II SAB/Rz 61/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska /spr./, Sędzia WSA Grzegorz Panek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi P. D. na bezczynność Prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej w Rzeszowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

U Z A S A D N I E N I E P.D. (dalej: Skarżący) wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność Prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej w Rzeszowie (dalej: Prezes RIO) w sprawie udostępnienia informacji publicznej, domagając się zobowiązania go do rozpoznania wniosku, stwierdzenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie grzywny, a ponadto dopełnienia przez sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie obowiązku wynikającego z art. 304 § 2 k.p.k. zawiadomienia organów ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez Prezesa RIO wskutek zaniechania dopełnienia ustawowego obowiązku i naruszenia art. 23 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; przywoływana dalej w skrócie "u.d.i.p."). Z przedłożonych Sądowi akt sprawy i pism procesowych stron postępowania sądowego wynikało, że Skarżący w piśmie z 5 marca 2025 r. środkami komunikacji elektronicznej zwrócił się do Prezesa RIO z wnioskiem o udostępnienie informacji dotyczącej pracy Burmistrza i okoliczności związanych z pozbawieniem [....] (dalej: Miasto) przychodu w związku z likwidacją "niedzielnej giełdy", tj.: - czy Burmistrz - funkcjonariusz publiczny dopełnił ustawowego obowiązku wynikającego z art. 304 § 2 k.p.k. zawiadomienia Wojewody, prokuratury, CBA i ABW o podejrzeniu popełnienia przestępstwa działania na niekorzyść mieszkańców Miasta, przestępstwa korupcji, niegospodarności publicznymi pieniędzmi i pozbawieniu Miasta przychodów rocznych w kwocie ponad milion zł przez radnych głosujących za likwidacją "niedzielnej giełdy", - przesłanie scanu złożonego zawiadomienia do ww. organów, - w jaki sposób Burmistrz zamierza uzupełnić w budżecie kwotę, która nie wpłynie do budżetu z tytułu przychodów z "niedzielnej giełdy", - czy kwota przychodów z "niedzielnej giełdy" została ujęta w budżecie Miasta na rok 2025, - czy radni głosujący za likwidacją "niedzielnej giełdy" złożyli i podpisali deklarację uzupełnienia z własnej kieszeni przychodów do budżetu z tytułu podjęcia uchwały o likwidacji "niedzielnej giełdy" i pozbawienia Miasta przychodu w kwocie ponad miliona zł, - podanie z imienia i nazwiska składającego wniosek o podjęcie uchwały o likwidację "niedzielnej giełdy", - podanie z imienia i nazwiska listy osób przeprowadzających ankietę dotyczącą likwidacji "niedzielnej giełdy", - przesłanie scanów ankiety, - jaką kwotę zabezpieczył Burmistrz w przyszłym budżecie na procesy sądowe związane z roszczeniami mieszkańców Miasta, firm lokalnych i zewnętrznych w związku z ich stratami finansowymi poniesionymi z tytułu pozbawianie ich niedzielnych przychodów stratami poniesionymi w inwestycje (np. w lokale, infrastrukturę parkingową, itp.) związane z działalnością "niedzielnej giełdy". W piśmie z 18 marca 2025 r. Prezes RIO poinformował Wnioskodawcę, że nie dysponuje żądanymi dokumentami oraz nie posiada informacji w zakresie kwestii poruszanych we wniosku. Odnośnie do pytania dotyczącego ujęcia w budżecie Gminy przychodów z "niedzielnej giełdy" podano, że w budżecie Gminy na 2025 r. została zaplanowana kwota [...] zł z tytułu opłaty targowej i wyjaśniono, że opłatę taką pobiera się niezależnie od należności przewidzianych w odrębnych przepisach za korzystanie z urządzeń targowych oraz za inne usługi świadczone przez prowadzącego targowisko. Brak jest przepisów nakazujących wyspecyfikowanie w uchwale budżetowej jednostki samorządu terytorialnego wysokości opłaty targowej przypadającej na konkretne targowisko. Zaplanowany dochód z tytułu opłaty targowej jest dochodem ze wszystkich targowisk funkcjonujących w gminie. W piśmie z 18 marca 2025 r. Skarżący ponownie zwrócił się do Prezesa RIO o udzielenie informacji: - czy podjął i jakie kroki sprawdzające po jego wniosku i informacji o niegospodarności publicznymi pieniędzmi i czy