II OZ 1686/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2328/24 o odrzuceniu zażalenia K.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2025 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej K.P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2025 r. o odrzuceniu skargi K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r. nr 831/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. odrzucić zażalenie R.P.; 2. oddalić zażalenie K.P.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art.197 § 2 w zw. z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił, jako sporządzone osobiście, zażalenie K.P. na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 12 czerwca 2025 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej K.P. od postanowienia tegoż Sądu z dnia 7 maja 2025 r. o odrzuceniu skargi. Sąd pierwszej instancji, powołując się na treść art. 194 § 1 pkt 7, art. 194 § 4, art. 175 § 2–3 p.p.s.a., wskazał, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W rozpoznawanej sprawie wniesione osobiście przez skarżącą – czyli K.P.– zażalenie Sąd uznał za niedopuszczalne. Zażalenie na wyżej wskazane postanowienie wnieśli K.P. i R.P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 1. Zażalenie R.P. podlega odrzuceniu, albowiem nie ma interesu prawnego w rozpoznawanej sprawie. Adresatem zaskarżonego postanowienia jest wyłącznie K.P., tylko jej dotyczą skutki prawne tego orzeczenia, zatem jedynie ona ma interes prawny do złożenia zażalenia. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. 2. Zażalenie K.P. podlega oddaleniu, jako niezasadne. Zgodnie z treścią art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W rozpoznawanej sprawie K.P. wraz z doręczeniem jej postanowienia z dnia 12 czerwca 2025 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej została pouczona o terminie i sposobie jego zaskarżenia, w tym o obowiązku wynikającym z treści art. 194 § 4 p.p.s.a. (pkt 5 pouczenia). Wniesione osobiście przez skarżącą zażalenie na postanowienie z 12 czerwca 2025 r. nie czyni zadość wskazanemu powyżej wymaganiu. Skarżąca nie wykazała aby należała do katalogu podmiotów zwolnionych z tego obowiązku na podstawie art. 175 § 2 p.p.s.a. Niedopełnienie warunku sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego jest brakiem nieusuwalnym powodującym odrzucenie zażalenia. Mając powyższe na względzie Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że istniała podstawa do odrzucenia zażalenia K.P., które naruszało tzw. przymus adwokacko-radcowski. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie drugim sentencji.