III FZ 348/26

Dnia 9 lipca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SPP/Po 165/25 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 23 maja 2025 r., nr SKO.F.406.757.2024 w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2019 r. postanawia oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 10.04.2026 r. o sygn. I SPP/Po 165/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie ze skargi P. sp. o.o. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z 23.05.2025 r., nr SKO.F.406.757.2024, wydaną w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2019 r., odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Poznaniu z 26.02.2026 r. 2. Przebieg postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. 2.1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 26.02.2026 r., odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Poznaniu z 16.01.2026 r., którym utrzymano w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z 12.12.2025 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Pismem z 11.03.2026 r. skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie z 26.02.2026 r. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 13.03.2026 r., pismem z 19.03.2026 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi (w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia) przez: a) wskazanie czy strona skarżąca wnioskuje o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia; b) zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Powyższe wezwanie doręczono skarżącej 25.03.2026 r. W odpowiedzi skarżąca pismem z 1.04.2026 r. podała jedynie, że wnioskuje o uchylenie zaskarżonego postanowienia. 2.2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucając zażalenie wyjaśnił, że zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Skarżąca, mimo wezwania wystosowanego na podstawie zarządzenia z 13.03.2026 r. nie sporządziła zwięzłego uzasadnienia zażalenia. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 oraz art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu zażalenia. 3. Stanowisko skarżącej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego zmiany i zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych. Wyjaśniła, że nie posiada środków finansowych na wnoszenie opłat. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ postanowienie WSA w Poznaniu odpowiada prawu. 4.2. Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom określonym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. W rozpoznawanej sprawie zażalenie wniesione przez skarżącą zawierało braki formalne (brak było uzasadnienia wniesionego zażalenia oraz brak było wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia), a zatem zasadnie wezwano skarżącą do uzupełnienia tychże braków formalnych. W ustawowym terminie siedmiodniowym wyznaczonym w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu z 13.03.2026 r. skarżąca uzupełniła jedynie jeden z braków formalnych zażalenia, tj. wskazała, że domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Nie uzupełniła natomiast drugiego z braków formalnych zażalenia, a mianowicie nie uzasadniła wniesionego środka zaskarżenia. Tym samym zaistniała obligatoryjna przesłanka do odrzucenia zażalenia wskazana w art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym prawidłowo postanowił WSA w Poznaniu zaskarżonym postanowieniem. 4.3. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. o oddaleniu zażalenia. Sędzia NSA Stanisław Bogucki