zadał Burmistrzowi pytanie, czy Burmistrz - funkcjonariusz publiczny, dopełnił ustawowego obowiązku wynikającego z art. 304 § 2 k.p.k. zawiadomienia Wojewody, prokuratury, CBA i ABW o podejrzeniu popełnienia przestępstwa działania na niekorzyść mieszkańców Miasta, przestępstwa korupcji, niegospodarności publicznymi pieniędzmi i pozbawieniu Miasta przychodów rocznych w kwocie ponad milion zł przez radnych głosujących za likwidacją "niedzielnej giełdy", - czy ustalił, w jaki sposób Burmistrz zamierza uzupełnić w budżecie kwotę, która nie wpłynie do budżetu z tytułu przychodów z niedzielnej giełdy, - czy ustalił, czy radni głosujący za likwidacją "niedzielnej giełdy" złożyli i podpisali deklarację uzupełnienia z własnej kieszeni przychodów do budżetu z tytułu podjęcia uchwały o likwidacji "niedzielnej giełdy" i pozbawienia Miasta przychodu w kwocie ponad miliona zł, - czy ustalił, jaką kwotę zabezpieczył Burmistrz w przyszłym budżecie na procesy sądowe związane z roszczeniami mieszkańców Miasta, firm lokalnych i zewnętrznych w związku z ich stratami finansowymi poniesionymi z tytułu pozbawianie ich niedzielnych przychodów i stratami poniesionymi w inwestycje (np. w lokale, infrastrukturę parkingową, itp.) związane z działalnością "niedzielnej giełdy", - czy wszczął kontrole w Mieście i poinformował inne organy kontrolne RP o nadużyciach i nieprawidłowościach dotyczących zarządzeniem publicznymi pieniędzmi przez radnych i Burmistrza. W odpowiedzi z 21 marca 2025 r. Prezes RIO poinformował Wnioskodawcę, że kwestie opisane we wniosku nie mieszczą się w zakresie jego kompetencji, które reguluje ustawa z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych. Odnośnie do ostatniego z punktów wniosku poinformował, że nie posiada informacji o nadużyciach i nieprawidłowościach w zarządzaniu publicznymi pieniędzmi w Gminie [...]. Wskazał, że jeżeli Wnioskodawca dysponuje wiarygodnymi informacjami uzasadniającymi podejrzenie popełnienia przez radnych i Burmistrza czynu zabronionego, ma prawo zawiadomienia organów ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. W skardze zarzucono naruszenie przez Prezesa RIO: 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, 2) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący podniósł, że jego wniosek dotyczył informacji publicznej związanej z działaniami Regionalnej Izby Obrachunkowej i podległego temu organowi Burmistrza po wydaniu uchwały skutkującej likwidacją niedzielnej giełdy w Mieście i skutkującej niegospodarnością publicznymi pieniędzmi i powstaniem wymiernej szkody finansowej na szkodę mieszkańców w kwocie ponad milion zł w skali roku. Odmawiając udostępnienia informacji publicznej Prezes RIO powinien był wydać decyzję, czego nie uczynił. Nie uzyskał również odpowiedzi na sformułowane pytania. Dane, o które wnioskował, dotyczące pracy lokalnego organu władzy Miasta i Prezesa RIO, należą do kategorii informacji publicznej. Należy do niej też informacja o dopełnieniu obowiązku wynikającego z art. 304 § 2 k.p.k. Prezes RIO nie dopełniając ustawowego obowiązku popełnił przestępstwo z art. 231, 239 i 296 k.k., a wykorzystując stanowisko służbowe i "zamiatając sprawę pod dywan" pomógł radnym głosującym za likwidacją "niedzielnej giełdy" i Burmistrzowi (sprawcom nadużyć i niegospodarności publicznymi pieniędzmi) uniknięcia odpowiedzialności karnej. Ten czyn nie może pozostać bez właściwej reakcji sędziów WSA w Rzeszowie. Z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. wynika, że udostępnieniu podlega informacja o osobach pełniących funkcje publiczne, mająca związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji. Prawo dostępu do informacji publicznej, o którym mówi art. 61 ust. 1 Konstytucji, obejmuje prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prezes RIO nie może zapominać, że dopełnienie ustawowego obowiązku wynikającego z art. 304 § 2 k.p.k. pogłębia poziom społecznej nieufności wobec władzy, której obowiązkiem jest dbać o dobro mieszkańców i o właściwą gospodarkę publicznymi pieniędzmi. Skarżący podkreślił, że nie wolno karać obywateli za właściwe i racjonalne