III SA/Łd 499/25

Dnia 30 lipca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na postanowienie Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 15 listopada 2024 roku nr NS Egz.9022.1.509.2024.KZ w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 4 czerwca 2025 r. K. N. wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 15 listopada 2024 r. o zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia i obciążeniu opłatą za czynności egzekucyjne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stwierdzenie wystąpienia którejkolwiek z przesłanek niedopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Należy też zauważyć, że jednym z warunków wniesienia skargi do sądu jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję lub postanowienie, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję lub to postanowienie bez skorzystania z tego prawa (§ 3 zd. pierwsze). Z treści cytowanych przepisów wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie (decyzja, postanowienie) wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji, a więc orzekający na skutek wniesienia odwołania lub zażalenia. Przepisy art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W konsekwencji przyjęcie przedstawionej zasady powoduje, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie wydał Łódzki Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, działając jako organ pierwszej instancji w postępowaniu prowadzonym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 132 ze zm.). Zgodnie z brzmieniem art. 122 § 3 u.p.e.a. zobowiązanemu służy prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny. Organ I instancji w pouczeniu zawartym w skarżonym postanowieniu wskazał, że stronie przysługiwało od niego zażalenie do Ministra Zdrowia, w terminie 7 dni od daty doręczenia tego postanowienia. W oparciu o akta sprawy o sygn. III SA/Łd 215/25 sąd ustalił, że skarżąca skorzystała z prawa wniesienia zażalenia. Mimo to przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uczyniła postanowienie organu I instancji. Należy zatem powtórzyć, że skarga na postanowienie organu I instancji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł o odrzuceniu skargi. eg