IV SAB/Wr 541/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę

Uzasadnienie: Pismem z dnia 15 kwietnia 2025 r. Strona – zastępowana przez pełnomocnika – wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV pełnomocnika Strony wezwano do podania numeru PESEL Strony oraz złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi ze wskazaniem, którą z osób wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jest pełnomocnik. Zakreślono termin 7 dni od daty doręczenia wezwania do uzupełnienia braków oraz rygor odrzucenia skargi w przypadku braku reakcji w zakreślonym terminie. Przesyłkę zawierającą wezwanie prawidłowo doręczono pełnomocnikowi Strony w dniu 11 czerwca 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 14 akt sądowych). Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. W związku z powyższym, kolejnym zarządzeniem z dnia 10 lipca 2025 r. wezwano Stronę do podania numeru PESEL oraz nadesłania odpisu prawidłowo podpisanej skargi lub podpisania skargi w siedzibie Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie uznano za doręczone w dniu 30 lipca 2025 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków upływał z dniem 6 sierpnia 2025 r. Braki nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto stosownie do treści art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zgodnie zaś z art. art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie siedmiu dni. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy pełnomocnik Strony nie odpowiedział na prawidłowo doręczone w dniu 11 czerwca 2025 r. wezwanie do podania numeru PESEL Skarżącego oraz złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wobec niewykonania wezwania Sądu kolejnym zarządzeniem wezwano Stronę do wtórnego uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu oraz podania numeru PESEL. Praktyka kolejnego wezwania do uzupełniania braków formalnych skargi przez Stronę w przypadku nieprzedłożenia pełnomocnictwa przez domniemanego pełnomocnika, który wniósł skargę, znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2019 r., sygn. akt II FZ 847/18, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). Kierowane do Strony wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało uznane za doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. z dniem 30 lipca 2025 r. (k- 21 akt sądowych). W zakreślonym terminie, który upływał z dniem 6 sierpnia 2025 r. braki nie zostały uzupełnione. Wobec tego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.