zachowanie i zamykać ludziom drogi do informacji za to, że dbają o właściwy nadzór nad funkcjonowaniem organu. Domaganie się przejrzystości i wiedzy z działania władzy publicznej jest obowiązkiem moralnym każdego obywatela, a urzędnik - Prezes RIO nie może utrudniać obywatelom możliwości sprawowania społecznej kontroli nad władzą publiczną za pomocą instrumentów przewidzianych w u.d.i.p. W odpowiedzi na skargę Prezes RIO wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, że Skarżący uzyskał odpowiedzi na składane pisma. Nie odmówiono mu odpowiedzi na zadane pytania. Nie było jednak podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Ponieważ odpowiedzi udzielono w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. nie może być mowy o pozostawaniu w bezczynności. Zakres danych, których oczekiwał Skarżący, nie dotyczyły Regionalnej Izby Obrachunkowej, ale Burmistrza i Rady Miasta. To, że Izba stanowi organ nadzoru i kontroli gospodarki finansowej jednostki samorządu terytorialnego nie oznacza, że posiada każdą potencjalną informację o działalności tej jednostki, czy też w przypadku braku żądanych informacji jest zobowiązana wejść w jej posiadanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przeprowadzona przez Sąd kontrola nie wykazała, aby Prezes RIO nie wywiązał się w prawidłowy sposób i w przepisanym terminie z obowiązków określonych w u.d.i.p. odnośnie do opisanych w części sprawozdawczej uzasadnienia wniosków Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, w szczególności zawartego w piśmie z 18 marca 2025 r., z którym bezpośrednio związana była skarga. Brak było podstaw do wydania przez Sąd wyroku opartego na przepisach art. 149 w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.). Uwzględniając skargę na bezczynność Sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności i ocenia, czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Stwierdzając bezczynność Sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Okoliczności faktyczne kontrolowanej sprawy nie dały podstaw do zastosowania takich środków prawnych, jak wymienione wyżej. W sprawach ze skarg na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej kluczowe znaczenie ma ustalenie, czy żądana przez Wnioskodawcę informacja ma charakter informacji publicznej (kryterium przedmiotowe), a podmiot, do którego skierowano żądanie, jest zobowiązany do jej udostępnienia (kryterium podmiotowe). Jeśli ustalenia te są pozytywne to zastosowanie w sprawie znajdą przepisy u.d.i.p., regulujące sposób i terminy udostępnienia informacji publicznej (art. 13 i art. 14), przesłanki uniemożliwiające jej udostępnienie (art. 5 i art. 1 ust. 2), a także przesłanki wydania decyzji administracyjnej odmownej i umarzającej postępowanie (art. 16 ust. 1). Ustawa ta nie znajduje natomiast zastosowania w przypadku informacji, które nie są "informacjami o sprawach publicznych" w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Pojęcie informacji publicznej ma szeroki zakres i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Przedmiotem informacji publicznej są fakty lub stany faktyczne istniejące w czasie rozpatrywania wniosku, ale już nie oczekiwanie wyrażenia opinii lub przeprowadzenia oceny, a prawo dostępu do nich oznacza dostęp do informacji będącej w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. III OSK 1735/21 i III OSK 1187/21 oraz uchwałę o sygn. I OPS 7/13). Dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia wtedy, gdy informacja fizycznie istnieje. Informacji, których podmiot zobowiązany nie posiada, nie może udostępnić, ponieważ w świetle art. 4 ust. 3 u.d.i.p. udostępnieniu podlegają tylko informacje będące w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. W przypadkach, gdy żądane informacje nie stanowią "informacji publicznej" lub nie jest ona w posiadaniu danego organu, właściwą formą poinformowania Wnioskodawcy o tych okolicznościach jest pismo, kwalifikowane w orzecznictwie sądów administracyjnych jako czynność materialno-techniczna, zawierające takie wskazanie i ewentualnie przytoczenie argumentacji podmiotu pytanego. W sytuacji, gdy