II OZ 374/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2455/24 o odrzuceniu skargi R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2024 r. nr 934/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. oddalić zażalenie R. P.; 2. odrzucić zażalenie K. P..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 28 stycznia 2026 r. o sygn. VII SA/Wa 2455/24 odrzucił skargę R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 26 lipca 2024 r. nr 934/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Sąd powołując się na art. 219, 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wskazał, że skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego, odmówiono mu również przyznania prawa pomocy. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Skarga posiada zatem braki fiskalne, które uniemożliwiają nadanie jej prawidłowego biegu, co rodzi konieczność jej odrzucenia. K. P. i R. P. pismem z 20 lutego 2026 r., wnieśli zażalenie na powołane postanowienie Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie R. P. nie zasługuje na uwzględnienie, zaś zażalenie K. P. podlega odrzuceniu. R. P. składając skargę do Sądu, pomimo nie uzyskania prawa pomocy w postaci zwolnienia z kosztów sądowych oraz wezwania Sądu z 23 grudnia 2025 r. zobowiązującego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 27 października 2025 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, nie uiścił wymaganego wpisu sądowego. Jak wynika z akt, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 grudnia 2025 r. o sygn. II OZ 1911/25 oddalił zażalenie skarżącego na powołane zarządzenie z 27 października 2025 r. Stwierdził, że skarżący zasadnie został wezwany do uiszczenia należnego wpisu, którego wysokość ustalono zgodnie z obowiązującymi przepisami. W tym stanie sprawy, wobec braku uiszczenia przez skarżącego określonego zarządzeniem z 27 października 2025 r. wpisu sądowego, Sąd I instancji dostrzegłszy ten brak, prawidłowo zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucił skargę. Niejako ubocznie Sąd wskazuje, że zaskarżenie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 22 grudnia 2025 r. o wezwaniu skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 27 października 2025 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pozostaje bez wpływu na prawidłowość wydanego postanowienia o odrzuceniu skargi, skoro obowiązek w nim określony nie mógł być kwestionowany. Należy bowiem mieć na uwadze treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. II OZ 1911/25 i wynikający z niego brak możliwości złożenia zażalenia na powołane zarządzenie z 22 grudnia 2025 r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. Zażalenie wniesione zaś przez K. P. należało odrzucić jako niedopuszczalne, nie była ona bowiem adresatem postanowienia skierowanego do R. P. oraz organu. K. P. pozbawiona była zatem przymiotu strony, warunkującego możliwość zaskarżenia danego postanowienia. W związku z powyższym NSA na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 2 sentencji.