II OZ 680/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon, po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2025 r. sygn. akt VII SPP/Wa 420/24 utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 420/24 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku D. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2024 r. nr 271/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 25 lutego 2025 r. sygn. akt VII SPP/Wa 420/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 6 listopada 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 420/24 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku D. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2024 r. nr 271/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyły K. P.wska, i D. K. wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz postanowienia enumeratywnie wymienione w pkt 1-10 tego przepisu. Natomiast w myśl art. 260 § 2 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od postanowień i zarządzeń wydanych przez referendarza sądowego wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Oznacza to, że postanowienie sądu wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., jest orzeczeniem drugoinstancyjnym, od którego nie przysługuje środek zaskarżenia. A zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalne. Ponadto dodatkowym argumentem przemawiającym za odrzuceniem zażalenia wniesionego przez K. P. jako niedopuszczalnego jest to, że nie była ona adresatem zaskarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. ----------------------- 2