II SAB/Bk 45/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 11 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. F. na bezczynność Wojewody Podlaskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej N. F. kwotę 100,00 (sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. ,

N. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Wojewody Podlaskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 14 maja 2025 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia załatwienia sprawy. Przedmiotowe wezwanie doręczono 16 maja 2025 r. (k. 17). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1); przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572, dalej jako: "k.p.a.") stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: (pkt 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); (pkt 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Jak stanowi przy tym art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powyższego wynika zatem, że w przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jej wniesienie do sądu administracyjnego dopuszczalne jest po uprzednim wniesieniu do właściwego organu ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. a więc po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego, przy czym sam sposób załatwienia ponaglenia nie ma znaczenia ani dla dopuszczalności skargi, ani dla jej skuteczności. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, aniżeli wymienione w pkt 1-5a tego przepisu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i dopuszczalność skargi w zakresie podmiotowym, to jest określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do stwierdzenia niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, o czym stanowi art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wezwanie do usunięcia, w terminie 7 dni, braku formalnego skargi przez złożenie dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia załatwienia sprawy, wraz ze stosownym pouczeniem, doręczono skarżącej 16 maja 2025 r. Termin na uzupełnienie ww. braku upłynął zatem z dniem 23 maja 2025 r. W terminie tym strona skarżąca nie usunęła przedmiotowego braku, co oznacza, że skarga na bezczynność jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z powyższych względów skargę odrzucono, o czym orzeczono w pkt 1 postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu sądowego od odrzuconej skargi orzeczono w punkcie 2 postanowienia w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a