III OZ 349/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1534/24 o odrzuceniu skargi M.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 12 września 2024 r., znak SKO.Oś/4170/319/2024 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 28 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1534/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: Sąd I instancji, WSA) odrzucił skargę M.P. (dalej: skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 12 września 2024 r., znak SKO.Oś/4170/319/2024 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W uzasadnieniu wskazano, że w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z 4 grudnia 2024 r., wezwano skarżącego do usunięcia terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, dołączenie kolejnych stron skargi (nadesłana została tylko pierwsza strona) oraz wskazania właściwego numeru PESEL, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 10 grudnia 2024 r. Sąd I instancji podniósł, że wobec doręczenia wezwania w dniu 10 grudnia 2024 r., ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do usunięcia braków był 17 grudnia 2024 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uczynił zadość przedmiotowemu wezwaniu, w związku z czym Sąd zobligowany był odrzucić skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism zostały uregulowane w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie natomiast z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Ponadto należy wskazać, iż Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22 stwierdził, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. W rozpoznawanej sprawie fakt nieuzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podanie numeru PESEL oraz podpisanie skargi, jest bezsporny i nie jest przez skarżącego kwestionowany. Skoro zatem, pomimo prawidłowo doręczonego w dniu 10 grudnia 2024 r. wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania tego wezwania, nie zostało ono przez niego wykonane, to Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo odrzucił skargę. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.