparciu o znajdujące się w aktach sprawy potwierdzenie odbioru i pismo operatora pocztowego z daty wpływu do tut. sądu: 2 kwietnia 2025 r. Sąd ustalił, że przesyłka pocztowa zawierająca m.in. pismo sądowe z 10 lutego 2025 r. oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego była dwukrotnie awizowana, wpierw 14 lutego 2025 r., a następnie 24 lutego 2025 r., po czym została wydana przez operatora pocztowego skarżącej 3 marca 2025 r. Doręczający pozostawił zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki w drzwiach adresata. Sąd wskazuje przy tym, że nie znalazł podstaw do zakwestionowania treści potwierdzenia odbioru ww. przesyłki. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest już bowiem pogląd, że dane ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korzystają z domniemania prawdziwości informacji tam zawartych bowiem samo zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym (zob. postanowienie NSA z dnia 26 czerwca 2024 r. sygn. akt II OZ 298/24). W świetle omówionej wyżej regulacji, wyrażonej w art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjąć należało, że skutek doręczenia wzmiankowanej przesyłki nastąpił 28 lutego 2025 r., gdyż z tym dniem upłynął czternastodniowy okres liczony od daty pierwszej awizacji (14 lutego 2025 r.), w którym możliwe było prawidłowe doręczenie skarżącej przesyłki pocztowej, zawierającej m.in. pismo sądowe z 10 lutego 2025 r. oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. W konsekwencji niezbędnym stało się stwierdzenie, że termin, do którego skarżąca mogła usunąć braki formalne i brak fiskalny skargi upływał 7 marca 2025 r. (piątek). Z dowodu nadania przesyłki pocztowej zawierającej pismo skarżącej z 10 marca 2025 r. wraz z załącznikami, w którym skarżąca podała swój numer PESEL i przy którym przesłała podpisaną skargę wynikało, że została ona nadana 10 marca 2025 r. Z dowodu uiszczenia wpisu sądowego wynikało, że wpłaty dokonano również 10 marca 2025 r. Zważywszy na ustalone okoliczności Sąd orzekający stwierdził, że skarżąca usunęła braki formalne i brak fiskalny skargi po terminie określonym w art. 49 § 1 i art. 220 § 1 p.p.s.a. Jak stanowi z kolei art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Na marginesie poczynionych wyżej rozważań Sąd wskazuje, że z uwagi na okoliczności sprawy skarżąca może w terminie 7 dni od daty doręczenia jej odpisu niniejszego postanowienia złożyć wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych i braku fiskalnego skargi. W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, że skarga obarczona była brakami formalnymi i brakiem fiskalnym, co uniemożliwiło nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi (punkt drugi sentencji postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.