II FZ 29/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz, po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 grudnia 2024 r. sygn. akt I SA/Łd 709/24 odrzucające skargę D. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 17 września 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o przywrócenie terminu postanawia oddalić zażalenie.

1. Zaskarżonym postanowieniem z 20 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 709/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę D. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 17 września 2024 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zawiadomienia o rezygnacji z opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej podatkiem liniowym i zmiany wyboru sposobu opodatkowania na zasady ogólne według skali podatkowej za rok 2023 i 2024. Uzasadniając rozstrzygnięcie, sąd pierwszej instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia z 7 listopada 2024 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez wskazanie numeru PESEL, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została skarżącej doręczona w dniu 13 listopada 2024 r. Skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku formalnego skargi. Powołując się na art. 46 § 1 i § 2 pkt 1 lit. b oraz art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sąd pierwszej instancji stwierdził, że skoro skarżąca, mimo prawidłowego wezwania, nie uzupełniła braku formalnego skargi, to zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. 2. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie. 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pierwsze pismo strony w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (jeśli osoba ta taki numer posiada lub ma obowiązek jego posiadania). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dotyczącym tego wymogu wystąpiły rozbieżności, w tym w szeregu orzeczeń Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że w sytuacji, gdy numer PESEL znajduje się w aktach administracyjnych, nie ma podstaw do odrzucenia skargi, gdyż w takim przypadku brak numeru PESEL w skardze nie stanowi braku formalnego uniemożliwiającego nadanie prawidłowego biegu pismu. Z powodu rozbieżnego orzecznictwa wskazane zagadnienie stało się przedmiotem rozważań poszerzonego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w dniu 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22, podjął uchwałę, zgodnie z którą niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu jest brakiem formalnym, który winien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli we wniesionym przez stronę piśmie nie dochowano warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sankcję niezachowania wymogów w odniesieniu do skargi zawiera art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przewidujący rygor odrzucenia środka zaskarżenia. W związku z tym w okolicznościach sprawy prawidłowe było zarówno wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, jak i pouczenie o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewypełnienia wezwania. W swoim zażaleniu skarżąca wprost potwierdza, że otrzymała wezwanie do wskazania numeru PESEL, jak i to, że wezwania nie wykonała. Obie okoliczności wynikają też z akt sprawy. W takiej sytuacji sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że zaistniała podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Bez znaczenia dla powyższej konstatacji są podane przez skarżącą powody niewykonania wezwania - ich zasadność może być rozważana w postępowaniu wpadkowym z wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Z uwagi na powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.