III FZ 159/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 maja 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 1134/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 17 września 2018 r. nr SKO.Pod/4140/461/2018 w przedmiocie podatku rolnego za 2015 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 26 maja 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 1134/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: WSA) na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.) odrzucił skargę J. J. (dalej: Skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie (dalej: SKO) z dnia 17 września 2018 r. w przedmiocie podatku rolnego za 2015 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 19 października 2018 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenie na powyższe zarządzenie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 2019 r., w którym wysokość wpisu uznano za prawidłową. Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2019 r. (k. 35) wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 października 2018 r. (k. 6) określającego wysokość wpisu. Na powyższe zarządzenie Skarżący złożył zażalenie, które jako niedopuszczalne zostało odrzucone. Pismem z dnia 19 września 2019 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. WSA rozpoznał sprawę w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma (w tym przypadku skargi), od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (w tym przypadku wpis). W razie nieopłacenia skargi wzywa się wnoszącego, aby uiścił należny wpis a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., co też uczynił Sąd pierwszej instancji. W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnie przesądził na mocy postanowienia z dnia 5 lutego 2019 r. w sprawie o sygn. akt III FZ 844/18, o konieczności uiszczenia wpisu od skargi przez Skarżącego. Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2019 r. Skarżący został prawidłowo wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 października 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy (k. 37), wezwanie zostało doręczone Skarżącemu dnia 17 lipca 2019 r. Skarżący nie zastosował się do ww. wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i nie usunął braku w wyznaczonym terminie, wnosząc zażalenie z dnia 23 lipca 2019 r. na zarządzenie z dnia 15 lipca 2019 r. Jak słusznie zauważył WSA, od prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego wskazującego na konieczność uiszczenia wpisu, zażalenie nie przysługuje, stąd tak wywiedzione zażalenie jest niedopuszczalne. Wobec nieuiszczenia należnego wpisu od skargi, wynikającego z wezwania Sądu pierwszej instancji, WSA zobowiązany był do odrzucenia skargi, jako nieopłaconej, przy zastosowaniu art. 220 § 3 P.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, WSA prawidłowo wskazał przyczyny odrzucenia skargi, którymi się kierował oraz przytoczył podstawę prawną rozstrzygnięcia, a także odniósł się do okoliczności niniejszej sprawy. Nie ma natomiast podstaw, aby uchylić zaskarżone postanowienie tylko z tego powodu, że Skarżący jest niezadowolony z jego treści. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.