III SA/Lu 255/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 27 sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską p o s t a n a w i a: I. stwierdzić swoją niewłaściwość; II. przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako miejscowo właściwemu.

Skarżący T. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 27 sierpnia 2003 r. (nr [...]) w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, bądź oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy miejscowo właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie zaś z przepisem art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazanie sprawy. Nie dotyczy to przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu (art. 59 § 2 p.p.s.a.). Mając powyższe uregulowania dotyczące właściwości sądu na względzie, należy przede wszystkim zwrócić uwagę na to, że w sprawie niniejszej skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską. Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2024 r. poz. 145, ze zm.), Komendant Główny Policji jest centralnym organem administracji rządowej, właściwym w sprawach ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego, podległym ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. W myśl zaś § 1 pkt 1 i § 2 Statutu Komendy Głównej Policji, siedzibą Komendanta Głównego Policji jest miasto stołeczne Warszawa. W związku z tego rodzaju regulacjami dotyczącymi statusu organu oraz jego siedzibą na terenie województwa mazowieckiego, wymaga zwrócenia uwagi, że stosownie do art. 13 § 2 p.p.s.a. i § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652, ze zm.) – dla obszaru województwa mazowieckiego właściwy miejscowo jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Skoro zatem organ, którego decyzja jest przedmiotem niniejszej skargi ma swoją siedzibę w Warszawie, położonej na terenie województwa mazowieckiego, to zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. sprawę należało przekazać do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako sądowi miejscowo właściwemu. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a. – obowiązany był przekazać sprawę sądowi miejscowo właściwemu, o czym orzekł w postanowieniu.