III OZ 572/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 lipca 2025 r., sygn. akt III SO/Kr 12/25 o odmowie uzupełnienia postanowienia w sprawie z wniosku K.J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 29 lipca 2025 r., sygn. akt III SO/Kr 12/25, odmówił uzupełnienia postanowienia tego Sądu z dnia 12 czerwca 2025 r. oddalającego wniosek K.J. o wymierzenie Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z kolei w myśl art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w powołanym przepisie dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne, a więc nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które winno nastąpić z urzędu. W rozpoznawanej sprawie, Sąd w postanowieniu z dnia 12 czerwca 2025 r. orzekł o całości wniosku skarżącego odmawiając wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Stąd też wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może zostać uwzględniony. Z powyższym postanowieniem nie zgodził się wnioskodawca, wnosząc zażalenie i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten stosuje się odpowiednio do postanowień, co wynika z art. 166 P.p.s.a. Sąd I instancji prawidłowo uznał, że w postanowieniu z 12 czerwca 2025 r. znajdują się wszystkie niezbędne elementy konkretyzujące sprawę z wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny. Tym samym brak było podstaw do jego uzupełnienia. Wyjaśnić należy, że instytucja z art. 157 § 1 P.p.s.a. służy uzupełnieniu wyroku (lub odpowiednio postanowienia) o konkretne rozstrzygnięcia, które sąd administracyjny powinien zamieścić w orzeczeniu z urzędu, np. rozstrzygnięcie o kosztach. Uzupełnienie wyroku lub postanowienia z art. 157 § 1 P.p.s.a. nie może natomiast służyć "konkretyzacji" wyroku lub postanowienia. Instytucja uzupełnienia nie jest również środkiem służącym zakwestionowaniu rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stąd też zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.