II OSK 845/25

Dnia 25 czerwca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D. K., D. K., K. P. i R. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2574/24 o odrzuceniu skargi K. P. w sprawie ze skargi K. P., D. K. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2024 r. nr 918/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę K. P. z uwagi na brak legitymacji do wniesienia przez tą skarżącą skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2024 r. nr 918/2024. Skargę kasacyjną od ww. postanowienia wnieśli D. K., D. K., K. P. i R. P., sporządzając ją osobiście. W pismach procesowych z dnia 18 i 20 maja 2025 r. zajęli stanowisko w sprawie, domagając się zawieszenia postępowania, wyznaczenia rozprawy i trzyosobowego składu orzekającego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 182 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego kończącego postępowanie w sprawie. Stosownie zaś do art. 183 § 3 p.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny orzeka w składzie jednego sędziego. Na aktualnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego przedmiotowa sprawa nie jest tego rodzaju aby wymagane było jej rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny na rozprawie w składzie trzyosobowym. Ponadto z uwagi na zawisłą sprawę przed Sądem Powszechnym nie zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania, która uniemożliwiałaby rozpoznanie skargi kasacyjnej – w zakresie o jakim mowa poniżej. Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. W § 2-3 tego artykułu został określony katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 p.p.s.a. obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i skutkuje na podstawie art. 178 p.p.s.a. odrzuceniem skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z 4 stycznia 2012 r., I OZ 1088/11; R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 8, 2023). W niniejszej sprawie skarżąca K. P., pomimo prawidłowego pouczenia przesłanego wraz z odpisem postanowienia z 27 lutego 2025 r., wniosła skargę kasacyjną sporządzoną i podpisaną przez nią osobiście. Nie wykazała przy tym, że należy do grupy osób uprawnionych do sporządzenia tego środka odwoławczego. W konsekwencji przyjąć należy, że nie został spełniony wymóg, o którym mowa w art. 175 p.p.s.a., co uzasadnia odrzucenie skargi kasacyjnej wywiedzionej przez skarżącą. Podobnie należało ocenić skargę kasacyjną wniesioną przez D. K., D. K. i R. P.. Także oni nie wykazali, że są uprawnieni do sporządzenia tego środka odwoławczego. Niedopuszczalność skargi kasacyjnej ww. podmiotów wynika także z innych przyczyn. R. P. nie był stroną postępowania – nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją (nie był adresatem tej decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego), nie wniósł skargi i nie wykazał, aby wynik przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego dotyczył jego interesu prawnego. Natomiast D. K. i D. K. byli wprawdzie adresatami zaskarżonej decyzji i wnieśli na nią skargę, jednak nie byli adresatem postanowienia z 27 lutego 2025 r. Skutki procesowe dotyczą wyłącznie adresatki ww. postanowienia – K. P. – tylko ona mogła wnieść skargę kasacyjną (oczywiście powinna być sporządzona przez osobę uprawnioną). Z powyższych względów złożone pisma z 18 i 20 maja 2025 r. pozostają bez wpływu na zasadność wydania przedmiotowego postanowienia. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.