III FSK 1675/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku S. B. o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2025 r., sygn. akt III FSK 1675/23 w sprawie ze skargi kasacyjnej S. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 lipca 2023 r. sygn. akt I SA/Gl 597/23 w sprawie ze skargi S. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 6 marca 2023 r. nr 2401-IEE.7192.68.2023.2/AZ UNP: 2401-23-044868 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia odrzucić wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 13 marca 2025 r., sygn. akt III FSK 1675/23, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej S. B., uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 11 lipca 2023 r. o sygn. akt I SA/Gl 597/23 w całości, uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 6 marca 2023 r. oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z 18 stycznia 2023 r. wydane w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych oraz zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach na rzecz S. B. zwrot kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z 6 czerwca 2025 r., sygn. akt III FSK 1675/23 Naczelny Sąd Administracyjny sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w pkt 3 sentencji wyroku z 13 marca 2025 r. w zakresie dotyczącym zasądzonej kwoty na rzecz skarżącej. Pismem z 1 lipca 2025 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 marca 2025 r., sygn. akt III FSK 1675/23, a następnie przesłanie na adres Kancelarii wyroku zaopatrzonego w klauzulę, albowiem organ uchyla się od obowiązku zwrotu zasądzonych kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Wniosek podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie zaś z art. 63 p.p.s.a. jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Nadto zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Nie ulega wątpliwości, że w przypadku, gdy wniosek jest niedopuszczalny z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego należy go odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA z 28 czerwca 2018 r., sygn. akt I FSK 858/16 i 19 marca 2025 r., sygn. akt II FSK 652/22). W ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o klauzuli wykonalności jest mowa jedynie w art. 228 p.p.s.a., gdy chodzi o ściąganie grzywien (orzeczonych w postępowaniu sądowoadministracyjnym na podstawie art. 55 § 1, art. 112, art. 154, art. 293 § 2 p.p.s.a.) i kosztów sądowych (opłat sądowych – wpisu i opłaty kancelaryjnej, jak i zwrotu wydatków) będących dochodami budżetu państwa. Te należności podlegają jednak egzekucji sądowej bez nadawania prawomocnemu orzeczeniu klauzuli wykonalności. Ponadto żaden przepis tej ustawy nie przewiduje instytucji nadania klauzuli wykonalności wyroku, a co za tym idzie możliwości rozpoznania takiego środka przez sąd administracyjny. Jedynie w przypadku niewykonania orzeczenia w części dotyczącej zasądzonych wyrokiem kosztów sądowych stosuje się regulację zawartą w ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. 2024, poz. 1568 ze zm., dalej jako: "k.p.c."), która w art. 781 § 2 stanowi, że tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego oraz innym tytułom klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Jeżeli tej właściwości nie można ustalić, klauzulę nadaje sąd rejonowy, w którego okręgu ma być wszczęta egzekucja, a gdy wierzyciel zamierza wszcząć egzekucję za granicą - sąd rejonowy, w którego okręgu tytuł został sporządzony. Podsumowując Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że rozpoznanie wniosku skarżącej nie należy do kompetencji Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż klauzule wykonalności orzeczeniom sądu administracyjnego, tylko w określonym wyżej przypadku dotyczącym zasądzonych kosztów sądowych, nadaje sąd rejonowy. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił wniosek stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 i art. 64 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.