II SAB/Wr 761/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi A. D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt stały postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 (słownie: sto) złotych.

A. D. (dalej: skarżący) złożył 27.05.2025 r., za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłość ww. organu w przedmiocie wskazanym w sentencji. Zarządzeniem z 11.06.2025 r. wezwano skarżącego do nadesłania kopii ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia, zakreślając siedmiodniowy termin na dokonanie tej czynności liczony od dnia następującego po dniu doręczenia skarżącemu tego pisma, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca ww. wezwanie została skutecznie doręczona pod adresem wskazanym w skardze jako adres do doręczeń 26.06.2025 r. (k. 30 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał dokumenty stanowiące prośby o interwencję w jego sprawie, ponaglenie datowane na dzień 11.04.2025 r. oraz kopie zwrotnych potwierdzeń odbioru przesyłek kierowanych do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jak stanowi art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (§ 3 pkt 1). Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie w aktach administracyjnych brak było ponaglenia, wobec czego skarżący został wezwany do nadesłania jego kopii wraz z dowodem doręczenia. Przesłane na wezwanie Sądu ponaglenie datowane na dzień 11.04.2025 r. nie jest opatrzone pieczęcią urzędu, a w załączonych kopiach zwrotnych potwierdzeń odbioru nie znajduje się potwierdzenie nadania, które korespondowałoby datą z przesłanym ponagleniem. Żadne też potwierdzenie odbioru nie zostało opisane jako ponaglenie – są one opisane jako "potwierdzenie złożenia wniosku", "skarga do urzędu Wojewody i kierownika", "potwierdzenie skargi do urzędu", "skarga do sądu". W świetle powyższego żadnego z tych potwierdzeń odbioru nie można przypisać do nadesłanej kopii ponaglenia. Nie można również zakwalifikować pism znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego i nadesłanych wraz z kopią ponaglenia, stanowiących prośby o interwencję, jako ponagleń bowiem nie zostały skierowane do organu wyższego stopnia, nie zostały nazwane ponagleniem ani też z ich treści nie wynika zarzut bezczynności bądź przewlekłości organu. Z treści tych pism można wywnioskować wyłącznie, że strona prosi Kierownika Oddziału Cudzoziemców o interwencję w sprawie, w tym przydzielenie inspektora, wezwanie do urzędu celem pozostawienia odcisków linii papilarnych, ustalenie spotkania z inspektorem. Powyższe nie może zostać odczytane jako środek zaskarżenia opieszałości organu jakim jest ponaglenie. Wprawdzie ponaglenie należy do środków prawnych odformalizowanych, niemniej nie można przyjąć, że każde pismo strony kierowane do organu prowadzącego postępowanie, w którym zawarto wniosek (prośbę) o przyspieszenie rozpoznania sprawy, stanowi środek prawny, o którym mowa w art. 37 k.p.a., warunkujący dopuszczalność skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Fakt, że tożsamy cel przyświeca także ponagleniu, nie jest wystarczającym argumentem, by z tego tylko powodu zakwalifikować jako ponaglenia pisma strony skarżącej pomijając przy tym okoliczności podniesione wyżej (postanowienie NSA z 13.04.2023 r., sygn. akt II OSK 1919/22). Na marginesie należy również wskazać, że pisma te nie zostały podpisane przez stronę, natomiast obowiązek poprzedzenia skargi ponagleniem jest przez stronę zrealizowany z chwilą złożenia nieobarczonego brakami formalnymi ponaglenia (wyrok NSA z 23.04.2024 r., sygn. akt II OSK 1810/24). Należy jednak uwzględnić, że to na organie spoczywa obowiązek wezwania strony do usunięcia braków formalnych pisma strony, a jego opieszałość w tym zakresie nie może niweczyć działań strony podejmowanych celem realizacji swoich uprawnień. Z powyższych względów, z uwagi na nienadesłanie dowodu złożenia ponaglenia przed wywiedzeniem skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (pkt I sentencji). O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji).