III OZ 221/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 grudnia 2025 r. sygn. akt III SA/Kr 234/25 o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 sierpnia 2025 r., III SA/Kr 234/25 w sprawie ze skargi K.J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 9 stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 2 grudnia 2025 r., III SA/Kr 234/25, po rozpoznaniu wniosku K.J. (dalej: "skarżący") odmówił uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 6 sierpnia 2025 r., oddalającego skargę skarżącego na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 9 stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wojewódzki wskazał, że zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "P.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż będący przedmiotem wniosku wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 6 sierpnia 2025 r. jest kompletny – orzeka o całości skargi i nie brakuje w nim żadnego dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinno być w nim zamieszczone z urzędu, a zatem nie ma podstaw do jego uzupełnienia. W ocenie Sądu, argumentacja wniosku nie wskazuje na niekompletność wyroku zapadłego w niniejszej sprawie. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. W uzasadnieniu pisma wyraził niezadowolenie z wydanego postanowienia oraz przedstawił argumentację zmierzającą do zakwestionowania wydanego uprzednio wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wskazać należy, że uzupełnienie wyroku ma miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (por. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2015 r., sygn. II FSK 3502/14, baza CBOIS; Komentarz do art. 157 – Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex/el.2019). W rozpatrywanej sprawie wyrokiem z 6 sierpnia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 234/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę skarżącego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji nie miał obowiązku zawarcia w przedmiotowym wyroku jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Wydany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy, a Sąd rozstrzygnął o całości skargi, zatem brak było podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia. Tym samym, Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem prawidłowo odmówił jego uzupełnienia. Należy również wyjaśnić, że wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie jest środkiem służącym kwestionowaniu rozstrzygnięcia, w razie braku akceptacji dla orzeczenia podjętego przez sąd stronie służą środki zaskarżenia. Jeżeli zatem skarżący nie zgadzał się z powyższym wyrokiem, co wynika zarówno z treści wniosku, jak i z niniejszego zażalenia, to winien był go zaskarżyć w drodze skargi kasacyjnej, bowiem wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może stanowić polemiki ze stanowiskiem, jakie Sąd zawarł w tym orzeczeniu. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.