II OZ 1112/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 27 maja 2025 r. sygn. akt II SA/Ke 218/25 o odrzuceniu skargi A.W. w sprawie ze skargi E.W. i A.W. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 30 stycznia 2025 r. znak: WOA.7721.5.2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.

E.W. i A.W. (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 30 stycznia 2025 r. (znak: WOA.7721.5.2025) utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Końskich z dnia 12 września 2024 r. (znak: PINB.5160.17.23) nakazującą skarżącym dokonanie rozbiórki samowolnie zrealizowanego obiektu budowlanego konstrukcji stalowej o wymiarach 3,00 x 4,97 m pełniącego funkcję gospodarczą, usytuowanego na działce nr [...] w miejscowości [...], gmina [...], przy granicy z działką nr [...]. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 24 kwietnia 2025 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Natomiast wezwaniami z dnia 29 kwietnia 2025 r. zobowiązano każdego ze skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie swojego numeru PESEL oraz złożenie trzech odpisów skargi (pism z 14 i 21 lutego 2025 r.) – w obu przypadkach w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłki zawierające odpis zarządzenia oraz wezwanie zostały doręczone każdemu ze skarżących w dniu 30 kwietnia 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru karty 37 i 38 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżący uiścili wpis od skargi, a skarżąca w piśmie z dnia 5 maja 2025 r. podała tylko swój numer PESEL i nadesłała odpisy pisma z 21 lutego 2025 r. Nie nadesłano jednak numeru PESEL skarżącego i odpisów pisma z 14 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 27 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Ke 218/25 odrzucił skargę A.W., na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a."). W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w wyznaczonym siedmiodniowym terminie od doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, który to termin upłynął z dniem 7 maja 2025 r. (środa, nie był to dzień ustawowo wolny od pracy) skarżący nie podał swojego numeru PESEL, nie nadesłał także żądanych odpisów skargi. Skarżąca wniosła zażalenie na wskazane wyżej postanowienie. W uzasadnieniu podniosła, że postanowienie Sądu pierwszej instancji jest bezzasadne, ponieważ uzupełniła wszystkie braki formalne skargi. Dodała, że została wezwana do podania tylko swojego numeru PESEL. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Prawidłowo Sąd pierwszej instancji zastosował w niniejszej sprawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i odrzucił skargę A.W. z uwagi na niewykonanie przez skarżącego wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jego numeru PESEL oraz odpisów skargi, w zakreślonym przez sąd terminie. Jak stanowi art. 47 § 1 i 2 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć jego odpisy oraz odpisy załączników dla doręczenia ich stronom i uczestnikom postępowania. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi. Odnosząc się do kwestii związanej z zasadnością wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL, to należy wskazać, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazane w tym przepisie elementy charakterystyczne dla skargi. Obowiązek wskazania numeru PESEL wynika z art. 46 § 2 pkt 1 P.p.s.a., w którym wymieniono elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), wśród których znalazł się numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (lit. b tego przepisu). Jeżeli w pierwszym piśmie w sprawie strona nie wskazała swojego numeru PESEL, to taki brak pisma podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 § 1 P.p.s.a. Ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków od obowiązku strony w zakresie podania numeru PESEL określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22 (ONSAiWSA 2023, nr 6, poz. 82) wyjaśnił, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wiążąca w niniejszej sprawie. Istota mocy ogólnie wiążącej uchwały sprowadza się do tego, że stanowisko zajęte w uchwale NSA wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. Dopóki więc nie nastąpi zmiana tego stanowiska, dopóty sądy administracyjne powinny je respektować. Oznacza to, że skład sądu administracyjnego rozpoznający konkretną sprawę administracyjną nie jest uprawniony do samodzielnego przyjęcia wykładni przepisów prawa odmiennej od wykładni wyrażonej w treści sentencji uchwały NSA (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Komentarz pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2023, s. 1362 i n.). NSA w składzie orzekającym nie dostrzega zaś podstaw do niepodzielania stanowiska zajętego w uchwale i przedstawienia zagadnienia prawnego w trybie art. 269 § 1 P.p.s.a. Podnoszone przez skarżącą zarzuty, że uzupełniono wszystkie braki formalne skargi nie są zasadne. W rozpoznawanej sprawie każdy ze skarżących odrębnymi pismami został wezwany do podania swojego numeru PESEL – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłki zawierające wezwanie zostały doręczone każdemu ze skarżących w dniu 30 kwietnia 2025 r. (potwierdzenia odbioru – k. 37 i 38 akt). W zakreślonym terminie skarżąca w piśmie z dnia 5 maja 2025 r. podała tylko swój numer PESEL i nadesłała odpisy pisma z dnia 21 lutego 2025 r. Żaden ze skarżących nie nadesłał do Sądu pierwszej instancji wymaganego numeru PESEL skarżącego i odpisów pisma z dnia 14 lutego 2025 r., termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 7 maja 2025 r. W konsekwencji należy stwierdzić, że zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, że braki formalne skargi wniesionej przez skarżącego nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie, a w zażaleniu tej trafnej konkluzji nie podważono. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.