organ nie posiada żądanej informacji, nie można zobowiązać go do jej udostępnienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. III OSK 866/24, III OSK 3038/23, I OSK 1453/14). Nie ulegało wątpliwości Sądu, że Prezes RIO należy do podmiotów zobowiązanych, o których mowa w przepisach art. 4 u.d.i.p. Przedmiotem sporu pozostawała ocena, czy żądane przez Skarżącego informacje stanowiły informacje publiczne. Organ ten mógł pozostawać w bezczynności tylko odnośnie do udostępnienia informacji spełniającej kryteria określone w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Jeżeli informacja publiczna nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, bezczynność w sprawach udostępnienia informacji publicznej polega na nieudostępnieniu informacji publicznej w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., tj. nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, chyba że nie mogła ona zostać udostępniona w tym terminie, a podmiot zobowiązany powiadomił w tym terminie wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Sąd podzielił stanowisko Prezesa RIO, że znaczna część sformułowanych pytań, jakie skierowano do tego organu, nie odnosiła się do informacji publicznych, które mogły pozostawać jego w posiadaniu. Kwalifikacje organu okazały się prawidłowe. Informacje, które powinny być w posiadaniu regionalnej izby obrachunkowej, należy przede wszystkim identyfikować przez pryzmat przepisów ustaw regulujących jej zadania, w szczelności mającej dla tego organu władzy publicznej znaczenie ustrojowe ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych. Regionalna izba obrachunkowa wykonuje zadania organu nadzoru i kontroli gospodarki finansowej określonych podmiotów, głównie w oparciu o kryterium zgodności z prawem i zgodności dokumentacji ze stanem faktycznym, a odnośnie do jednostek samorządu terytorialnego w zakresie zadań administracji rządowej, wykonywanych przez te jednostki na podstawie ustaw lub zawieranych porozumień, dokonywana jest także z uwzględnieniem kryterium celowości, rzetelności i gospodarności (zob. art. 1 i art. 5 tej ustawy, art. 62, art. 85 i art. 86 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, art. 166 ust. 2 i art. 171 ust. 1 i 2 Konstytucji RP). Co istotne, jak wynika z treści art. 88 i art. 89 ustawy o samorządzie gminnym, organy nadzoru mogą wkraczać w działalność gminną tylko w przypadkach określonych w ustawach i mogą żądać od organów gminy informacji i danych, dotyczących organizacji i funkcjonowania gminy, niezbędnych do wykonywania przysługujących im uprawnień nadzorczych. Szczegółowe kompetencje Prezesa RIO zostały zaś określone przede wszystkim w art. 17 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych. Z treści wniosku z 18 marca 2025 r. wynikało, że Skarżący oczekiwał od Prezesa RIO informacji na temat podjętych, na podstawie jego wcześniejszym pism, działań sprawdzających wobec Burmistrza w związku z sugerowaną niegospodarnością publicznymi pieniędzmi, ustalenia czy organ ten zawiadomił odpowiednie służby o podejrzeniu popełnienia przestępstw przez radnych głosujących za likwidacją "niedzielnej giełdy", w jaki sposób Burmistrz zamierza uzupełnić w budżecie dochody, które nie wpłyną do budżetu w związku z likwidacją "niedzielnej giełdy", czy radni zadeklarowali uzupełnienie przychodów do budżetu w związku z podjęciem uchwały o likwidacji "niedzielnej giełdy", jaką kwotę Burmistrz zabezpieczył na procesy sądowe związane z roszczeniami związanymi ze stratami finansowymi poniesionymi przez podmioty prywatne z tytułu utraty przychodów z "niedzielnej giełdy", a także czy wszczął kontrolę i poinformował odpowiednie organy o nadużyciach i nieprawidłowościach dotyczących zarządzeniem publicznymi pieniędzmi przez radnych i Burmistrza. Tak sformułowany wniosek mógł zostać zakwalifikowany jako odnoszący się do udostępnienia informacji publicznej, które powinien udostępnić Prezes RIO, tylko w niewielkim zakresie. Pytania te dotyczyły bowiem głównie Burmistrza i Rady Miasta, a nie Regionalnej Izby Obrachunkowej. Prezes RIO, jako organ władzy publicznej, może zaś podejmować