II OSK 2716/25

Dnia 8 stycznia 2026 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 4/25 w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 listopada 2024 r., znak: DOR.7200.120.2024.KPI w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 lipca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 4/25, oddalił skargę P. M. (dalej jako skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 listopada 2024 r., znak: DOR.7200.120.2024.KPI odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 22 marca 2018 r., Nr 469/18, znak: WOP.7721.990.2017.MN, utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z 5 lipca 2017 r. Nr IVOT/326/2017, znak: PINB.IVOT.5160.84.20.2015.BR, nakazującą skarżącemu rozbiórkę parterowego, murowanego, w części z poddaszem budynku mieszkalnego o wymiarach 15,95 m x 8,77 m oraz wysokości max. 6 m, na działce nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W. Skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości. W skardze tej sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że decyzja o nakazie rozbiórki jest dotknięta wadą nieważności z art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. z powodów wskazanych w skardze kasacyjnej a to, jego zdaniem, uzasadnia wstrzymanie jej wykonania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przepis ten znajduje zastosowanie również na etapie wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego w sprawie wyroku przed Sądem I instancji. Wstrzymanie wykonania aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Konieczność uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności spoczywa przy tym na wnioskodawcy. To na nim ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą ocenić, czy w danej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Wskazanie okoliczności, które skarżący uznaje za świadczące o wystąpieniu zagrożenia znaczną szkodą czy trudnymi do odwrócenia skutkami jest niezbędne aby Sąd mógł dokonać oceny tych okoliczności pod kątem tychże przesłanek wstrzymania i uznać zasadność lub niezasadność złożonego wniosku. Z powyższego wynika, że jeśli wnioskujący o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawi okoliczności, które jego zdaniem uprawdopodabniają zaistenienie przesłanek wstrzymania, to Sąd z braku podstaw do uwzględnienia wniosku oddali go. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie bowiem w złożonej skardze kasacyjnej trudno odnaleźć argumentację skarżącego, z której wynikałoby, że w okolicznościach wykonania zaskarżonej decyzji GINB odmawiajacej stwierdzenia nieważnosści decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 22 marca 2018 r. nr 469/18 orzekajacej o nakazie rozbiórki budynku mieszkalnego na działce nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W., mogą wystąpić dla niego zagrożenia o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Za wystąpieniem przesłanek wstrzymania nie przemawia okoliczność wskazana w skardze kasacyjnej, że argumentacja podniesiona w skardze kasacyjnej potwierdza, że doszło do wydania decyzji rozbiórkowej z rażącym naruszeniem prawa. Ustalenie czy doszło do rażącego naruszenia prawa przez organ przy wydawaniu decyzji rozbiórkowej jest kwestią merytoryczną ocenianą przy wydawaniu decyzji w postępowaniu z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Ta ostatnia decyzja jest przedmiotem skargi w niniejszej sprawie i przedmiotem zaskarżonego wyroku. Zatem kwestia ta stanowi meritum sprawy i na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może zostać zbadana, gdyż dosżłoby do nieuprawnionego przedsądu. Rażące naruszenie prawa będzie oceniane wyłącznie przez sąd w postępowaniu ze skargi kasacyjnej. Postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest postępowaniem pobocznym (wpadkowym) i nie może ono prowadzić do oceny materialnoprawnych podstaw zaskarżonej decyzji. Do tego właśnie sprowadzałoby się rozpatrzenie wpływu rażącego naruszenia prawa w kontekście wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący we wniosku o wstrzymanie zawartym w skardze kasacyjnej nie przedstawił żadnej argumentacji, która odpowiadałaby przesłankom wstrzymania z art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie wskazał na prawdopodobieństwo wystąpienia w jego sytuacji takich okoliczności, które powodowałyby zagrożenie wystąpienia znacznej szkody w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji rozbiórkowej ani zagrożenie powstaniem trudnych do odwrócenia skutków kiedy decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji rozbiórkowej zostałaby wykonana. Uzasadnieniem mogłoby być przedstawienie argumentacji, z której wynikałoby, że brak stwierdzenia nieważności powoduje takie skutki faktyczne i prawne, że może dojść do znacznej sszkody u skarżącego lub wystąpią terudne do dowrócenia skutki. Takiej argumentacji we wniosku o wstrzymanie nie przedstawiono. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.