II OSK 2752/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. P. i K. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z 12 sierpnia 2024 r., nr 1463.2024 w sprawie ze skargi kasacyjnej A. P. i K. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 468/25 w sprawie ze skargi A. P. i K. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia 25 lutego 2025 r., znak: WI-VI.7821.1.43.2024.AL w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: oddalić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 18 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 468/25 oddalił skargę A. P. i K. C. na decyzję Wojewody [...] z 25 lutego 2025 r., znak: WI-VI.7821.1.43.2024.AL w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli A. P. i K. C. wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, a ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi przez uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Wojewody [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z 12 sierpnia 2024 r., nr 1463.2024. W skardze kasacyjnej skarżący zawarli także wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Uzasadniając złożony wniosek skarżący kasacyjnie podnieśli, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż w wyniku wykonania decyzji ma być im odebrana działka nr [...] obręb [...] W., na której mają być prowadzone prace związane z inwestycją, w szczególności ma zostać zbudowany wodny zbiornik retencyjny. Zdaniem skarżących powyższe prace w sposób nieodwracalny zmienią działkę nr [...], wyrządzając im znaczną szkodę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiwsa 2007, nr 4, poz. 77). Podkreślić należy, że kwestia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z 12 sierpnia 2024 r., nr 1463.2024 o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: "Rozbudowa drogi gminnej - ul. [...] w W. w km ok. [...] – [...]" była już przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który postanowieniem z 5 czerwca 2025 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd wyjaśnił wówczas w uzasadnieniu, że pomimo iż w wyniku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji niewątpliwie dojdzie do władczej ingerencji władzy publicznej w zakres przysługującego skarżącym dotychczas prawa własności ich nieruchomości, to jednak jest to typowe następstwo decyzji wydanej w trybie specustawy drogowej (ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych). Sąd zauważył, że argumentacja skarżących zawarta we wniosku odwołuje się do normalnych skutków, jakie może wywołać decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej: przesunięcie istniejącej drogi, konieczność rozbiórki ogrodzenia, przebudowa linii elektrycznej, wywłaszczenia, itp.). Podniósł przy tym, że ustawodawca przewidział "mechanizm rekompensacyjny", zarówno za wywłaszczenie nieruchomości pod inwestycję drogową (możliwość uzyskania odszkodowania stosownie do treści art. 12 w zw. z art. 18 specustawy drogowej), jak i gdy pozostała po wywłaszczeniu część nieruchomości nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele (obowiązek wykupu nieruchomości przez zarządcę drogi na wniosek właściciela, o czym stanowi art. 13 ust. 2 ww. specustawy drogowej). Natomiast w sytuacji, gdy przyznane odszkodowanie nie będzie zgodne z interesem strony, dopuszczalne będzie kwestionowanie jego wysokości w drodze wnoszenia środków zaskarżenia. Mając zatem na względzie interes społeczny i gospodarczy jaki wynika z istoty realizacji dróg publicznych przy zagwarantowaniu przez ustawodawcę prawa do odszkodowania za ingerencję w prawo własności, Sąd stwierdził, że kolizja interesu indywidualnego z interesem społecznym, co ma miejsce w niniejszej sprawie, nie może przesądzać o pozytywnym rozstrzygnięciu wniosku skarżących, a tym samym prowadzić do wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący nie złożyli od tego postanowienia zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając obecnie ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, jest związany granicami oceny takiego wniosku określonymi w art. 61 § 4 p.p.s.a., z którego wynika, że postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Oceniając w powyższym zakresie wniosek zawarty w skardze kasacyjnej stwierdzić należy, że przytacza on tożsame argumenty jakie były podniesione w poprzednim wniosku, a tym samym nie zawiera wskazania nowych okoliczności, które z kolei można by rozpatrywać w kontekście przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Kolejny raz skarżący kasacyjnie powołują się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wiążąc to z zajęciem ich działki na prowadzenie prac związanych z inwestycją, w szczególności zbudowania wodnego zbiornika retencyjnego. Powyższe było już przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie poczynionych w postanowieniu z 5 czerwca 2025 r. odmawiającym zastosowania ochrony z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie wskazali żadnych nowych argumentów, które przemawiałyby za istnieniem okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie ma podstaw do zmiany zapadłego już w sprawie postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a. Tym samym nie jest możliwe uwzględnienie obecnie rozpatrywanego wniosku zawartego w skardze kasacyjnej. Jednocześnie zaznaczyć należy, że na etapie rozpatrywania wniosku o ochronę tymczasową, Sąd nie może i nie dokonuje kontroli legalności zaskarżonego aktu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.