działania tylko na podstawie i w granicach obowiązującego prawa (zob. art. 7 Konstytucji RP), a działalność regionalnej izby obrachunkowej, jak organu nadzoru nad gospodarką finansową jednostek samorządu terytorialnego, może być sprawowana tylko w ściśle określonych przypadkach. W trybie u.d.i.p. udostępnić może tylko takie informacje, które posiada i które mają przymiot "publiczny". Nie można go natomiast w tym trybie zobowiązać do poszukiwania informacji, które interesują wnioskodawcę, w tym do wystąpienia do innego podmiotu/organu o przekazanie takich informacji. Adresatami takich wniosków powinny być podmioty, które mogą być lub są w ich posiadaniu. Za będące informacją publiczną uznać można pytanie dotyczące tego, czy Prezes RIO podejmował czynności, o których mowa w art. 304 § 2 k.p.k. – ale tylko w zakresie związanym z działalnością kierowanej przez niego instytucji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. III OSK 566/24). Brak natomiast podstaw prawnych, aby w trybie u.d.i.p. zobligować Prezesa RIO do tego, aby ustalał, czy zawiadomienia w takim trybie składał inny organ władzy publicznej. Podobnie, za informację publiczną można uznać wyniki kontroli albo raport o stanie gospodarki finansowej, o których mowa w ustawie o regionalnych izbach obrachunkowych, jeżeli zostały poprzedzone stosownymi działaniami nadzorczymi, kontrolnymi lub opiniodawczymi regionalnej izby obrachunkowej, które stanowiły podstawę ich opracowania, ale już nie ustalanie, czy radni gminy składali deklaracje o uzupełnieniu przychodów gminy. Informacje na temat środków zabezpieczonych na określone wydatki stanowią informację publiczną, ale są to dane zawarte w uchwale budżetowej i załącznikach do niej, które podlegają opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego. Nie są to zatem informacje, do udostępnienia których zobowiązany byłby Prezes RIO. Prezes RIO udzielił Skarżącemu informacji w tych obszarach zainteresowania Skarżącego, a ponadto odpowiedział w trybie u.d.i.p. na ostatnie z pytań zawartych w piśmie z 18 marca 2025 r. Organ ten zadośćuczynił wszystkim wymaganiom, jakie wynikają z u.d.i.p. i czynności tych dokonał w przepisanym terminie. Sąd uwzględnił stanowisko Prezesa RIO, że w okolicznościach kontrolowanej sprawy brak było podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Przepis ten znajduje zastosowanie, gdy żądane informacje mają walor "publiczny", ale nie mogą zostać udostępnione np. z uwagi na ochronę prywatności lub tajemnicę przedsiębiorcy albo z uwagi na ich "przetworzony" charakter, gdy nie wykazano szczególnej istotności w ich udostępnieniu dla interesu publicznego. Tymczasem część pytań Skarżącego nie odnosiła się do informacji publicznych, które mogły być w posiadaniu Prezesa RIO, o czym organ ten się wypowiedział w pismach z 18 marca 2025 r. i następnie 21 marca 2025 r. Natomiast w zakresie odnoszącym się do ostatniego pytania z wniosku z 18 marca 2025 r. organ udzielił odpowiedzi w przepisanym terminie. Nie można mu zatem skutecznie postawić zarzutu bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Nie dopuścił się bowiem zwłoki w jego rozpoznaniu. Z podanych względów skarga została w całości oddalona, o czym orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a. Bezzasadność skargi oznacza, że żadne z żądań związanych ze skargą na bezczynność organu nie mogło zostać uwzględnione. Na marginesie wskazać należy, że zawarty w skardze wniosek o dopełnienie przez sędziów WSA w Rzeszowie rozpoznających skargę ustawowego obowiązku wynikającego z art. 304 § 2 k.p.k. w zw. z art. 23 u.d.i.p. i zawiadomienie odpowiednich organów ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, został przekazany do rozpatrzenia, na mocy zarządzenia z 26 sierpnia 2025 r., do Wydziału Informacji Sądowej tut. Sądu. Zauważyć jednak należy, że jeżeli Skarżący faktycznie posiada wiarygodne informacje nt. formułowanych podejrzeń, może samodzielnie i bez pośrednictwa jakiegokolwiek innego podmiotu skierować zawiadomienia o podnoszonych nieprawidłowościach w Gminie do odpowiednich instytucji publicznych, w tym organów ścigania.