II SO/Po 9/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w dniu 01 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. K. o wymierzenie grzywny Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia odrzucić wniosek

Pismem z dnia 13 maja 2026 r., zatytułowanym "ponaglenie" O. K. (dalej jako: "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem ePUAP, wniosek o wymierzenie grzywny Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w związku z nieprzekazaniem przez organ jego skargi na bezczynność oraz przewlekłość postępowania prowadzonego pod sygnaturą [...]. Pismem z dnia 20 maja 2026 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem jego odrzucenia, poprzez nadesłanie do Sądu wniosku zatytułowanego "PONAGLENIE dot. nieprzekazania skargi na bezczynność" z dnia 13 maja 2026 r. złożonego drogą elektroniczną (ePUAP), podpisanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym niebędącym podpisem własnoręcznym. Jednocześnie Sąd wyjaśnił, że skarżący podpisał elektroniczne jedynie pismo przewodnie przesyłające wniosek, a nie podpisał elektronicznie załącznika zatytułowanego "ponaglenie". Wyżej wymienione wezwanie doręczone zostało za pośrednictwem ePUAP skarżącemu w dniu 20 maja 2026 r. (UPD – k. 14 akt sądowych). Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego wniosku upłynął więc w dniu 27 maja 2026 r. Pismem z dnia 20 maja 2026 r. skarżący wskazał, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do art. 57 § 1 w zw z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinno odpowiadać pismo w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 P.p.s.a. W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a P.p.s.a.). Stosownie natomiast do treści art. 46 § 2b P.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Brak podpisu strony jest brakiem formalnym wniosku, który nieuzupełniony w wyznaczonym terminie powoduje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Jak to wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 6 grudnia 2021 r. o sygn. akt I FPS 2/21, wniosek stanowiący załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez ePUAP, należy uznać za podpisany jedynie wówczas, gdy został on odrębnie podpisany podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Mając zatem na uwadze, że skarżący – mimo skutecznie doręczonego wezwania – nie uzupełnił we wskazanym terminie braku formalnego wniosku, poprzez jego podpisanie, należało go odrzucić, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. w sentencji postanowienia.