II SO/Wr 5/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy z wniosku S. K. o wymierzenie grzywny Radzie Miejskiej w K. za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: wymierzyć Radzie Miejskiej w Karpaczu grzywnę w wysokości 200 (słownie: dwieście) złotych.

Pismem z dnia 11 kwietnia 2025 r. S. K. (dalej: wnioskodawca) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o wymierzenie Radzie Miejskiej w K. (dalej: organ) grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie skargi na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jednostki [...] – Z. Jak wskazano skarga została doręczona organowi w dniu 9 stycznia 2025 r. i mimo upływu terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie została ona przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Pismem z dnia 25 kwietnia 2025 r. Sąd wezwał organ o ustosunkowanie się do złożonego wniosku. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie wniosku. Jednocześnie wskazano, że zarówno skarga, jak i przygotowana na nią odpowiedź zostały błędnie zinterpretowane jako dokumenty związane z postępowaniem toczącym się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pod sygn. akt II SA/Wr 510/24. Omyłka ta ujawniła się w chwili doręczenia Gminie K. informacji o wniesionym ponagleniu. Niezwłocznie po uzyskaniu informacji o uchybieniu organ pismem z dnia 18 kwietnia 2025 r. przesłał do Sądu skargę wnioskodawcy wraz z odpowiedzią i aktami. Zarządzeniem z dnia 14 maja 2025 r. wezwano pełnomocnika wnioskodawcy do ustosunkowania się do złożonej przez organ odpowiedzi. W piśmie z dnia 5 czerwca 2025 r. pełnomocnik wnioskodawcy podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że skarga na uchwałę organu z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jednostki [...] – Z. wpłynęła do tut. Sądu 23 kwietnia 2025 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wr 288/25. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Podkreślić należy, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Czynność przekazania skargi do sądu administracyjnego jest czynnością z zakresu postępowania sądowego w sprawie sądowoadministracyjnej i ma istotny wpływ na sprawność tego postępowania. Jakkolwiek powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny - kwestia ta jak i wysokość grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego (z zastrzeżeniem maksymalnej wysokości – art. 154 § 6 p.p.s.a.), to przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Sąd nie może przy tym zadziałać w tej kwestii z urzędu, bez stosownego wniosku skarżącego. Jak wynika z akt niniejszej sprawy oraz informacji wynikających z akt sprawy o sygn. akt II SA/Wr 288/25, skarga na uchwałę organu z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jednostki [...] – Z. wpłynęła do organu 9 stycznia 2025 r. Organ powinien był więc przekazać skargę do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę najpóźniej 10 lutego 2025 r. (8 lutego 2025 r. wypadał w sobotę). Nie budzi wątpliwości Sądu, że termin ten nie został zachowany, bowiem organ nadał korespondencję zawierającą skargę, odpowiedź na skargę oraz akta sprawy w dniu 18 kwietnia 2025 r. (data stempla pocztowego). Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 200 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze treść wniosku, charakter sprawy będący przedmiotem skargi, a także okres uchybienia terminowi przekazania skargi. Sąd uwzględnił także, że w dacie rozpoznawania wniosku skarga strony została już przekazana Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę. W ocenie Sądu, grzywna w ww. wysokości pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 p.p.s.a. wymierzył grzywnę orzekając o tym w sentencji postanowienia. Nie orzeczono o zasądzeniu na rzecz wnioskodawcy (reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika) zwrotu kosztów postępowania, z uwagi na brak wniosku w tym zakresie.