III SA/Kr 251/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: ASR WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi B. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 6 grudnia 2024 r. nr BP.501.2087.2024.2401.ML6.EPUAP w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę.

B. C. (dalej jako skarżąca) pismem z dnia 10 stycznia 2025 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 6 grudnia 2024 r. nr BP.501.2087.2024.2401.ML6.EPUAP w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Decyzja ta została doręczona skarżącej 10 grudnia 2024 r. (k. 24 a.a.). Z treści przekazanych przez organ dokumentów wynika, że skarga została wniesiona za pomocą skrzynki elektronicznej e-mail, na co wskazuje m.in. wydruk wiadomości e-mail skierowanej przez skarżącą do organu (wiadomość e-mail wraz ze skargą przesłano organowi w dniu 10 stycznia 2025 r., k. 2-6 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi w tej sprawie upłynął 9 stycznia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Jest on bowiem zobowiązany ustalić, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Warunkiem rozpoznania sprawy przez sąd jest skuteczne wniesienie skargi. W przedmiotowej sprawie kluczowe okazało się zbadanie dochowania właściwego trybu wniesienia skargi. Należy wskazać, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jednakże konieczne jest w takim przypadku zachowanie przewidzianych przez ustawę standardów procesowych. Przede wszystkim wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego jest możliwe jedynie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu, co wynika wprost z treści art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a. Definicja elektronicznej skrzynki podawczej została zawarta w art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1557 ze zm., dalej: u.i.d.p.). Pod pojęciem tym ustawodawca nakazuje rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Z kolei w art. 3 pkt 13 u.i.d.p. ustawodawca wskazał, że elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP) to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet. Istotne jest przy tym, że powyższe przepisy będą obowiązywać do dnia 30 września 2029 r. Z dniem 1 października 2029 r. nastąpią istotne zmiany dotyczące m.in. możliwości wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Drugą możliwością wniesienia skargi jest dokonanie tej czynności w formie tradycyjnej – papierowej, za pośrednictwem operatora pocztowego. W kontrolowanej sprawie skarżąca, inicjując postępowanie sądowe, wniosła skargę w formacie pdf na adres poczty elektronicznej (adres e-mail) organu, z pominięciem skrzynki podawczej organu na platformie ePUAP. W zaskarżonej decyzji, doręczonej skarżącej, zawarto prawidłowo pouczenie, z którego wynikało, że skargę można wnieść (...) w formie papierowej (...) lub w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej organu, adres elektronicznej skrzynki podawczej znajduje się na stronie (...). W judykaturze przyjmuje się, że takie skierowanie skargi do sądu administracyjnego w formie pisma elektronicznego skierowanego do odbiorcy na e-mail, który nie jest elektroniczną skrzynką podawczą, nie może być uznane za skuteczne wniesienie skargi "w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej organu" (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2021 r., sygn. akt III OSK 4856/21). Naczelny Sąd Administracyjny wskazał na wymienioną wyżej definicję elektronicznej skrzynki podawczej organu, zawartą w art. 3 pkt 17 u.i.d.p. Poczta elektroniczna (adres e-mail) stanowi bez wątpienia środek komunikacji elektronicznej i jest objęta definicją w art. 3 pkt 4 ww. ustawy, jednak nie jest tożsama z pojęciem elektronicznej skrzynki podawczej. Oznacza to, że wniesienie skargi na adres e-mail organu, choćby był on dostępny w przestrzeni publicznej, nie może zostać uznane za skuteczne. Co istotne, skarżąca nie wykazała, że wniesienie skargi poprzez kanał komunikacyjny ePUAP było niemożliwe ani nie uczyniła tego w formie tradycyjnej, poprzestając na wniesieniu skargi za pomocą skrzynki e-mailowej organu. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.