II FSK 6/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej KS i AS od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 215/22 w sprawie ze skargi KS i AS na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 30 listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę zawartą w punkcie drugim sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2025 r., II FSK 6/23, w ten sposób, że punkt 2) o treści: "zasądza od MK na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie kwotę" zastąpić prawidłowym wyrażeniem: "zasądza od KS i AS na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie kwotę".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – zwanej dalej: P.p.s.a.) sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą cechować się oczywistością, muszą mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania błędu z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami sprawy. Z sytuacją wymagającą sprostowania mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Z akt sprawy bezspornie wynika, że NSA pod sygnaturą II FSK 6/23 rozpoznał skargę kasacyjną KA i AS od wyroku I SA/Kr 215/22, którym to wyrokiem WSA oddalił skargę KS i AS. Postanowienie zawarte w punkcie 2 sentencji wyroku NSA z dnia 13 sierpnia 2025 r., akt II FSK 6/23, zasądzające od MK – osoby niewystepującej w sprawie – na rzecz DIAS w Szczecinie – organu niewystępującego w sprawie – zwrot kosztów postępowania jest obarczone taką oczywistą omyłka, która powstała przy edycji sentencji na sali sądowej. Wynik z poprzedniej sprawy na wokandzie został błędnie przypisany do sprawy niniejszej. Sprostowanie nie jest środkiem prawnym, które może prowadzić do istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia. Organ, któremu nie przysługiwał w niniejszej sprawie zwrot kosztów postępowania kasacyjnego nie nabył uprawnienia do ich zwrotu, zaś sprostowanie omyłki nie spowodowało utraty wcześniej nabytego uprawnienia (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 2014/11). W tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. sprostował oczywistą omyłkę.