III FZ 382/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu 22 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. L. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego E. L. (1) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 16/25 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi B. L. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego E. L. (1) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 4 listopada 2024 r., nr 0401-IEW1.720.4.2024 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 26 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 16/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy (dalej: "WSA", "sąd I instancji") w sprawie z wniosku B. L. (dalej: "Skarżąca", "Strona") w przedmiocie wstrzymania wykonania środka egzekucyjnego w sprawie ze skargi Strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy (dalej: "Dyrektor", "Organ") z dnia 4 listopada 2024 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych, odmówił wstrzymania wykonania środka egzekucyjnego. Skarżąca za pośrednictwem swojego przedstawiciela ustawowego E. L. (1) na powyższe postanowienie wniosła zażalenie, wnosząc jednocześnie o zwolnienie jej z kosztów wpisu przedmiotowego wniosku. Zarządzeniem z 11 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SPP/Bd 34/25 (k. 5 akt sprawy I SPP/Bd 34/25) Referendarz sądowy pozostawił wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na fakt, że nie został on złożony na urzędowym formularzu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA z 15 kwietnia 2025 r. (k. 67) wezwano przedstawiciela ustawowego Skarżącej do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, poprzez uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Postanowieniem z 25 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 16/25, sąd I instancji odrzucił zażalenie Skarżącej reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego – E. L. (1) (dalej: "przedstawiciel ustawowy") na postanowienie WSA z dnia 26 lutego 2025 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania środka egzekucyjnego w sprawie ze skargi Strony na postanowienie Dyrektora z dnia 4 listopada 2024 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Skarżąca na powyższe postanowienie wniosła zażalenie za pośrednictwem swojego przedstawiciela ustawowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków pisma, przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jeśli zaś pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie, skarga o wznowienie postępowania - podlegają one odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu jest złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W takim przypadku, po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób niekorzystny dla skarżącego, skarżący wzywany jest do uiszczenia wpisu sądowego (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 18 czerwca 2009 r., sygn. akt I FZ 159/09, z 24 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 444/10, z 28 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 1003/10, z 26 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 66/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że postępowanie w przedmiocie przyznania Skarżącej prawa pomocy zakończyło się dnia 11 kwietnia 2025 r., tj. w dacie wydania zarządzenia pozostawiającego wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżąca nie wniosła sprzeciwu. Postępowania o przyznanie prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone, a więc zaistniał obowiązek wezwania Skarżącej do uiszczenia wymaganego wpisu od zażalenia i obowiązek jego zapłaty w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 58/05, ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 118). Skarżąca w terminie zakreślonym w wezwaniu do uiszczenia braku fiskalnego, nie dokonała stosownej opłaty na rachunek WSA w wyznaczonym terminie. W konsekwencji zasadnie sąd I instancji odrzucił zażalenie Strony. Jednocześnie, na marginesie, należy wskazać, że wbrew podnoszonym w treści uzasadnienia zażalenia zarzutom, Strona za pośrednictwem przedstawiciela ustawowego pismem sądowym z dnia 15 kwietnia 2025 r., została wezwana do uzupełnienia braku fiskalnego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w treści zażalenia nie podniesiono argumentów, które wskazywałyby na uchybienia sądu I instancji. Z akt sprawy w sposób jasny i precyzyjny wynika, że przedstawiciel ustawowy Skarżącej został wezwany do uzupełnienia uchybienia fiskalnego złożonego zażalenia na podstawie zarządzenia z dnia 15 kwietnia 2025 r. (k. 67 akt sprawy). Na powyższe wskazuje już samo zwrotne potwierdzenie odbioru (dalej: "ZPO"), zawierające adnotację o wezwaniu przedstawiciela ustawowego Strony do uiszczenia wpisu (k. 70 akt sprawy). Korespondencja zawiera własnoręczny podpis przedstawiciela ustawowego Strony z dnia 22 kwietnia 2025 r., potwierdzający odebranie wezwania do uiszczenia wpisu. Podkreślić należy, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądowym stanowiskiem, dokument urzędowy, jakim jest ZPO wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce, jeżeli został sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Dokument ten korzysta więc z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone, zaś jednym ze sposobów obalenia tego domniemania, jest skuteczne przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego (por. np. wyrok NSA z 28.01.2015 r., I FSK 1029/14, oraz postanowienie NSA: z 27.09.2012 r., II OZ 811/12, CBOSA). Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.