III FZ 368/25

Dnia 29 sierpnia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. W. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 sierpnia 2025 r., sygn. III FZ 368/25 oddalające zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 1105/25 w przedmiocie wpisu sądowego w sprawie ze skargi B. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2025 r., nr 1401-IOR.4060.3.2025.7.BL w przedmiocie zwrotu podania postanawia odrzucić zażalenie.

1. Postanowieniem z 5.08.2025 r., III FZ 368/25, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie B. W. (dalej: skarżący) na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28.08.2025 r., III SA/Wa 1105/25. 2. Skarżący 19.08.2025 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo zatytułowane "Skarga nieważność postępowania III FZ 368/25, nieważność postępowania w braku składu orzekającego za naruszenie art. 61 ust. 4 Konstytucji RP z 1952 r. w dniu 22 czerwca 1990 r.". W piśmie tym również wskazał, że 22.06.1990 r. Adam Strzembosz nie miał statusu sędziego Sądu Najwyższego, co powoduje, że w tym dniu wykonanie prawa przyznanego przez art. 3 ust. 2, art. 60 ust. 1, art. 61 ust. 4 Konstytucji RP z 1952 r. było niemożliwe. 2.1. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że treść pisma wskazuje, iż pismo to stanowi wyraz niezadowolenia skarżącego z wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z 5.08.2025 r. i postanowił potraktować je jako zażalenie. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Powyżej powołana ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków, jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.), o czym skarżący został pouczony przy doręczeniu postanowienia NSA z 5.08.2025 r. 3.2. W konsekwencji wniesione w sprawie zażalenie na prawomocne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy uznać za niedopuszczalne, co skutkuje jego odrzuceniem na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sędzia NSA Stanisław Bogucki