IV SAB/Wr 902/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi P. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 27 czerwca 2025 r. P. P. (dalej: skarżący, strona) wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem z 5 sierpnia 2025 r. Przewodniczący Wydziału IV wezwał stronę do uiszczenia w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Wezwanie to zostało doręczone stronie na wskazany w skardze adres do korespondencji w dniu 8 sierpnia 2025 r. (k. 19 akt sprawy sądowych). Siedmiodniowy termin do uiszczenia braków skargi upłynął bezskutecznie 18 sierpnia 2025 r. W dokumentach kasowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu od skargi w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 902/25 (notatka urzędowa z dnia 29 sierpnia 2025 r., k: 25 akt sprawy sądowej). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024, poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono stronie w dniu 8 sierpnia 2025 r. (piątek), zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 18 sierpnia 2025 r. (poniedziałek) jako ostatnim dniu terminu następującego po dniach wolnych od pracy, tj. 15, 16 oraz 17 sierpnia 2025 r. (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.