II GSK 2514/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi F. sp. z o.o. w W. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt II GSK 145/16 w sprawie ze skargi kasacyjnej F. Sp. z o.o. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 732/15 w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. w K. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 14 stycznia 2015 r. nr GIF-P-L-0740/605-2/LB/14 w przedmiocie nakazu zaprzestania prowadzenia niezgodnej z przepisami reklamy apteki i nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1.odrzucić skargę o wznowienie postępowania; 2.zwrócić F. sp. z o.o. w W. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od skargi o wznowienie postępowania w kwocie 200 (dwieście) złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z 24 lipca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 732/15, oddalił skargę F. Spółki z o.o. w Katowicach na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 14 stycznia 2015r., nr GIF-P-L-0740/605-2/LB/14 w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez Spółkę zakazu prowadzenia reklamy działalności aptek ogólnodostępnych oraz nałożenia kary pieniężnej za naruszenie opisanego zakazu. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 18 października 2017 r., sygn. akt II GSK 145/16, oddalił skargę kasacyjną F. Spółki z o.o. w K. F. Spółka z o.o. w W., jako następca prawny F. Spółki z o.o. w K. (wskutek połączenia poprzez przejęcie ostatniej Spółki w oparciu o art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. –Kodeks spółek handlowych, opubl.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1577 z późn. zm., por. informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców nr KRS [...]) na podstawie art. 270 w związku z art. 272 § 2a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) wniosła 5 listopada 2025 r. skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sąd Administracyjnego w sprawie o sygn. akt II GSK 145/16 oraz uchylenie powyższego wyroku, merytoryczne rozpoznanie sprawy i uchylenie decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 14 stycznia 2015 r., a także poprzedzającej ją decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z 10 października 2014 r. Ponadto Spółka wniosła o zasądzenie kosztów postępowania. Jako podstawę wznowienia postępowania wskazała wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 19 czerwca 2025 r., sygn. akt C-200/24, opublikowany 11 sierpnia 2025 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE C. s. 4251). Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 272 § 2a p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio, z tym że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie od dnia publikacji sentencji orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Zgodnie zaś z art. 272 § 2 p.p.s.a. w sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu. Zatem termin trzymiesięczny od daty publikacji orzeczenia TSUE został przez Spółkę zachowany, gdyż skarga o wznowienie postępowania została nadana w placówce pocztowej 5 listopada 2025 r. Równocześnie ocena dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem wymaga uwzględnienia ograniczeń wynikających z art. 278 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem, żądanie wznowienia postępowania może zostać zgłoszone wyłącznie przed upływem pięciu lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, z wyjątkiem sytuacji, w której strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Przewidziany w art. 278 p.p.s.a. termin ma charakter materialnoprawny, a zatem nie podlega przywróceniu. Jego bieg pozostaje przy tym niezależny od terminów do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, określonych w art. 272 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. W konsekwencji, skarga o wznowienie postępowania wniesiona wprawdzie z zachowaniem terminów określonych w art. 272 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a., lecz po upływie pięcioletniego terminu wskazanego w art. 278 p.p.s.a., podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, bez potrzeby badania merytorycznej zasadności powołanych w niej podstaw wznowienia. W rozpoznawanej sprawie pięcioletni okres, o którym mowa w art. 278 p.p.s.a., liczony od dnia wydania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. II GSK 145/16, upłynął 18 października 2022 r. Skarga o wznowienie postępowania została zaś nadana w placówce pocztowej 5 listopada 2025 r., a zatem po upływie terminu. Jednocześnie, w świetle powołanej przez stronę podstawy wznowienia oraz okoliczności sprawy zakończonej prawomocnym wyrokiem, brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi wyjątek przewidziany w art. 278 in fine p.p.s.a. Wznowienie postępowania, pomimo upływu terminu określonego w art. 278 p.p.s.a. byłoby dopuszczalne w przypadku powołania podstawy wznowienia określonej w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem możliwe jest żądanie wznowienia z powodu nieważności postępowania, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej, nie była należycie reprezentowana albo wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Podnoszone w skardze o wznowienie postępowania okoliczności związane z wprowadzeniem do krajowego porządku prawnego przepisu niezgodnego z prawem Unii Europejskiej i w konsekwencji faktyczne pozbawienie skarżącej możliwości działania, nie jest równoznaczne z powołaniem podstawy wznowienia postępowania wymienionej w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 278 p.p.s.a. i art. 280 § 1 p.p.s.a. odrzucił skargę o wznowienie postępowania. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi o wznowienie orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 276 p.p.s.a.