I SAB/Op 37/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. H. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Opolskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy postanawia odrzucić skargę.

S. H. (zwany dalej skarżącym) reprezentowany przez radcę prawnego K. Z. oraz M. K., wniósł pismem z 29 kwietnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Opolskiego w sprawie rozpatrzenia wniosku z 4 kwietnia 2024 r. o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy. Skarga została podpisana przez M. K., a do akt sprawy dołączono pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego - radcy prawnemu K. Z. Na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I tut. Sądu z 5 czerwca 2025 r., wezwano pełnomocnika skarżącego - radcę prawnego K. Z. do wykazania, że M. K., który wniósł skargę w imieniu skarżącego jest jednym z podmiotów, o których mowa w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej zwanej p.p.s.a., mogącym zostać ustanowionym pełnomocnikiem strony skarżącej, pod rygorem odmowy dopuszczenia M. K. do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze pełnomocnika strony skarżącej. Jednocześnie Sąd wezwał ww. pełnomocnika do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń skarżącego; a także - podpisanie skargi lub przedłożenie podpisanego egzemplarza skargi w przypadku, gdy M. K. nie spełnia wymogu z art. 35 § 1 p.p.s.a. do bycia pełnomocnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wezwanie w podanym wyżej zakresie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie 7 dni, spowoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Ponadto, wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały przesłane jedną przesyłką pocztową i doręczone skutecznie ww. pełnomocnikowi skarżącego do rąk upoważnionego pracownika (A. R.) - 12 czerwca 2025 r., co obrazuje potwierdzenie odbioru (por. karta nr 30 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego w żaden sposób nie zareagował na wezwanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zatem, w świetle art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno także zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku składania pisma przez pełnomocnika, zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma tego należy dołączyć także pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, pełnomocnik obowiązany jest złożyć do akt sprawy przy pierwszej czynności procesowej (art. 37 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi wówczas art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Dodatkowo, stosownie do art. 230 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji - a do takich pism należy skarga - pobiera się wpis. Na podstawie art. 231 p.p.s.a. i § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej i przewlekłe prowadzenie postępowania - 100 zł. Wpis w niniejszej sprawie wynosi zatem 100 zł. W przywołanym wyżej art. 230 p.p.s.a. zawarta jest zasada, zgodnie z którą warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Opłata ta powinna zostać uiszczona przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie, o czym stanowi art. 219 p.p.s.a. albo najpóźniej na wezwanie Sądu, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. W tym ostatnim przypadku, wskazana opłata powinna zostać uiszczona w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został natomiast określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Natomiast zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi odnotować trzeba, że zawierała ona brak formalny w postaci niepodania adresu zamieszkania skarżącego, a także nie zastosowano się do wezwania dotyczącego podpisania skargi lub przedłożenia podpisanego egzemplarza skargi przez pełnomocnika - radcę prawnego K. Z. w przypadku, gdy M. K. nie spełnia wymogu z art. 35 § 1 p.p.s.a. do bycia pełnomocnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wezwanie do uzupełnienia wskazanych braków formalnych i fiskalnych skargi, doręczono pełnomocnikowi skutecznie 12 czerwca 2025 r., a zatem wyznaczony termin 7 dni do dokonania żądanej czynności - liczony według kalendarza - upłynął 19 czerwca 2025 r. Z uwagi jednak na fakt, że dzień 19 czerwca 2025 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy (Boże Ciało), to zastosowanie w sprawie mają przepisy art. 83 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skoro 19 czerwca 2025 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy ze względu na święto Bożego Ciała (art. 1 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy, Dz.U. z 2025 r. poz. 296), to z tego powodu termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął 20 czerwca 2025 r. (piątek). Z akt sprawy wynika jednak, że w wyznaczonym przez Sąd terminie do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi, ani skarżący, ani jego pełnomocnicy nie uzupełnili tych braków. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił wniesioną w sprawie skargę, o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.