II SAB/Gl 218/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. I. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt stały p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego

Pismem z dnia 23 sierpnia 2024 r. I. I. (dalej: "skarżący") złożył do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców za pośrednictwem Wojewody Śląskiego (dalej: "organ") ponaglenie w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie t. jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej: "k.p.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 14 lutego 2025 r. (sygn. akt II SAB/Gl 223/24) oddalił skargę I. I. na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały. Pismem z dnia 4 grudnia 2025 r. skarżący wniósł do tut. Sądu kolejną skargę na bezczynność organu w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt stały. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 grudnia 2025 r. (pismo z dnia 8 stycznia 2026 r.) wezwano pełnomocnika skarżącego, w terminie 7 dni, do wykazania czy przed złożeniem skargi na bezczynność organu skarżący wystąpił z ponagleniem w trybie art. 37 k.p.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżącego wezwanie odebrał w dniu 8 stycznia 2026 r., jednak pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak na przykład zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w przypadku bezczynności organu stronie przysługuje prawo wniesienia ponaglenia. W świetle art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); albo do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie wyczerpał toku prawnego przewidzianego w procedurze administracyjnej, a mianowicie nie poprzedził skargi z dnia 4 grudnia 2025 r. ponagleniem. Wyjaśnić bowiem przyjdzie, że ponaglenie z dnia 23 sierpnia 2024 r. zostało złożone przed wniesieniem skargi rozpoznanej przez tut. Sąd wyrokiem z dnia 14 lutego 2025 r. (sygn. akt II SAB/Gl 223/24). Nadto, wezwanie z dnia 8 stycznia 2026 r. pozostało bez odpowiedzi. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.