II OZ 932/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K.P., D.K. i D.K.1 na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 529/24 o odrzuceniu skarg w sprawie ze skarg K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 stycznia 2024 r. nr 9/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenia K.P. i D.K.; 2. odrzucić zażalenie D.K.1.

K.P. i D.K. (dalej: "skarżące") wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 stycznia 2024 r., nr 9/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 529/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargi, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a."), jako nieopłacone. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że w wykonaniu zarządzeń z dnia 13 marca 2025 r. zobowiązano każdą ze skarżących z osobna do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 27 listopada 2024 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone D.K. 31 marca 2025 r., natomiast K.P. - 2 kwietnia 2025 r. Ustalono, że w zakreślonych terminach, tj. odpowiednio do 7 i 9 kwietnia 2025 r. żadna ze skarżących nie uiściła wpisu od skargi. Obie skarżące oraz D.K.1 wnieśli zażalenia na postanowienie z dnia 17 kwietnia 2025 r. odrzucające skargi skarżących. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenia skarżących K.P. i D.K. należy oddalić. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie, po prawomocnym zakończeniu postępowań w przedmiocie ustalenia wysokości wpisu sądowego od skargi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 stycznia 2014 r. nr 9/2024 (postanowieniami z dnia 5 lutego 2025 r. o sygn. akt II OZ 16/25 i II OZ 17/25 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia skarżących na zarządzenia wzywające do uiszczenia wpisu sądowego), zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału zarządzeń z dnia 13 marca 2025 r. o wezwaniu każdej skarżącej z osobna do uiszczenia opłaty sądowej (wpisu od skargi) w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo skutecznego doręczenia tego wezwania, wpisy sądowe nie zostały w ogóle uiszczone przez skarżące. Takie zaś okoliczności uprawniały Sąd pierwszej instancji do zastosowania art. 220 § 3 P.p.s.a. i odrzucenia skarg. Argumentacja zażaleń w zasadzie nie kwestionuje tego, że skarżące nie uzupełniły na wezwanie przewodniczącego sądu opłat sądowych w kwotach po 100 zł. Podniesione w zażaleniach okoliczności, z powodu których wpisu nie uiszczono, nie mają znaczenia dla wyniku sprawy, skoro przed wezwaniem skarżących do uiszczenia wpisu prawomocnie zakończyły się postępowania w przedmiocie prawa pomocy. Postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2024 r. wydanymi w sprawach o sygn. akt VII SPP/Wa 219/24 i VII SPP/Wa 220/24 utrzymano w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 sierpnia 2024 r. o odmowie przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zażalenie wniesione przez D.K.1 należy odrzucić jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 P.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę, która nie jest adresatem postanowienia, ponieważ skutki prawne dotyczą wyłączenie adresata takiego postanowienia. W niniejszej sprawie są nimi wyłącznie skarżące, a nie D.K.1. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.