II GZ 633/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. W. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2025 r., sygn. akt II GZ 633/24 w zakresie oddalenia zażalenia w sprawie ze skargi M. W. na rozstrzygnięcie Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie niestwierdzenia naruszenia praw pacjenta do świadczeń zdrowotnych postanawia: odrzucić zażalenie.

Zarządzeniem z 5 lipca 2024 r., sygn. V SA/Wa 1879/24, Przewodniczący Wydziału V WSA w Warszawie, wezwał M. W. (dalej zwanego: "skarżącym") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na rozstrzygnięcie Rzecznika Praw Pacjenta z [...] maja 2024 r. w przedmiocie niestwierdzenia naruszenia praw pacjenta do świadczeń zdrowotnych. Skarżący, pismem z [...] lipca 2024 r. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, wnosząc o zniesienie wszelkich opłat sądowych i przyznanie mu pełnomocnika z urzędu. Do zażalenie dołączył szereg dokumentów, w tym wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 10 października 2024 r. Referendarz sądowy WSA w Warszawie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. WSA w Warszawie, rozpoznając wniesiony sprzeciw – postanowieniem z 24 października 2024 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 stycznia 2025 r., sygn. akt II GZ 633/24 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczący Wydziału V WSA w Warszawie z dnia 5 lipca 2024 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. NSA uznał, że WSA prawidłowo wezwał do uiszczenia wpisu od skargi. Odpis postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego został doręczony skarżącemu wraz z informacją, że orzeczenie z 30 stycznia 2025 r. jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Zażalenie na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić, jest ono bowiem niedopuszczalne. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1 - 10 p.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń - zarówno wyroków jak i postanowień - Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Wniesione w niniejszej sprawie przez skarżącego zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2025 r. jest niedopuszczalne i z tego powodu podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.