III OZ 187/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P.N. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt III OZ 187/25 w sprawie zażalenia P.N. na postanowienie zawarte w pkt 4 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 30 grudnia 2024 r., I SAB/Op 96/24 w sprawie ze skargi P.N. na bezczynność Dyrektora Szkoły [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt III OZ 187/25.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt III OZ 187/25, po rozpoznaniu zażalenia P.N., uchylił postanowienie zawarte w pkt. 4 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 30 grudnia 2024 r., sygn. akt I SAB/Op 96/24 o odstąpieniu od zasądzenia kosztów postępowania w całości i przekazał sprawę w tym zakresie Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu tego postanowienia NSA, odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, wskazał, że zgodnie z art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Niniejsze postanowienie nie jest żadnym z orzeczeń wskazanych w art. 209 P.p.s.a. Wnioskiem z dnia 7 maja 2025 r. pełnomocnik skarżącego, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a., zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o uzupełnienie postanowienia NSA z dnia 24 kwietnia 2025 r., III OZ 187/25 poprzez rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego, podnosząc, że NSA uchylając zaskarżone postanowienie zawarte w pkt 4 wyroku WSA w Opolu nie rozstrzygnął w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego podlegał oddaleniu jako oczywiście bezzasadny. O ile bowiem nie ulega wątpliwości, że zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, z tym zastrzeżeniem, że wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 P.p.s.a.), a orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 P.p.s.a.), przy czym powyższa regulacja ma odpowiednie zastosowanie także do postanowień (art. 166 P.p.s.a.), a ponadto może znaleźć odpowiednie zastosowanie także do orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 193 P.p.s.a.), o tyle jest rzeczą oczywistą dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się prawem, że przepisy art. 203 i art. 204 P.p.s.a. nie znajdują zastosowania – co wynika expressis verbis z ich treści – do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji (por. np. postanowienie NSA z 30.09.2005 r., II OSK 702/05, ONSAiWSA 2006, nr 1, poz. 16; uchwała NSA z 4.02.2008 r., I OPS 4/07, ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 23). Innymi słowy przepisy P.p.s.a nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Wskazać należy, że zasady zwrotu kosztów między stronami w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostały uregulowane w sposób zupełny w art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Przepisy te nie przewidują jednak możliwości zasądzenia kosztów między stronami w orzeczeniach kończących postępowanie zażaleniowe, podobnie jak nie przewidują tego rodzaju rozstrzygnięć w postępowaniu ze skargi kasacyjnej, której przedmiotem jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. W takim przypadku Naczelny Sąd Administracyjny, wydając postanowienie w przedmiocie skargi kasacyjnej lub zażalenia, nie orzeka o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego lub zażaleniowego także wówczas, gdy skarżący zgłosił w skardze kasacyjnej lub zażaleniu wniosek o zasądzenie tego rodzaju kosztów. W niniejszej sprawie zauważenia wymaga, że P.N. nie wniósł skargi kasacyjnej od wyroku, lecz zażalenie na postanowienie. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny mógł jedynie rozpoznać wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Rozstrzygnięcie w tym zakresie jednak zostało zawarte w uzasadnieniu postanowienia NSA z dnia 24 kwietnia 2025 r. (vide: str. 5 ostatni akapit). Tym samym w powyższym postanowieniu orzeczono o całości sprawy, a brak orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego wynikał z tego, że nie ma podstaw prawnych do ich przyznania. Brak jest również podstaw prawnych do przyznania, w sytuacji rozpoznania zażalenia, zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Z powyższych względów wniosek o uzupełnienie postanowienia o koszty postępowania kasacyjnego nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 3 w zw. z art. 166 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.