III OZ 325/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 marca 2025 r., sygn. akt III SAB/Gl 445/24 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w sprawie ze skargi M. P. na bezczynność Wójta Gminy Ożarowice w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z 1 sierpnia 2024 r., III SAB/Gl 445/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę skarżącego na bezczynność Wójta Gminy Ożarowice w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Pismem z 8 sierpnia 2024 r. skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu ww. wyroku wraz z jego pisemnym uzasadnieniem. Jednocześnie wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z 30 września 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie od orzekania w sprawie starszego referendarza sądowego J. S. Postanowieniem z 13 listopada 2024 r., III SPP/Gl 116/24, starszy referendarz sądowy prawomocnie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Odpis wyroku z uzasadnieniem, po jego sporządzeniu, został przesłany skarżącemu 10 stycznia 2025 r. Zarządzeniem z 31 marca 2025 r. Przewodniczący Wydziału III, na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. poz. 1090; dalej "rozporządzenie"), w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem przymusowego ściągnięcia. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia. Wskazał na nieprawidłowości w postępowaniu w sprawie przyznania mu prawa pomocy. Zwrócił uwagę na swoją trudną sytuację materialną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. W myśl art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Wniosek podlega opłacie kancelaryjnej w wysokości 100 zł (§ 2 rozporządzenia). Stosownie do art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczony na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 nie stosuje się. W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę i doręczenie opisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy zgłoszony przy ww. piśmie został prawomocnie rozpoznany negatywnie postanowieniem z 13 listopada 2024 r. Zasadnie zatem skarżący został wezwany zaskarżonym zarządzeniem do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł pod rygorem ściągnięcia. Uwagi skarżącego co do postepowania w sprawie przyznania prawa pomocy mogły być przedmiotem sprzeciwu, który przysługiwał skarżącemu od ww. postanowienia z 13 listopada 2024 r., którego jednak skarżący nie wniósł. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłową zarówno podstawę prawną wezwania do uiszczenia żądanej opłaty kancelaryjnej, jej wysokość, termin wykonania obowiązku i konsekwencje nieuiszczenia opłaty. Należy zauważyć, że uiszczenie opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem jest obligatoryjne, bez względu na późniejsze decyzje strony dotyczące dalszego postępowania (zob. postanowienie NSA z 6 marca 2013 r., II FZ 56/13, LEX nr 1305484). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.