II OZ 1162/25

Dnia 21 sierpnia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Go 493/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. K. na postanowienie Wojewody Lubuskiego z dnia 23 lipca 2024 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z 28 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Go 493/24, odrzucił, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę B. K. na postanowienie Wojewody Lubuskiego z 23 lipca 2024 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, przyjmując, że skarżący mimo wezwania nie usunął w terminie siedmiu dni braków fiskalnych skargi, tj. nie uiścił wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Skarżący na to postanowienie wniósł zażalenie, twierdząc, że wezwanie z 11 lutego 2025 r., którym został zobowiązany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, nie zawiera pełnego pouczenia, w tym co do możliwości jego zaskarżenia oraz nie odzwierciedla pełnej treści zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarżący w zażaleniu nie zakwestionował stanowiska Sądu pierwszej instancji, że mimo wezwania nie uiścił w terminie wpisu sądowego od skargi. Tymczasem ustalenia Sądu pierwszej instancji w tym zakresie wynikają z akt sądowych. Odnosząc się do zarzutów zażalenia wyjaśnić należy, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), nie przewiduje środka zaskarżenia od zarządzenia wzywającego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, stad brak pouczenia co do możliwości jego zaskarżenia. Ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi nie stanowi także zarządzenia, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. Jest to czynność techniczna zmierzająca do wykonania prawomocnego zarządzenia do uiszczenia wpisu sądowego. Ponowne wezwanie nie musi zatem odzwierciedlać pełnej treści zarządzenia o wpisie. Ponadto, co istotniejsze, wezwanie z 11 lutego 2025 r., którym skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, zawierało wszystkie niezbędne informacje, by prawidłowo uczynić zadość wezwaniu i uzupełnić brak fiskalny skargi, tj. m.in. informacje co do kwoty należnego wpisu sądowego, skutków jego nieuzupełnienia, terminu do wykonania wezwania i numeru konta, na który należy dokonać wpłaty. Jeżeli chodzi o informację, jak należy liczyć termin siedmiu dni na dokonanie wpisu, to wynika ona z zarządzenia z 14 listopada 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, które to zarządzenie zostało skarżącemu doręczone 2 grudnia 2024 r. (k. 41 akt sądowych) oraz z art. 82 p.p.s.a., przy czym Sąd nie miał obowiązku pouczać skarżącego o treści każdego przepisu mającego zastosowanie w sprawie, jak zdaje się wymagać skarżący. Powtórzyć należy jeszcze raz, że wezwanie do wykonania prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nie jest nowym zarządzeniem wzywającym skarżącego do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, a jedynie niejako przypomnieniem o konieczności wykonania wezwania o wpisie, ze wszystkimi warunkami i skutkami wynikającymi właśnie z tego wezwania. W tych okolicznościach NSA uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a wniesione na nie zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.